ဒီေန႔ ခန္းဂ်ိစာလံုး(6) 学



ဆိုတာက “သင္ယူေလ့လာျခင္း” ပါ။ သင္ေရာ ဘာသာစကားေတြကို ေလ့လာသင္ယူရတာ စိတ္၀င္စားပါသလား။

No automatic alt text available.

ဒီေန႔ ခန္းဂ်ိစာလံုး(5) 目



“မ်က္လံုး။ မ်က္စိ” ကိုေတာ့ လို႔ ေခၚပါတယ္။ ဂ်ပန္နဲ႔ တ႐ုတ္ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ေ၀ါဟာရေလးေတြကို ဆက္လက္ ေလ့လာၾကည့္ၾကပါစို႔။

No automatic alt text available.

ဒီေန႔ ခန္းဂ်ိစာလံုး(4) 口



ဆိုတာ “ပါးစပ္၊ အေပါက္” စတဲ့ အဓိပၸာယ္ပါ။ ဒီစာလံုးေလးက စုတ္ခ်က္ သံုးခ်က္ပဲ ရွိသလို ေရးရလည္း လြယ္ကူပါတယ္။

No automatic alt text available.

ဒီေန႔ ခန္းဂ်ိစာလံုး(3) 茶



သင္ လက္ဘက္ရည္ ေသာက္ရတာ ႀကိဳက္ပါသလား။ လက္ဘက္ရည္ကို လို႔ ေခၚပါတယ္။ ဆက္စပ္ေ၀ါဟာရေတြကိုလည္း ေလ့လာၾကပါစို႔။

No automatic alt text available.

ဒီေန႔ ခန္းဂ်ိစာလံုး(2) 心



“စိတ္၊ ႏွလံုးသား” ကိုေတာ့ လို႔ ေခၚပါတယ္။ ဂ်ပန္ေ၀ါဟာရမ်ားႏွင့္ တ႐ုတ္ေ၀ါဟာရမ်ားကို ဆက္စပ္ေလ့လာၾကပါစို႔။

No automatic alt text available.

ဒီေန႔ ခန္းဂ်ိစာလံုး(1) 手



ဆိုတာက “လက္” လို႔ အဓိပၸာယ္ရပါတယ္။ ဒီစာလံုးေလးရဲ႕ ဆက္စပ္ေ၀ါဟာရေတြကို ဂ်ပန္လိုေရာ တ႐ုတ္လိုပါ ေလ့လာၾကည့္ၾကပါစို႔။

ဒီေန႔ တ႐ုတ္စာလံုး(180) 和



ဆိုတာက “ၿငိမ္းခ်မ္းေရး” လို႔ အဓိပၸာယ္ရသလို၊ စကားဆက္အေနနဲ႔ သံုးရင္ “နဲ႔၊ ႏွင့္” လို႔လည္း အဓိပၸာယ္ရပါေသးတယ္။

Image may contain: text

ဒီေန႔ တ႐ုတ္စာလံုး(179) 鱼



ဆိုတာက ျမန္မာလို “ငါး” ကို ေခၚတာပါ။ သင္ေရာ ပင္လယ္စာေတြထဲမွာ ငါးကို ႀကိဳက္ပါသလား၊ ပုစြန္ကို ႀကိဳက္ပါသလား။

Image may contain: text

မေတြ႕တာ အေတာ္ၾကာၿပီေနာ္။



တ႐ုတ္ဘာသာစကားမွာလည္း ျမန္မာစကားလိုပဲ သံတူေၾကာင္းကြဲစကားလံုးေတြ ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္လိုရာပဲ ဆြဲေတြးလိုက္ရင္ အဓိပၸာယ္ႏွစ္ခြ ထြက္တာေပါ့ေနာ္။

好久不见

小 明 的 爷 爷 是 个 酒 鬼 。
Xiǎomíng de yéye shì ge jiǔguǐ.
ေရွာင္မိန္ရဲ႕ အဘိုးက ယစ္ထုတ္ႀကီးပါ။

一 天 ,小 明 去 爷 爷 家 ,对 爷 爷 说 :“ 爷 爷 ,好 久 不 见 了 !”
Yìtiān, Xiǎomíng qù yéye jiā, duì yéye shuō: "yéye, hǎojiǔ bújiàn le!"
တစ္ေန႔မွာ ေရွာင္မိန္က အဘိုးအိမ္သြားေတာ့၊ အဘိုးကို ေျပာလိုက္တယ္ " အဘိုး၊ မေတြ႕တာ အေတာ္ၾကာၿပီေနာ္"

爷 爷 突 然 跳 起 来 ,说 :“ 什 么 ?好 酒 不 见 了 ?谁 偷 了 我 的 好 酒 ?”
Yéye tūrán tiào qǐ lái, shuō: "shénme? Hǎojiǔ bújiàn le? Shéi tōu le wǒ de hǎojiǔ?"
အဘိုးက ႐ုတ္တရက္ ထခုန္လိုက္ၿပီး၊ ေျပာလိုက္တယ္၊ "ဘာ... အရက္ေကာင္းေတြ မေတြ႕ေတာ့ဘူး.. ဟုတ္လား... ငါ့အရက္ေကာင္းေတြကို ဘယ္သူ ခိုးသြားတာလဲ"

★ သံတူေၾကာင္းကြဲ သတိျပဳ

好久〔hǎo jiǔ〕အေတာ္ၾကာၿပီ

好酒〔hǎo jiǔ〕အရက္ေကာင္း

Unicode Version

မတွေ့တာ အတော်ကြာပြီနော်။


တရုတ်ဘာသာစကားမှာလည်း မြန်မာစကားလိုပဲ သံတူကြောင်းကွဲစကားလုံးတွေ ရှိနေပါတယ်။ အဲဒီတော့ ကိုယ်လိုရာပဲ ဆွဲတွေးလိုက်ရင် အဓိပ္ပာယ်နှစ်ခွ ထွက်တာပေါ့နော်။

好久不见

小 明 的 爷 爷 是 个 酒 鬼 。
Xiǎomíng de yéye shì ge jiǔguǐ.
ရှောင်မိန်ရဲ့ အဘိုးက ယစ်ထုတ်ကြီးပါ။

一 天 ,小 明 去 爷 爷 家 ,对 爷 爷 说 :“ 爷 爷 ,好 久 不 见 了 !”
Yìtiān, Xiǎomíng qù yéye jiā, duì yéye shuō: "yéye, hǎojiǔ bújiàn le!"
တစ်နေ့မှာ ရှောင်မိန်က အဘိုးအိမ်သွားတော့၊ အဘိုးကို ပြောလိုက်တယ် " အဘိုး၊ မတွေ့တာ အတော်ကြာပြီနော်"

爷 爷 突 然 跳 起 来 ,说 :“ 什 么 ?好 酒 不 见 了 ?谁 偷 了 我 的 好 酒 ?”
Yéye tūrán tiào qǐ lái, shuō: "shénme? Hǎojiǔ bújiàn le? Shéi tōu le wǒ de hǎojiǔ?"
အဘိုးက ရုတ်တရက် ထခုန်လိုက်ပြီး၊ ပြောလိုက်တယ်၊ "ဘာ... အရက်ကောင်းတွေ မတွေ့တော့ဘူး.. ဟုတ်လား... ငါ့အရက်ကောင်းတွေကို ဘယ်သူ ခိုးသွားတာလဲ"

★ သံတူကြောင်းကွဲ သတိပြု

好久〔hǎo jiǔ〕အတော်ကြာပြီ

好酒〔hǎo jiǔ〕အရက်ကောင်း

Source: Du Chinese

ဒီေန႔ တ႐ုတ္စာလံုး(178) 蓝



“ျပာေသာ။ ျပာသည္” စတဲ့ အေရာင္ကိုေတာ့ တ႐ုတ္လို လို႔ ေခၚပါတယ္။ သင္ေရာ ဘာအေရာင္ကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ပါသလဲ။

Image may contain: text

ဒီေန႔ တ႐ုတ္စာလံုး(177) 帕



ဆိုတာက “လက္ကိုင္ပု၀ါ” ကို ေခၚတာပါ။ ဒီေန႔ေတာ့ ဒီတ႐ုတ္စာလံုးေလးကိုပဲ အေရးေလ့က်င့္ၾကတာေပါ့ေနာ္။

Image may contain: text

ဒီေန႔ တ႐ုတ္စာလံုး(176) 力



ဆိုတာက ျမန္မာလို “အင္အား။ အား” စတဲ့ အဓိပၸာယ္ပါ။ ဒီစာလံုးေလးက စုတ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ပဲ ရွိၿပီး ေရးရလြယ္ကူတဲ့ စာလံုးေလးတစ္လံုးပါ။

Image may contain: text

တရုတ္ရိုးရာ လမုန္႔ပြဲေတာ္ 中秋节



တရုတ္ရိုးရာ လမုန္႔ပြဲေတာ္ဟာ တရုတ္ရုိးရာ ပြဲေတာ္ႀကီး ၄ ခု (ေႏြဦးပဲြေတာ္ ႏွစ္သစ္ကူး၊ တရုတ္ရိုးရာ သခ်ဴ ႋင္း ကန္ေတာ့ပဲြ၊ ေလွေလွာ္ၿပိဳင္ပဲြ၊ လမုန္႔ပဲြေတာ္) ထဲတြင္ တစ္ခုအပါအ၀င္ ျဖစ္ပါတယ္။ တရုတ္ရိုးရာ လမုန္႔ပြဲေတာ္ကို တရုတ္လ 8 လ 15 ရက္ေန႔မွာ ျပဳလုပ္ေလ့ ရွိပါတယ္။

တရုတ္ျပကၡဒိန္အရ ၇ ၊ ၈ ၊ ၉ လ ဒီ 3 လ အခ်ိန္အခါက ေဆာင္ဦးရာသီထဲမွာ ပါ၀င္ပါတယ္။ 8 လပိုင္းက ေဆာင္းဦးရာသီရဲ႕ အလယ္မွာရွိတဲ့ လတစ္လ ျဖစ္ၿပီး ၈ လ ပိုင္း ၁၅ ရက္ ကလည္း ၈ လပိုင္းရဲ႕ အလယ္မွာရွိတဲ႔ ေန႔တစ္ေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီပြဲေတာ္ကို “ေဆာင္းဦးရာသီ-လလယ္ပဲြေတာ္” လို႔လည္း ေခၚဆိုပါတယ္။ အဲဒီရက္ မွာ တရုတ္လူမ်ဴ ိးေတြဟာ လကိုရႈစားၿပီး လမုန္႔စားတဲ့ အေလ့အက်င့္ေတြ ရွိပါတယ္၊ ပြဲေတာ္ရက္မွာ လက ၀ိုင္းစက္ၿပီး ေနပါတယ္၊ ျပည့္စံုျခင္း စံုညီျခင္း နမိတ္ကို ယူၿပီး "စံုညီပြဲေတာ္" လို႔လည္း ေခၚဆိုပါေသးတယ္။

ေရွးယခင္ထဲက လ ႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ဒ႑ာရီပံုျပင္ ေျမာက္ျမားစြာရွိပါတယ္။ ဒီအထဲမွာ ”ခ်န္ေအာ္ လ ထံသို႔ ပ်ံသန္းျခင္း“ က နာမည္ အေက်ာ္ၾကားဆံုးပါပဲ။ ခ်န္ေအာ္ဟာ တရုတ္ ေရွးေဟာင္း ဒ႑ာရီ ပံုျပင္ထဲမွ ေနကို ခြင္းတဲ့ သူရဲေကာင္း ဟုတ္ရီရဲ႕ ဇနီး ျဖစ္ပါတယ္။

ေရွးအခါက ေကာင္းကင္ေပၚမွာ ေနဆယ္စင္းက တၿပိဳင္နက္ ထြက္ေပၚလာခဲ႔ပါတယ္။ ပူျပင္းလွတာေၾကာင့္ ေကာက္ပဲသီးႏွံေတြဟာ ေျခာက္ေသြ႔ၿပီး ေသကုန္ပါတယ္။ လူသားေတြဟာ ေနထိုင္ရတာ ပူျပင္းလြန္း ခက္ခဲလြန္းလွပါတယ္။ သူရဲေကာင္း ဟုတ္ရီက အတိဒုကၡေရာက္ေနေသာ ျပည္သူေတြကို မၾကည့္ရက္တာေၾကာင့္ ခြန္းလြန္ေတာင္ေပၚသို႔ တတ္ၿပီး ေနတစ္စင္းကိုသာ ခ်န္ထားၿပီး က်န္ ေန ၉ စင္းကို ျပစ္ခ်ခဲ့ၿပီးေနာက္ က်န္တဲ့ ေနတစင္းကိုလည္း အခ်ိန္မွန္ ေန၀င္ ေနထြက္ ျပဳလုပ္ဖို႔ တာ၀န္ေပးခဲ့ပါသည္။

အေနာက္မယ္ေတာ္ဟာ သူရဲေကာင္း ဟုတ္ရီကို မအိုမေသေဆး ခ်ီးျမွင့္ ခဲ႔ပါသည္။ ဤေဆးကို ေသာက္ၿပီးရင္ ေကာင္းကင္ေပၚကို ခ်က္ခ်င္း ပ်ံတတ္သြားၿပီး နတ္ျဖစ္သြားမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သူရဲေကာင္း ဟုတ္ရီသည္ ဇနီးသည္ကို မခ်န္ထားခဲ႔ရက္တာမို႔ သိမ္းထားဖို႔ အပ္ထားခဲ႔ပါတယ္။ ခ်န္ေအာ္ဟာ ဗူးထဲမွာထည့္ၿပီး မွန္တင္ခံုထဲမွာ သိမ္းထားလိုက္ပါတယ္၊ ဒါကို ဖန္းမန္္လို႔ေခၚေသာ လူကေတြ႔သြားၿပီး ခိုးစားဖို႔ ေခ်ာင္းေနပါတယ္။

ေနာက္ ၃ရက္ေလာက္ ေနေသာအခါ ဟုတ္ရီက အမဲလိုက္ သြားခဲ႔ပါတယ္။ ဖန္းမန္က ေနမေကာင္းခ်င္ဟန္ေဆာင္ၿပီး လုိက္မသြားခဲ႔ပါဘူး။ ဟုတ္ရီတို႔ ထြက္သြားၿပီးသြားေနာက္မွာ ဖန္းမန္က ဟုတ္ရီ အိမ္ကို ဓားနဲ႔ ၀င္သြားၿပီး ခ်န္ေအာ္ကို ေဆးထုတ္ ေပးဖို႔ေတာင္းပါတယ္။ ခ်န္ေအာ္ဟာ ဖန္းမန္ကို ဘယ္လိုမွ မယွဥ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ ဗူးကို ဖြင့္ၿပီး တခါထည္း ၿမိဳခ်ခဲ႔ပါတယ္။ ခ်န္ေအာ္ ေဆးကို ၿမိဳခ်လိုက္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ ေျမျပင္မွ တျဖည္းျဖည္း ေ၀းကြာၿပီး ေကာင္းကင္ ေပၚကို တတ္သြားၿပီး လဗိမာန္ ဆီကို ေရာက္ရွိ သြားပါတယ္။

ခ်န္ေအာ္ လေပၚကို ေရာက္ရွိသြားၿပီးေနာက္မွာ အိမ္ေနာက္ဖက္က ပန္းၿခံထဲမွာ ခ်န္ေအာ္ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ႔ မႈန္႔ခ်ဴ ိမ်ား၊ သစ္သီးမ်ားနဲ႔ ခင္းက်င္းၿပီး ဇနီးသည္ကို သတိရ ေအာင္းေမ့ျခင္းကို ျပဳလုပ္ခဲ႔ပါတယ္။ ျပည္သူမ်ားကလည္း လေရာင္ေအာက္မွာ ခင္းက်င္းၿပီး စိတ္ရင္းေကာင္းလွတဲ႔ ခ်န္ေအာ္ က်န္းမာခ်မ္းသာပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္း ေမတၱာ ပို႔သၾကပါသည္။ တျဖည္းျဖည္းျခင္းျဖင့္ ဓေလ့ထံုးစံ တစ္ခုျဖစ္လာခဲ႔ပါသည္။

လမုန္႔ပြဲေတာ္က်င္းပတာကို ထန္ေခတ္မွတ္တမ္းမွာ ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ ထန္မင္းဆက္ ဘုရင္ထိုက္က်ဴ ံး (လီရွီမင္း) လက္ထက္မွာ ခ်ဴ ံးႏု (မြန္ဂို) ေတြက္ုိ ေအာင္ျမင္ၿပီး ၈ လပိုင္း ၁၅ ရက္ေန႔ လျပည့္ေန႔မွာ သူဟာ ေအာင္ပြဲခံေနခ်ိန္ ကုန္သည္တစ္ေယာက္ဟာ လမုန္႔ကို ဆက္သခဲ့ပါတယ္။ ဘုရင္ႀကီးလည္း စားသံုးၿပီးသည့္အခါ ႏွစ္သက္သျဖင့္ သူ႔ရဲ႕ ဝန္ႀကီးမ်ားကို ခြဲေဝေကြ်းေပးၿပီး လျပည့္ေန႔မွာ လမုန္႔စားျခင္း ဓေလ့ဟာ ႏိုင္ငံတဝွမ္း ျပန္႔ႏွံ႔သြားခဲ့ပါတယ္။ လမုန္႔ပြဲေတာ္ကို ပြဲေတာ္အျဖစ္ က်င္းပတာကိုေတာ့ သစုန္႔ေခတ္မွာ စတင္ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ လမုန္႔ပြဲေတာ္မွာ ထင္ရွားတဲ့ သမိုင္းျဖစ္ရပ္တစ္ခု ရွိပါေသးတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ မြန္ဂိုမင္းဆက္အုပ္စုိးခ်ိန္ ယြမ္ေခတ္၌ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာပါ။

ယြမ္ေခတ္ေႏွာင္းပိုင္းေလာက္က မြန္ဂိုလူမ်ဴ ိးေတြ တရုတ္ျပည္မကို အုပ္စိုးခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိအခ်ိန္အခါက ပုန္ကန္မွာ စိုးတဲ့အတြက္ မြန္ဂိုေတြဟာ လူစုလူေ၀းျပဳလုပ္ျခင္းကို တာျမစ္ထားေသာေၾကာင့္ တရုတ္လူမ်ဴ ိးေတြဟာ မြန္ဂိုမင္းဆက္ေတြကို ပုန္ကန္ဖို႔ အခြင့္မသာခဲ့ၾကဘူး။ ဒါအျပင္ ပုန္ကန္မယ့္သူေတြကလည္း နယ္အရပ္ရပ္မွာ တကဲြတျပားစီ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ သူတို႔ကို အခ်ိန္မွီစုစည္းႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ကူပါဘူး။ အဲဒါနဲ႔ သူတို႔က ပုန္ကန္ရမယ့္အခ်ိန္ကို စဥ္းစားၾကရင္း မြန္ဂိုေတြ လမုန္႔မစားတာကို သတိသြားရမိပါတယ္။ ဒီအႀကံကို က်ဴ ယြင္က်န္းနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ အတိုင္ပင္ခံ လ်ဴ ေပါဝမ္တို႔က ရခဲ့ပါတယ္။

ထိုလမုန္႔ပြဲေတာ္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး Zhu Yuan Zhang 朱元璋 က်ဴ ယြင္က်န္း (မင္မင္းဆက္္ကို တည္ေထာင္သူ) (ဘုရင္အမည္-
洪武帝 ဟုန္ဝူသိ Hong Wu Di) ဟာ မြန္ဂိုဘုရင္ကို ဆုေတာင္းေပးဖို႔အတြက္ လျပည့္ေန႔မွာ တရုတ္လူမ်ဴ ိးေတြကို လမုန္႔မ်ားေ၀ပါရေစလို႔ မြန္ဂိုေတြကို ခြင့္ေတာင္းၿပီး လမုန္႔ေတြကို တရုတ္လူမ်ဴ ိးေတြရဲ႕ အိမ္တိုင္းေစ့ ေပးခဲ့ပါတယ္။ အမွန္မွာေတာ့့ လမုန္႔ထဲမွာမြန္ဂိုေတြကို ၈လပိုင္း ၁၅ရက္ေန႔မွာ ပုန္ကန္မယ္ဆိုတဲ့ စာတိုေလးကို ထည့္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ၈ လပိုင္း ၁၅ ရက္ လျပည့္ညမွာေတာ့ ၁၀ အိမ္ေထာင္စုကို ဓားကိုင္တစ္ေယာက္က ေစာင့္ေရွာက္ေပးၿပီး ျပည္သူေတြဟာ ၿမိဳ႕တြင္းရွိ မြန္ဂိုအေစာင့္ေတြကို တိတ္တဆိတ္ လုပ္ႀကံကာ မြန္ဂိုေတြကို ေအာင္ျမင္စြာ ေတာ္လွန္ တိုက္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ထို႔ပြဲေတာ္ကို အစျပဳကာ ယြမ္ေခတ္ ကုန္ဆံုးခဲ့ၿပီး မြန္ဂိုမ်ား ျပည္မမွ ထြက္ခြာခဲ့ရကာ ဟန္လူမ်ဴ ိးေတြ အုပ္စိုးေသာ မင္ေခတ္ကို စတင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ထုိအေၾကာင္းကို အစြဲျပဳၿပီး တရုတ္လူမ်ဴ ိးမ်ားသည္ တရုတ္ျပကၡဒိန္ ၈ လပိုင္း ၁၅ ရက္ေန႔မွာ လမုန္႔ပြဲေတာ္ကို က်င္းပၿပီး လမုန္႔ကို အမွတ္တရအေနနဲ႔ စားသံုးၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

Ref : Wiki/ Cho Phyu Phyu Myint / Mooncake History

#SwanHtet(မွတ္စုၾကမ္း)

Unicode Version

တရုတ်ရိုးရာ လမုန့်ပွဲတော် 中秋节

တရုတ်ရိုးရာ လမုန့်ပွဲတော်ဟာ တရုတ်ရိုးရာ ပွဲတော်ကြီး ၄ ခု (နွေဦးပွဲတော် နှစ်သစ်ကူး၊ တရုတ်ရိုးရာ သချူ ႋင်း ကန်တော့ပွဲ၊ လှေလှော်ပြိုင်ပွဲ၊ လမုန့်ပွဲတော်) ထဲတွင် တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်ပါတယ်။ တရုတ်ရိုးရာ လမုန့်ပွဲတော်ကို တရုတ်လ 8 လ 15 ရက်နေ့မှာ ပြုလုပ်လေ့ ရှိပါတယ်။

တရုတ်ပြက္ခဒိန်အရ ၇ ၊ ၈ ၊ ၉ လ ဒီ 3 လ အချိန်အခါက ဆောင်ဦးရာသီထဲမှာ ပါဝင်ပါတယ်။ 8 လပိုင်းက ဆောင်းဦးရာသီရဲ့ အလယ်မှာရှိတဲ့ လတစ်လ ဖြစ်ပြီး ၈ လ ပိုင်း ၁၅ ရက် ကလည်း ၈ လပိုင်းရဲ့ အလယ်မှာရှိတဲ့ နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ ဒီပွဲတော်ကို “ဆောင်းဦးရာသီ-လလယ်ပွဲတော်” လို့လည်း ခေါ်ဆိုပါတယ်။ အဲဒီရက် မှာ တရုတ်လူမျူ ိးတွေဟာ လကိုရှုစားပြီး လမုန့်စားတဲ့ အလေ့အကျင့်တွေ ရှိပါတယ်၊ ပွဲတော်ရက်မှာ လက ဝိုင်းစက်ပြီး နေပါတယ်၊ ပြည့်စုံခြင်း စုံညီခြင်း နမိတ်ကို ယူပြီး "စုံညီပွဲတော်" လို့လည်း ခေါ်ဆိုပါသေးတယ်။

ရှေးယခင်ထဲက လ နှင့် ပတ်သတ်၍ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင် မြောက်မြားစွာရှိပါတယ်။ ဒီအထဲမှာ ”ချန်အော် လ ထံသို့ ပျံသန်းခြင်း“ က နာမည် အကျော်ကြားဆုံးပါပဲ။ ချန်အော်ဟာ တရုတ် ရှေးဟောင်း ဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်ထဲမှ နေကို ခွင်းတဲ့ သူရဲကောင်း ဟုတ်ရီရဲ့ ဇနီး ဖြစ်ပါတယ်။

ရှေးအခါက ကောင်းကင်ပေါ်မှာ နေဆယ်စင်းက တပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ ပူပြင်းလှတာကြောင့် ကောက်ပဲသီးနှံတွေဟာ ခြောက်သွေ့ပြီး သေကုန်ပါတယ်။ လူသားတွေဟာ နေထိုင်ရတာ ပူပြင်းလွန်း ခက်ခဲလွန်းလှပါတယ်။ သူရဲကောင်း ဟုတ်ရီက အတိဒုက္ခရောက်နေသော ပြည်သူတွေကို မကြည့်ရက်တာကြောင့် ခွန်းလွန်တောင်ပေါ်သို့ တတ်ပြီး နေတစ်စင်းကိုသာ ချန်ထားပြီး ကျန် နေ ၉ စင်းကို ပြစ်ချခဲ့ပြီးနောက် ကျန်တဲ့ နေတစင်းကိုလည်း အချိန်မှန် နေဝင် နေထွက် ပြုလုပ်ဖို့ တာဝန်ပေးခဲ့ပါသည်။

အနောက်မယ်တော်ဟာ သူရဲကောင်း ဟုတ်ရီကို မအိုမသေဆေး ချီးမြှင့် ခဲ့ပါသည်။ ဤဆေးကို သောက်ပြီးရင် ကောင်းကင်ပေါ်ကို ချက်ချင်း ပျံတတ်သွားပြီး နတ်ဖြစ်သွားမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ သူရဲကောင်း ဟုတ်ရီသည် ဇနီးသည်ကို မချန်ထားခဲ့ရက်တာမို့ သိမ်းထားဖို့ အပ်ထားခဲ့ပါတယ်။ ချန်အော်ဟာ ဗူးထဲမှာထည့်ပြီး မှန်တင်ခုံထဲမှာ သိမ်းထားလိုက်ပါတယ်၊ ဒါကို ဖန်းမန်လို့ခေါ်သော လူကတွေ့သွားပြီး ခိုးစားဖို့ ချောင်းနေပါတယ်။

နောက် ၃ရက်လောက် နေသောအခါ ဟုတ်ရီက အမဲလိုက် သွားခဲ့ပါတယ်။ ဖန်းမန်က နေမကောင်းချင်ဟန်ဆောင်ပြီး လိုက်မသွားခဲ့ပါဘူး။ ဟုတ်ရီတို့ ထွက်သွားပြီးသွားနောက်မှာ ဖန်းမန်က ဟုတ်ရီ အိမ်ကို ဓားနဲ့ ဝင်သွားပြီး ချန်အော်ကို ဆေးထုတ် ပေးဖို့တောင်းပါတယ်။ ချန်အော်ဟာ ဖန်းမန်ကို ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်တဲ့အတွက် ဗူးကို ဖွင့်ပြီး တခါထည်း မြိုချခဲ့ပါတယ်။ ချန်အော် ဆေးကို မြိုချလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ မြေပြင်မှ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာပြီး ကောင်းကင် ပေါ်ကို တတ်သွားပြီး လဗိမာန် ဆီကို ရောက်ရှိ သွားပါတယ်။

ချန်အော် လပေါ်ကို ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်မှာ အိမ်နောက်ဖက်က ပန်းခြံထဲမှာ ချန်အော် ကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ မှုန့်ချူ ိများ၊ သစ်သီးများနဲ့ ခင်းကျင်းပြီး ဇနီးသည်ကို သတိရ အောင်းမေ့ခြင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ပြည်သူများကလည်း လရောင်အောက်မှာ ခင်းကျင်းပြီး စိတ်ရင်းကောင်းလှတဲ့ ချန်အော် ကျန်းမာချမ်းသာပါစေကြောင်း ဆုတောင်း မေတ္တာ ပို့သကြပါသည်။ တဖြည်းဖြည်းခြင်းဖြင့် ဓလေ့ထုံးစံ တစ်ခုဖြစ်လာခဲ့ပါသည်။

လမုန့်ပွဲတော်ကျင်းပတာကို ထန်ခေတ်မှတ်တမ်းမှာ တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ထန်မင်းဆက် ဘုရင်ထိုက်ကျူ ံး (လီရှီမင်း) လက်ထက်မှာ ချူ ံးနု (မွန်ဂို) တွေကို အောင်မြင်ပြီး ၈ လပိုင်း ၁၅ ရက်နေ့ လပြည့်နေ့မှာ သူဟာ အောင်ပွဲခံနေချိန် ကုန်သည်တစ်ယောက်ဟာ လမုန့်ကို ဆက်သခဲ့ပါတယ်။ ဘုရင်ကြီးလည်း စားသုံးပြီးသည့်အခါ နှစ်သက်သဖြင့် သူ့ရဲ့ ဝန်ကြီးများကို ခွဲဝေကျွေးပေးပြီး လပြည့်နေ့မှာ လမုန့်စားခြင်း ဓလေ့ဟာ နိုင်ငံတဝှမ်း ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပါတယ်။ လမုန့်ပွဲတော်ကို ပွဲတော်အဖြစ် ကျင်းပတာကိုတော့ သစုန့်ခေတ်မှာ စတင်တွေ့ခဲ့ရပါတယ်။ လမုန့်ပွဲတော်မှာ ထင်ရှားတဲ့ သမိုင်းဖြစ်ရပ်တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ မွန်ဂိုမင်းဆက်အုပ်စိုးချိန် ယွမ်ခေတ်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာပါ။

ယွမ်ခေတ်နှောင်းပိုင်းလောက်က မွန်ဂိုလူမျူ ိးတွေ တရုတ်ပြည်မကို အုပ်စိုးချိန်ဖြစ်ပါတယ်။ ထိုအချိန်အခါက ပုန်ကန်မှာ စိုးတဲ့အတွက် မွန်ဂိုတွေဟာ လူစုလူဝေးပြုလုပ်ခြင်းကို တာမြစ်ထားသောကြောင့် တရုတ်လူမျူ ိးတွေဟာ မွန်ဂိုမင်းဆက်တွေကို ပုန်ကန်ဖို့ အခွင့်မသာခဲ့ကြဘူး။ ဒါအပြင် ပုန်ကန်မယ့်သူတွေကလည်း နယ်အရပ်ရပ်မှာ တကွဲတပြားစီ ဖြစ်နေတဲ့အတွက် သူတို့ကို အချိန်မှီစုစည်းနိုင်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူပါဘူး။ အဲဒါနဲ့ သူတို့က ပုန်ကန်ရမယ့်အချိန်ကို စဉ်းစားကြရင်း မွန်ဂိုတွေ လမုန့်မစားတာကို သတိသွားရမိပါတယ်။ ဒီအကြံကို ကျူ ယွင်ကျန်းနဲ့ သူ့ရဲ့ အတိုင်ပင်ခံ လျူ ပေါဝမ်တို့က ရခဲ့ပါတယ်။

ထိုလမုန့်ပွဲတော်ကို အကြောင်းပြုပြီး Zhu Yuan Zhang 朱元璋 ကျူ ယွင်ကျန်း (မင်မင်းဆက်ကို တည်ထောင်သူ) (ဘုရင်အမည်-
洪武帝 ဟုန်ဝူသိ Hong Wu Di) ဟာ မွန်ဂိုဘုရင်ကို ဆုတောင်းပေးဖို့အတွက် လပြည့်နေ့မှာ တရုတ်လူမျူ ိးတွေကို လမုန့်များဝေပါရစေလို့ မွန်ဂိုတွေကို ခွင့်တောင်းပြီး လမုန့်တွေကို တရုတ်လူမျူ ိးတွေရဲ့ အိမ်တိုင်းစေ့ ပေးခဲ့ပါတယ်။ အမှန်မှာတော့ လမုန့်ထဲမှာမွန်ဂိုတွေကို ၈လပိုင်း ၁၅ရက်နေ့မှာ ပုန်ကန်မယ်ဆိုတဲ့ စာတိုလေးကို ထည့်ပေးခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီ ၈ လပိုင်း ၁၅ ရက် လပြည့်ညမှာတော့ ၁၀ အိမ်ထောင်စုကို ဓားကိုင်တစ်ယောက်က စောင့်ရှောက်ပေးပြီး ပြည်သူတွေဟာ မြို့တွင်းရှိ မွန်ဂိုအစောင့်တွေကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ကြံကာ မွန်ဂိုတွေကို အောင်မြင်စွာ တော်လှန် တိုက်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ထို့ပွဲတော်ကို အစပြုကာ ယွမ်ခေတ် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး မွန်ဂိုများ ပြည်မမှ ထွက်ခွာခဲ့ရကာ ဟန်လူမျူ ိးတွေ အုပ်စိုးသော မင်ခေတ်ကို စတင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ထိုအကြောင်းကို အစွဲပြုပြီး တရုတ်လူမျူ ိးများသည် တရုတ်ပြက္ခဒိန် ၈ လပိုင်း ၁၅ ရက်နေ့မှာ လမုန့်ပွဲတော်ကို ကျင်းပပြီး လမုန့်ကို အမှတ်တရအနေနဲ့ စားသုံးကြခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

Ref : Wiki/ Cho Phyu Phyu Myint / Mooncake History

#SwanHtet(မှတ်စုကြမ်း)

တရုတ္သိုင္းဇာတ္ကားမ်ားထဲမွ အထင္ကရရွိသည့္ သိုင္းပညာမ်ား -အတြဲ ၂။



တရုတ္သိုင္းဇာတ္ကားမ်ားထဲမွ အထင္ကရရွိသည့္ သိုင္းပညာမ်ား - အတြဲ ၂။

Credit - မွတ္စုၾကမ္း

က်ဴ ိ႕ရင္းက်န္းက်င္းႏွင့္ က်ဴ ိ႕ရန္က်န္းက်င္း

九陰真經 Vs 九陽真經


မွတ္စုၾကမ္းမွ သိုင္းေလာကပရိတ္သတ္မ်ား စိတ္ဝင္စားၾကတဲ့ တရုတ္သိုင္းကားထဲမွ သိုင္းပညာမ်ားအေၾကာင္းကို ထပ္မံ ေရးသားေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ ပါဝင္ကူညီေရးသားေပးသူ ကိုကိုး ရန္ယင္းဟယ္ 杨英和 က က်ဴ ိ႕ရန္က်န္းက်င္းကို ေရးေပးထားတာ ျဖစ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ 林始皇 လင္းစစ့္ဟြမ္ (SwamHtet) ကေတာ့ က်ဴ ိ႕ရင္းက်န္းက်င္းကို ေဖာ္ျပေပးမွာပါ။ အဆင္ေျပရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မွတ္စုၾကမ္းကေန ထပ္မံေရးသားေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

“ 九陽真經 ေနစၾကၤာအတြင္းအားက်င္႔စဥ္”

ေနစၾကၤာအတြင္းအားက်င္႔စဥ္သည္ သုိင္း၀ထၱဳဆရာႀကီး က်င္းရံု ေရးသားေသာ သုိင္း၀တၱဳပါ အဆင္ျမင့္ဆုံးေသာ အတြင္းအားက်င္႔စဥ္ တစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ သူ၏ စြမ္းအားမွာ ေရွာင္လင္ဂုိဏ္း၏ ထိပ္သီး နတ္အတြင္းအား ယိက်င္းက်င္႔စဥ္ႏွင့္ နင္လားငါလားပင္။ က်င္းရံု၀ထၱဳ တြင္ ေနစၾကၤာအတြင္းအားက်င္႔စဥ္ကုိ အစအဆုံး အျပည္႔အ၀ က်င့္ဖူးသူမွာ က်င္႔စဥ္ထြင္သူမွလြဲၿပီး သိမ္းငွတ္သူရဲေကာင္း၀ထၱဳ နဂါးႏုိင္ဓား၀ထၱဳပါ ၾကြယ္းယြမ္ကုိယ္ေတာ္၊ နဂါးႏုိင္ဓားမွ က်န္း၀ူက်ိ ၂ ဦးသာရွိသည္။

ထုိက်င္႔စဥ္ကုိ အိႏၵိယဗုဒၶဘုန္းေတာ္ႀကီး တာမုိ႔ဆရာေတာ္က ေရးသားခဲ့ၿပီး မဟာယာဗုဒၶက်မ္းစာတြင္ ဟင္ဒီစာလုံးမ်ားႏွင့္ ေရးသားထားေသာ လကၤာဘတၱရသုတ္ စာအုပ္ၾကားတြင္ ညွပ္ထားခဲ့ၿပီး ေရွာင္လင္ေက်ာင္းတြင္ သိမ္းထားသည္။

က်န္းက်ြင္းေပါင္ (ေနာင္တြင္ ၀ူတန္းဂုိဏ္းေထာင္သူ က်န္းစန္းဖုန္း ငယ္ဘ၀ ေရွာင္လင္တြင္ အရပ္သားတပည့္) က သုိင္းစာအုပ္မွန္း ရိပ္မိသည္။ သိမ္းငွတ္သူရဲေကာင္း (ဂူးဂူး) တြင္ရန္ေကာ္မွ ေရႊဘီးပ်ံဘုရင္ကုိ အႏုိင္ယူၿပီးေနာက္ မြန္ဂုိသုိင္းဆရာယင္းေခါ႔ရွီးႏွင့္ ေရွာင္းရွမ္းက်စ့္မွာ စုန္းဆန္းေတာင္ေပၚ ထြက္ေျပးေလသည္။ ထုိိစဥ္ က်န္းက်ြင္းေပါင္မွာ စုန္းဆန္းေတာင္ေပၚရွိ ေရွာင္လင္ေက်ာင္းေတာ္တြင္ လကၤာဘတၱရသုတ္ကုိ ဖတ္ေနသည္။ ထုိစဥ္ ယင္းေခါ႔ရွီးေရာက္လာၿပီး က်န္းကြ်င္းေပါင္ကုိ အေၾကာပိတ္ၿပီး လကာၤဘတၱရသုတ္ က်မ္းစာအုပ္ကုိုိ လုယူသြားေလသည္။ က်န္းကြ်င္းေပါင္ ဆရာၾကြယ္းယြမ္က ယင္းေခါ႔ရွီးႏွင့္ ေရွာင္းရွမ္းက်စ့္ ေနာက္လုိက္လာေလရာ ဟြာစန္းေတာင္အေရာက္တြင္ ရန္ေကာ္ ဂူးဂူး ေကာရွမ္းတုိ႔ႏွင့္ ဆုံမိေလသည္။ ယင္းေခါ႔ရွီးႏွင့္ ေရွာင္းရွမ္းက်စ္မွာ ေျပးမလြတ္မွန္း သိသျဖင့္ နီးစပ္ရာတြင္ ရွိေနသည့္ လူ၀ံၾကီးတစ္ေကာင္ကုိ သုိင္းႏွင့္ခ်ၿပီး လူ၀ံႀကီး ဗုိက္ခြဲၿပီး က်မ္းစာအုပ္ကုိ ထည့္ၿပီး ခ်ဴ ပ္လုိက္ေလသည္။ ရန္ေကာ္တုိ႔မွီလာၿပီး ယင္းေခါ့ရွီးႏွင့္ ေရွာင္းရွမ္းက်စ္ ကုိယ္ေပၚတြင္ က်မ္းစာအုပ္ မေတြ႔သျဖင့္ ျပန္လႊတ္လုိက္ေလသည္။ ယင္းေခါ႔ရွီးႏွင့္ ေရွာင္းရွမ္းက်စ့္မွာ လူ၀ံႀကီးကုိ သယ္ၿပီး ရွီးယြိ ေခၚ အေနာက္ေဒသသုိ႔ သြားေလသည္။ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးမွာ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ သုိင္းက်မ္းရသြားမည္ စုိးသျဖင့္ အေကာက္ၾကံၾကေလရာ ခြန္းလြန္ေတာင္ေပၚ အေရာက္တြင္ ႏွစ္ဦးလုံးထိနာၿပီး ေသဆုံးသြားေလသည္။ ထုိမွစၿပီး သုိင္းက်မ္းမွာ လူ၀ံႀကီး ကုိယ္ထဲတြင္ ရွိေနသည္။ ယင္းေခါ႔ရွီး မေသခင္ ခြန္းလြန္သုံးေဖာ္မွ ေဟာ္က်ဴ ေတာက္ကုိ မွာၾကားေလသည္။ မိမိမုိက္ပစ္ကုိ ဝန္ခံသည့္ အေနႏွင့္ ေရွာင္လင္မွ ၾကြယ္ယြမ္ကုိယ္ေတာ္ထံ
က်မ္းစာသည္ လူ၀ံကုိယ္ထဲမွာဟု မွာၾကားခုိင္းေလသည္။ လူ၀ံကုိ တရုတ္လုိ 猿 Yuan ယြမ္ ဟုေခၚသည္။ သုိ႔ေသာ္ ေသအံံ့ဆဲဆဲ မွာၾကားသည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စကားမရွင္း၊
ေဟာ္က်ဴ ေတာက္ ၾကားမိသည္မွာ စာအုပ္သည္ ဆီ 油 You ထဲမွာဟု ထင္ေလသည္။ လူ၀ံ(ယြမ္)
猿 မွ ဆီ(ယုိ) 油 အသံနားေထာင္မွားျခင္းပင္။

စာၾကြင္း။ ။ ထို႔ေၾကာင့္ တစံုတခု ျငင္းလို ေျပာလိုပါက ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆီကို စာလံုးသာေရးေပးပါလို႔ ေျပာရတာပါ။ တရုတ္ဘာသာျပန္ရတာဟာ အဂၤလိပ္ဘာသာ ျပန္ရတာနဲ႔ မတူပါဘူး။ စာလံုးအေပၚမွာပဲ အဓိပၸါယ္မူတည္တာမို႔ အသံထြက္နဲ႔ လာေျပာပါက တခါတရံ နားလည္မႈ ကြဲလြဲႏိုင္တာေၾကာင့္ မူရင္းစာလံုးတိုင္းသာ ကြဲလြဲခ်က္ရွိပါက လာျပေပးပါ။

တကယ္ပင္ ေဟာ္က်ဴ ေတာက္က ကတိအတုိင္း ခြန္းလြန္မွ ေရွာင္လင္ထိ ခရီးေ၀းလာၿပီး ၾကြယ္ယြမ္ကုိယ္ေတာ္ကုိ က်မ္းစာသည္ ဆီထဲမွာ ဟုလာေျပာေလသည္။ ၾကြယ္ယြမ္က မယုံ။ သုိ႔ေသာ္ ေရွာင္လင္အတြက္ က်မ္းစာေပ်ာက္ မဟာအရႈပ္ေတာ္ပုံ ျဖစ္သြားေလရာ။ ၾကြယ္ယြမ္ကုိယ္ေတာ္က က်န္းက်ြင္းေပါင္၊ ေကာရွမ္းတုိ႔ကို ေခၚၿပီး ေရွာင္လင္မွ ထြက္ေျပးေလသည္။ ၾကြယ္ယြမ္ကုိယ္ေတာ္
ပ်ံလြန္ေတာ္မမူခင္ က်ဴ ိ႕ရန္က်န္းက်င္း ေနစၾကၤာက်င္႔စဥ္ကုိ ရြတ္ဆုိေလသည္။ ေကားရွမ္း၊ က်န္းကြ်င္းေပါင္၊ ၀ူစဲ့ကုိယ္ေတာ္တုိ႔ ေဘးမွ နာယူေလသည္။ ၀ူးစဲ႔ကုိယ္ေတာ္မွာ နာယူသူသံုးဦးတြင္သုိင္းပညာအဆင့္ျမင့္ဆုံး ျဖစ္ေလရာ သုိင္းတက္ၿပ္ီးသူ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သေဘာေပါက္လြယ္သည္။ ေကာရွမ္းမွာ နားလည္မႈ နည္းသည္။ အေၾကာင္းမွာ ေကာရွမ္း မူလက တက္ထား ဖတ္ထားသည့္ ပညာက မ်ားေလသည္။ က်န္းကြ်င္းေပါင္မွာ နားလည္သည္က အမ်ားဆုံးပင္၊ အေၾကာင္းမွာ အေျခခံသုိင္းမတက္သျဖင့္ သင္ယူလက္ခံမႈမွာ အရုိးရွင္းဆုံး နားလည္လက္ခံမႈ ျဖစ္ေလသည္။ ေနာင္တြင္ ေကားရွမ္းႏွင့္ က်န္းက်ြင္းေပါင္ လမ္းခြဲၿပီး ေကာရွမ္းက ေအာ္ေမဂုိဏ္း၊ က်န္းကြ်င္းေပါင္က ၀ူတန္းဂုိဏ္း ေထာင္ေလသည္။ နာခဲ့ဖူးသည့္ ေနစၾကာၤက်င္႔စဥ္ကုိ အေျခခံၿပီး ဂိုဏ္းေထာင္ၾကျခင္းပင္၊ ထုိ႔ေနာက္ ေရွာင္လင္ေနစၾကာၤက်င့္စဥ္၊ ၀ူတန္းေနစၾကာၤ
က်င့္စဥ္၊ ေအာ္ေမ့ေနစၾကာၤ က်င့္စဥ္ ၃မ်ဴ ိး ျဖစ္လာေလသည္။ နဂါးႏုိင္ဓားဇာတ္လမ္းတြင္
က်န္း၀ူက်ိ ခြန္းလြန္ေတာင္ၾကားမွ မေတာ္တဆေရာက္ရွိရာမွ လူ၀ံႀကီး၏ ဗုိက္ဒဏ္ရာကုိ ကုေပးရင္း က်မ္း စာအုပ္ထုတ္ယူၿပီး အျပည့္စုံဆုံး ေနစၾကာၤ က်င့္္စဥ္ကုိ က်င့္ႏုိင္ခဲ့ေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကုိယ္မွ ေရခဲလက္၀ါးအဆိပ္ ေပ်ာက္ကင္းေလသည္။ ငါးႏွစ္ၾကာ လ်ဴ ိထဲတြင္က်င့္ရင္း ျပည့္စုံၿပီး သူ႔အတြင္းအားမွာ ထိပ္သီးအဆင္႔ေရာက္ခဲ႔သည္။ 九陽真經 က်ဴ ိ႕ရန္က်န္းက်င္း ေနစၾကၤာအတြင္းအား က်င့္စဥ္မွာ သုိင္း မဟုတ္ အတြင္းအားက်င္႔စဥ္သာ ျဖစ္ၿပီး သုိင္းေလာက၌ မည္သည့္ သုိင္းမဆုိဒဏ္ရာ မရေစႏုိင္ဟုဆုိသည္။

#杨英和(က်ဴ ိ႕ရန္က်န္းက်င္း)

九陰真經 က်ဴ ိ႕ရင္းက်န္းက်င္း

က်ဴ ိ႕ရင္းက်န္းက်င္းမွာ သိုင္းက်မ္းျဖစ္ၿပီး က်ဴ ိ႕ရင္း သိုင္းက်မ္းျဖစ္ေပၚလာပံုမွာ သစုန္႔ေခတ္၌ စုန္႔မင္းဆက္၏ ဘုရင္ ေဟြ႕က်ဴ ံးလက္ထက္တြင္ နန္းတြင္းအရာရွိ ဟြမ္ခ်န္ 黃裳 ကို တႏိုင္ငံလံုးတြင္ ရွိေနသည့္ သိုင္းက်မ္းမ်ား ေဆးပညာ အတြင္းအားက်င့္စဥ္ ျပန္လည္ကုသနည္း တာအိုဘာသာရပ္ စသည္တို႔ကို ျပဳစုေရးသားေစသည္။ ဟြမ္ခ်န္သည္ ေရးသားျပဳစုရာတြင္ ဂရုတစိုက္ ေရးသားသျဖင့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ သိုင္းပညာတို႔၏ အေၾကာင္းႏွင့္ တာအိုဘာသာတြင္ ပါရွိေနသည့္ အတြင္းအားႏွင့္ ခ်ီ သံုးသပ္ဆင္ျခင္မိသည္။ ဟြမ္ခ်န္သည္ ညဏ္ရည္ ထက္ျမတ္သူျဖစ္ၿပီး အသိပညာတို႔ႏွင့္ ေပါင္းစပ္သည့္အခါ သိုင္းပညာမတတ္ေသာ္လည္း သိုင္းပညာတို႔၏ အႏွစ္သာရကို သိရွိလာၿပီး သိုင္းပညာကို ကြ်မ္းက်င္လာခဲ့သည္။

သိပ္မၾကာခင္ တစုန္႔တြင္ ပါရွန္း (ပါရွား ယေန႔ေခတ္ အီရန္) လူမ်ဴ ိးတို႔ႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး ဘုရင္ကို ပုန္ကန္သည့္ လူမ်ား တည္ေထာင္လိုက္ေသာ မင္ဂိုဏ္း ေပၚထြက္လာသည္။ ဘုရင္သည္ ဟြမ္ခ်န္ကို စစ္တပ္ဦးစီခန္႔အပ္ကာ ႏွိမ္နင္းေစသည္။ အစပိုင္းတြင္ စုန္႔တပ္ တပ္ပ်က္ၿပီး ဟြမ္ခ်န္ကို ရန္သူတို႔ လက္ရဖမ္းမိခဲ့ၿပီး ရဲတိုက္ထဲတြင္
ခ်ဴ ပ္ေႏွာင္ထားသည္။ ဟြမ္ခ်န္သည္ မင္ဂိုဏ္းမွ လူမ်ားကို တစ္ဦးခ်င္းစီ စိန္ေခၚကာ တခ်က္တည္းျဖင့္ သတ္ျဖတ္ၿပီး ႏွိမ္နင္းခဲ့ရာ မင္ဂိုဏ္းပ်က္ၿပီး ဟြမ္ခ်န္မွာ တစ္ဦးတည္း က်န္ရစ္ခဲ့သည့္ သူရဲေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ဟြမ္ခ်န္သည္ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ တိုင္ေအာင္ မင္ဂိုဏ္းမွ ရရွိခဲ့ေသာ သိုင္းပညာမ်ားႏွင့္ တျခားဂိုဏ္းမ်ားမွ သိုင္းပညာမ်ားကို ေလ့လာျပဳစုၿပီး အတြဲ ၂ တြဲျဖင့္ ေရးသားထားေသာ စာအုပ္က်မ္းကို ျပဳစုခဲ့သည္။ ထိုစာအုပ္က်မ္းသည္ သိုင္းေလာကရွိ သိုင္းက်မ္းတို႔၏ အႏွစ္ခ်ဴ ပ္ ျဖစ္ၿပီး ဟြမ္ခ်န္၏ ေလ့လာခ်က္မ်ားကေန သူကိုယ္တိုင္ အသစ္တီထြင္ထားေသာ သိုင္းပညာမ်ား ပါဝင္ေနသည္။

ဟြမ္ခ်န္ေသဆံုးၿပီး က်မ္းစာအုပ္မွာ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ေသာ္လည္း တစ္ေန႔တြင္ သိုင္းေလာကထဲ၌ ျပန္ေပၚလာခဲ့ရာ သိုင္းေလာကတြင္ ေသြးေခ်ာင္းစီးတိုက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေသြးေခ်ာင္းစီးမႈကို ရပ္တန္႔ႏိုင္ရန္ ဟြာစန္းေတာင္ေပၚတြင္ သိုင္းၿပိဳင္ပြဲတစ္ခုကို ျပဳလုပ္ေစသည္။ ထိုၿပိဳင္ပြဲတြင္ သိုင္းေလာက၏ ထိပ္သီးငါးဦးျဖစ္သည့္ အလယ္ပိုင္းတန္ခိုးရွင္ ဝမ္ခ်ဴ ံရန္ အေရွ႕ပိုင္းမွ မိစာၦသခင္ ဟြမ္ေယာင္ရွစ့္ အေနာက္ပိုင္းမွ အဆိပ္ဘုရင္ အိုးရန္ဖုန္း ေျမာက္ပိုင္းမွ သူေတာင္းစားဂိုဏ္းခ်ဴ ပ္ ဟုန္ခ်ီကုန္း ေတာင္ပိုင္းဘုရင္ သလီဘုရင္ သြမ့္က်ိရွင္းတို႔ ျဖစ္ၾကၿပီး အႏိုင္ရရွိသူမွာ က်မ္းစာအုပ္ကို ရရွိမည္ ျဖစ္သည္။ အလယ္ပိုင္း တန္ခိုးရွင္ ဝမ္ခ်ဴ ံရန္ အႏိုင္ရရွိၿပီး က်မ္းစာအုပ္ကို သူ၏ ခြ်မ္က်န္းဂိုဏ္းတြင္ သိမ္းဆည္းထားသည္။

ထိုေနရာတြင္ တစ္ခုေျပာခ်င္တာက ဝမ္ခ်ဴ ံရန္ႏွင့္ ခြ်မ္က်န္းဂိုဏ္းကေတာ့ သစုန္႔ေခတ္မွာ အမွန္တကယ္္ ရွိခဲ့ၿပီး တာအိုဂိုဏ္းတစ္ခုအျဖစ္ ထင္ရွားပါတယ္။

ဝမ္ခ်ဴ ံရန္ဟာ သူ႔ညီ က်ဴ ိးေပၚထံုးကို သိုင္းက်မ္း အပ္ခဲ့ၿပီး ေသဆံုးၿပီဟု ဟန္ေဆာင္ကာ သတင္းလႊင့္ခဲ့ပါသည္။ ထိုအခါ အိုးရန္ဖုန္းမွ ေခါင္းတလားထဲမွ ဝမ္ခ်ဴ ံရန္လက္ထဲရွိ စာအုပ္ကို ယူစဥ္ ဝမ္ခ်ဴ ံရန္မွာ ရုတ္တရတ္ အိုးရန္ဖုန္းကို တိုက္ခိုက္သည့္အခါ အ္ုိးရန္ဖုန္း ရႈံးနိမ့္ၿပီး ထြက္ေျပးခဲ့ရပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ဝမ္ခ်ဴ ံရန္မွ သူ၏ ဂိုဏ္းသားမ်ားကို က်ဴ ိ႕ရင္းက်န္းက်င္းကို မည္သူမွ မေလ့က်င့္ေစရဟု အမိန္႔ထုတ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ အမွန္တကယ္ ေသဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။

စာရွည္သြားမွာစိုးလို႔ က်န္တာေတာ့ ထည့္မေရးေတာ့ပါဘူး။ မက္မြန္ေျမက ခ်စ္ေတးတပုဒ္ထဲက အတိုင္းပဲ ေကာက်င့္ဟာ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ က်မ္းစာအုပ္ ၂ အုပ္တြဲလံုး ရရွိခဲ့သလို က်ဴ ိးေပၚထံုးမွာလည္း ေကာက်င့္ကို သင္ၾကားေပးရင္း သူပါ တတ္ေျမာက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ေနာက္ ေကာက်င့္ႏွင့္ ဟြမ္ရံုတို႔ဟာ မက္မြန္ကြ်န္းမွာ အတူေနထိုင္ေနစဥ္ ေကာက်င့္ဟာ နဂါးႏိုင္ဓားႏွင့္ တိမ္လႊာဓားကို သြန္းလုပ္ၿပီး နဂါးႏိုင္ဓားထဲတြင္ ဝူမု စစ္ဗ်ဴ ဟာက်မ္း တိမ္လႊာဓားထဲတြင္ က်ဴ ိ႕ရင္းက်န္းက်င္း က်မ္းစာအုပ္ပါ က်ဴ ိ႕ရင္းလက္သည္းျဖဴ သိုင္း အသည္းေျခြမြသိုင္း ၾကာပြတ္ျဖဴ သိုင္းပညာတို႔ကို ထည့္သြင္းထားခဲ့သည္။

ေကာက်င့္၏ သမီးျဖစ္သူ ေကာရွမ္း (ေနာင္တြင္ ေအာ္ေမ့ဂိုဏ္းခ်ဴ ပ္) ဟာ တိမ္လႊာဓားရဲ႕ တကယ့္ လ်ဴွ ိ႕ဝွက္ခ်က္ကို သူတစ္ဦးပဲ သိထားပါတယ္။ ဂိုဏ္းခ်ဴ ပ္ရာထူးကို ဆက္ခံသူကိုသာ ေျပာျပမည္ဟုလည္း ဆံုးျဖတ္ထားသည္။

"နဂါးႏိုင္ဓား ဦးထိပ္ထား
ဖူးေမွ်ာ္ကန္ေတာ့ ရွိခိုးေသာဝ္
တိမ္လႊာဓားရွင္ မေပၚလွ်င္
မည္သူမမႈ ယွဥ္မတု"

အဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ေအာ္ေမ့ဂိုဏ္းရဲ႕ တတိယေျမာက္ ဂိုဏ္းခ်ဴ ပ္ျဖစ္တဲ့ ၿမဲ႕ၾကြယ္ဆရာေတာ္ဟာ သူ႔တပည့္ျဖစ္သူ က်ဴ ိးက်စ္ေလာ့ကို ဓားအတြင္းမွ လွ်ဴ ိ႕ဝွက္ခ်က္တို႔ကို ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ ထိုအခါ က်စ္ေလာ့မွ နဂါးႏိုင္ဓားကို ေတြ႕ေအာင္ ရွာႏိုင္ခဲ့ၿပီး ဓား ၂ လက္ကို အခ်င္းခ်င္း ရိုက္ခ်ဴ ိးလိုက္ရာမွ ဓားအတြင္း၌ ဖြက္ထားေသာ က်ဴ ိ႕ရင္းက်န္းက်င္း သိုင္းက်မ္းစာရြက္ စစ္ဗ်ဴ ဟာစာရြက္ ထြက္က်လာပါတယ္။ က်ဴ ိးက်စ္ေလာ့လည္း ေမေျခာက္ဖံုနည္းတူပဲ သူလည္း စတင္ေလ့က်င့္ပါေတာ့တယ္။

တစ္ခုေျပာစရာက်န္ခဲ့တာက ၿမဲ႕ၾကြယ္ဆရာေတာ္ဟာ မိန္ဂိုဏ္းနဲ႔ က်န္းဝူက်ိကို ရန္ၿငိဳးထားရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းက ၿမဲ႕ၾကြယ္ငယ္စဥ္က သူ႔မိဘေတြကို မိန္ဂိုဏ္းသားေတြက သတ္ခဲ့တာေၾကာင့္ က်န္းဝူက်ိနဲ႔ မိန္ဂိုဏ္းအေပၚမွာ ရန္ၿငိဳးထားလြန္းေနတာပါပဲ။

အဲ့ေနာက္မွာေတာ့ က်ဴ ိးက်စ္ေလာ့နဲ႔ တိုက္ပြဲ ျဖစ္ပြားၾကၿပီးေနာက္ က်ဴ ိးက်စ္ေလာ့ႏွင့္ ရန္ေကာ္ ေရွာင္လံုႏြီတို႔၏ မ်ဴ ိးဆက္ျဖစ္သူ အဝါေရာင္ဝတ္စံု ဝတ္တင္ထားေသာ ဝါးရံုသခင္မႏွင့္ တိုက္ခိုက္ရာတြင္ အဝါေရာင္သခင္မဟာ က်ဴ ိ႕ရင္းရဲ႕ သမာရိုးက် မိစာၦဓာတ္မပါတဲ့ က်ဴ ိ႕ရင္းက်န္းက်င္းနဲ႔ပဲ အလြယ္တကူ အႏိုင္ျပသြားပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ရႊယ္မိန္ကုိယ္ေတာ္ရဲ႕ ရႊယ္မိန္နတ္သိုင္းေၾကာင့္ က်ဴ ိးက်စ္ေလာ့ဟာ ဒဏ္ရာရရွိခဲ့ၿပီး က်န္းဝူက်ိဟာ သူ႔ရဲ႕ က်ဴ ိ႕ရန္က်န္းက်င္းနဲ႔ ကယ္ေပမယ့္ က်ဴ ိ႕ရင္းက်န္းက်င္း အတြင္းအားေၾကာင့္ ကယ္လို႔မရခဲ့ပါဘူး။

ဒီေလာက္ဆို က်ဴ ိ႕ရန္က်န္းက်င္းနဲ႔ က်ဴ ိ႕ရင္းက်န္းက်င္း အေၾကာင္းသိၾကၿပီလို႔ ထင္ပါတယ္။ အရင္တခါလိုပဲ ေမးခြန္းတစ္ခု ေမးပါမယ္။ တကယ္လို႔ က်ဴ ိ႕ရန္က်န္းက်င္းနဲ႔ က်ဴ ိ႕ရင္းက်န္းက်င္း တတ္တဲ့လူ ၂ ဦး တိုက္ခိုက္ရင္ ဘယ္သူသာမယ္လို႔ ထင္္ပါသလဲ။ ထို သိုင္းပညာေတြဟာ တရုတ္ ယင္းနဲ႔ ရန္ အဖိုဓာတ္နဲ႔ အမဓာတ္ကို အေျခခံထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သိုင္းပညာ ၂ ခုလုံးဟာလည္း ထိပ္သီးက်င့္စဥ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

#林始皇(က်ဴ ိ႕ရင္းက်န္းက်င္း)

ေရးသားသူ
杨英和 ႏွင့္ 林始皇 #SwamHtet(မွတ္စုၾကမ္း)

မွတ္ခ်က္။ ။ cmt တြင္ ဆဲဆိုျခင္းမ်ား မျပဳလုပ္ၾကပါနဲ႔လို႔ ႀကိဳေျပာထားပါရေစ။

Unicode Version

တရုတ်သိုင်းဇာတ်ကားများထဲမှ အထင်ကရရှိသည့် သိုင်းပညာများ-အတွဲ ၂

ကျူ ိ့ရင်းကျန်းကျင်းနှင့် ကျူ ိ့ရန်ကျန်းကျင်း

九陰真經 Vs 九陽真經

မှတ်စုကြမ်းမှ သိုင်းလောကပရိတ်သတ်များ စိတ်ဝင်စားကြတဲ့ တရုတ်သိုင်းကားထဲမှ သိုင်းပညာများအကြောင်းကို ထပ်မံ ရေးသားပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒီတပတ်မှာတော့ ပါဝင်ကူညီရေးသားပေးသူ ကိုကိုး ရန်ယင်းဟယ် 杨英和 က ကျူ ိ့ရန်ကျန်းကျင်းကို ရေးပေးထားတာ ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော် 林始皇 လင်းစစ့်ဟွမ် (SwamHtet) ကတော့ ကျူ ိ့ရင်းကျန်းကျင်းကို ဖော်ပြပေးမှာပါ။ အဆင်ပြေရင် ကျွန်တော်တို့ မှတ်စုကြမ်းကနေ ထပ်မံရေးသားပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

“ 九陽真經 နေစင်္ကြာအတွင်းအားကျင့်စဉ်”

နေစင်္ကြာအတွင်းအားကျင့်စဉ်သည် သိုင်းဝထ္တုဆရာကြီး ကျင်းရုံ ရေးသားသော သိုင်းဝတ္တုပါ အဆင်မြင့်ဆုံးသော အတွင်းအားကျင့်စဉ် တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ သူ၏ စွမ်းအားမှာ ရှောင်လင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်သီး နတ်အတွင်းအား ယိကျင်းကျင့်စဉ်နှင့် နင်လားငါလားပင်။ ကျင်းရုံဝထ္တု တွင် နေစင်္ကြာအတွင်းအားကျင့်စဉ်ကို အစအဆုံး အပြည့်အ၀ ကျင့်ဖူးသူမှာ ကျင့်စဉ်ထွင်သူမှလွဲပြီး သိမ်းငှတ်သူရဲကောင်းဝထ္တု နဂါးနိုင်ဓားဝထ္တုပါ ကြွယ်းယွမ်ကိုယ်တော်၊ နဂါးနိုင်ဓားမှ ကျန်းဝူကျိ ၂ ဦးသာရှိသည်။

ထိုကျင့်စဉ်ကို အိန္ဒိယဗုဒ္ဓဘုန်းတော်ကြီး တာမို့ဆရာတော်က ရေးသားခဲ့ပြီး မဟာယာဗုဒ္ဓကျမ်းစာတွင် ဟင်ဒီစာလုံးများနှင့် ရေးသားထားသော လင်္ကာဘတ္တရသုတ် စာအုပ်ကြားတွင် ညှပ်ထားခဲ့ပြီး ရှောင်လင်ကျောင်းတွင် သိမ်းထားသည်။

ကျန်းကျွင်းပေါင် (နောင်တွင် ဝူတန်းဂိုဏ်းထောင်သူ ကျန်းစန်းဖုန်း ငယ်ဘ၀ ရှောင်လင်တွင် အရပ်သားတပည့်) က သိုင်းစာအုပ်မှန်း ရိပ်မိသည်။ သိမ်းငှတ်သူရဲကောင်း (ဂူးဂူး) တွင်ရန်ကော်မှ ရွှေဘီးပျံဘုရင်ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် မွန်ဂိုသိုင်းဆရာယင်းခေါ့ရှီးနှင့် ရှောင်းရှမ်းကျစ့်မှာ စုန်းဆန်းတောင်ပေါ် ထွက်ပြေးလေသည်။ ထိိုစဉ် ကျန်းကျွင်းပေါင်မှာ စုန်းဆန်းတောင်ပေါ်ရှိ ရှောင်လင်ကျောင်းတော်တွင် လင်္ကာဘတ္တရသုတ်ကို ဖတ်နေသည်။ ထိုစဉ် ယင်းခေါ့ရှီးရောက်လာပြီး ကျန်းကျွင်းပေါင်ကို အကြောပိတ်ပြီး လကာၤဘတ္တရသုတ် ကျမ်းစာအုပ်ကိို လုယူသွားလေသည်။ ကျန်းကျွင်းပေါင် ဆရာကြွယ်းယွမ်က ယင်းခေါ့ရှီးနှင့် ရှောင်းရှမ်းကျစ့် နောက်လိုက်လာလေရာ ဟွာစန်းတောင်အရောက်တွင် ရန်ကော် ဂူးဂူး ကောရှမ်းတို့နှင့် ဆုံမိလေသည်။ ယင်းခေါ့ရှီးနှင့် ရှောင်းရှမ်းကျစ်မှာ ပြေးမလွတ်မှန်း သိသဖြင့် နီးစပ်ရာတွင် ရှိနေသည့် လူဝံကြီးတစ်ကောင်ကို သိုင်းနှင့်ချပြီး လူဝံကြီး ဗိုက်ခွဲပြီး ကျမ်းစာအုပ်ကို ထည့်ပြီး ချူ ပ်လိုက်လေသည်။ ရန်ကော်တို့မှီလာပြီး ယင်းခေါ့ရှီးနှင့် ရှောင်းရှမ်းကျစ် ကိုယ်ပေါ်တွင် ကျမ်းစာအုပ် မတွေ့သဖြင့် ပြန်လွှတ်လိုက်လေသည်။ ယင်းခေါ့ရှီးနှင့် ရှောင်းရှမ်းကျစ့်မှာ လူဝံကြီးကို သယ်ပြီး ရှီးယွိ ခေါ် အနောက်ဒေသသို့ သွားလေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် သိုင်းကျမ်းရသွားမည် စိုးသဖြင့် အကောက်ကြံကြလေရာ ခွန်းလွန်တောင်ပေါ် အရောက်တွင် နှစ်ဦးလုံးထိနာပြီး သေဆုံးသွားလေသည်။ ထိုမှစပြီး သိုင်းကျမ်းမှာ လူဝံကြီး ကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ ယင်းခေါ့ရှီး မသေခင် ခွန်းလွန်သုံးဖော်မှ ဟော်ကျူ တောက်ကို မှာကြားလေသည်။ မိမိမိုက်ပစ်ကို ဝန်ခံသည့် အနေနှင့် ရှောင်လင်မှ ကြွယ်ယွမ်ကိုယ်တော်ထံ
ကျမ်းစာသည် လူဝံကိုယ်ထဲမှာဟု မှာကြားခိုင်းလေသည်။ လူဝံကို တရုတ်လို 猿 Yuan ယွမ် ဟုခေါ်သည်။ သို့သော် သေအံံ့ဆဲဆဲ မှာကြားသည် ဖြစ်သောကြောင့် စကားမရှင်း၊
ဟော်ကျူ တောက် ကြားမိသည်မှာ စာအုပ်သည် ဆီ 油 You ထဲမှာဟု ထင်လေသည်။ လူဝံ(ယွမ်)
猿 မှ ဆီ(ယို) 油 အသံနားထောင်မှားခြင်းပင်။

စာကြွင်း။ ။ ထို့ကြောင့် တစုံတခု ငြင်းလို ပြောလိုပါက ကျွန်တော်တို့ဆီကို စာလုံးသာရေးပေးပါလို့ ပြောရတာပါ။ တရုတ်ဘာသာပြန်ရတာဟာ အင်္ဂလိပ်ဘာသာ ပြန်ရတာနဲ့ မတူပါဘူး။ စာလုံးအပေါ်မှာပဲ အဓိပ္ပါယ်မူတည်တာမို့ အသံထွက်နဲ့ လာပြောပါက တခါတရံ နားလည်မှု ကွဲလွဲနိုင်တာကြောင့် မူရင်းစာလုံးတိုင်းသာ ကွဲလွဲချက်ရှိပါက လာပြပေးပါ။

တကယ်ပင် ဟော်ကျူ တောက်က ကတိအတိုင်း ခွန်းလွန်မှ ရှောင်လင်ထိ ခရီးဝေးလာပြီး ကြွယ်ယွမ်ကိုယ်တော်ကို ကျမ်းစာသည် ဆီထဲမှာ ဟုလာပြောလေသည်။ ကြွယ်ယွမ်က မယုံ။ သို့သော် ရှောင်လင်အတွက် ကျမ်းစာပျောက် မဟာအရှုပ်တော်ပုံ ဖြစ်သွားလေရာ။ ကြွယ်ယွမ်ကိုယ်တော်က ကျန်းကျွင်းပေါင်၊ ကောရှမ်းတို့ကို ခေါ်ပြီး ရှောင်လင်မှ ထွက်ပြေးလေသည်။ ကြွယ်ယွမ်ကိုယ်တော်
ပျံလွန်တော်မမူခင် ကျူ ိ့ရန်ကျန်းကျင်း နေစင်္ကြာကျင့်စဉ်ကို ရွတ်ဆိုလေသည်။ ကေားရှမ်း၊ ကျန်းကျွင်းပေါင်၊ ဝူစဲ့ကိုယ်တော်တို့ ဘေးမှ နာယူလေသည်။ ဝူးစဲ့ကိုယ်တော်မှာ နာယူသူသုံးဦးတွင်သိုင်းပညာအဆင့်မြင့်ဆုံး ဖြစ်လေရာ သိုင်းတက်ြပ်ီးသူ ဖြစ်သောကြောင့် သဘောပေါက်လွယ်သည်။ ကောရှမ်းမှာ နားလည်မှု နည်းသည်။ အကြောင်းမှာ ကောရှမ်း မူလက တက်ထား ဖတ်ထားသည့် ပညာက များလေသည်။ ကျန်းကျွင်းပေါင်မှာ နားလည်သည်က အများဆုံးပင်၊ အကြောင်းမှာ အခြေခံသိုင်းမတက်သဖြင့် သင်ယူလက်ခံမှုမှာ အရိုးရှင်းဆုံး နားလည်လက်ခံမှု ဖြစ်လေသည်။ နောင်တွင် ကေားရှမ်းနှင့် ကျန်းကျွင်းပေါင် လမ်းခွဲပြီး ကောရှမ်းက အော်မေဂိုဏ်း၊ ကျန်းကျွင်းပေါင်က ဝူတန်းဂိုဏ်း ထောင်လေသည်။ နာခဲ့ဖူးသည့် နေစကြာၤကျင့်စဉ်ကို အခြေခံပြီး ဂိုဏ်းထောင်ကြခြင်းပင်၊ ထို့နောက် ရှောင်လင်နေစကြာၤကျင့်စဉ်၊ ဝူတန်းနေစကြာၤ
ကျင့်စဉ်၊ အော်မေ့နေစကြာၤ ကျင့်စဉ် ၃မျူ ိး ဖြစ်လာလေသည်။ နဂါးနိုင်ဓားဇာတ်လမ်းတွင်
ကျန်းဝူကျိ ခွန်းလွန်တောင်ကြားမှ မတော်တဆရောက်ရှိရာမှ လူဝံကြီး၏ ဗိုက်ဒဏ်ရာကို ကုပေးရင်း ကျမ်း စာအုပ်ထုတ်ယူပြီး အပြည့်စုံဆုံး နေစကြာၤ ကျင့််စဉ်ကို ကျင့်နိုင်ခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်မှ ရေခဲလက်ဝါးအဆိပ် ပျောက်ကင်းလေသည်။ ငါးနှစ်ကြာ လျူ ိထဲတွင်ကျင့်ရင်း ပြည့်စုံပြီး သူ့အတွင်းအားမှာ ထိပ်သီးအဆင့်ရောက်ခဲ့သည်။ 九陽真經 ကျူ ိ့ရန်ကျန်းကျင်း နေစင်္ကြာအတွင်းအား ကျင့်စဉ်မှာ သိုင်း မဟုတ် အတွင်းအားကျင့်စဉ်သာ ဖြစ်ပြီး သိုင်းလောက၌ မည်သည့် သိုင်းမဆိုဒဏ်ရာ မရစေနိုင်ဟုဆိုသည်။

#杨英和(ကျူ ိ့ရန်ကျန်းကျင်း)

九陰真經 ကျူ ိ့ရင်းကျန်းကျင်း

ကျူ ိ့ရင်းကျန်းကျင်းမှာ သိုင်းကျမ်းဖြစ်ပြီး ကျူ ိ့ရင်း သိုင်းကျမ်းဖြစ်ပေါ်လာပုံမှာ သစုန့်ခေတ်၌ စုန့်မင်းဆက်၏ ဘုရင် ဟွေ့ကျူ ံးလက်ထက်တွင် နန်းတွင်းအရာရှိ ဟွမ်ချန် 黃裳 ကို တနိုင်ငံလုံးတွင် ရှိနေသည့် သိုင်းကျမ်းများ ဆေးပညာ အတွင်းအားကျင့်စဉ် ပြန်လည်ကုသနည်း တာအိုဘာသာရပ် စသည်တို့ကို ပြုစုရေးသားစေသည်။ ဟွမ်ချန်သည် ရေးသားပြုစုရာတွင် ဂရုတစိုက် ရေးသားသဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် သိုင်းပညာတို့၏ အကြောင်းနှင့် တာအိုဘာသာတွင် ပါရှိနေသည့် အတွင်းအားနှင့် ချီ သုံးသပ်ဆင်ခြင်မိသည်။ ဟွမ်ချန်သည် ညဏ်ရည် ထက်မြတ်သူဖြစ်ပြီး အသိပညာတို့နှင့် ပေါင်းစပ်သည့်အခါ သိုင်းပညာမတတ်သော်လည်း သိုင်းပညာတို့၏ အနှစ်သာရကို သိရှိလာပြီး သိုင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။

သိပ်မကြာခင် တစုန့်တွင် ပါရှန်း (ပါရှား ယနေ့ခေတ် အီရန်) လူမျူ ိးတို့နှင့် ပူးပေါင်းပြီး ဘုရင်ကို ပုန်ကန်သည့် လူများ တည်ထောင်လိုက်သော မင်ဂိုဏ်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဘုရင်သည် ဟွမ်ချန်ကို စစ်တပ်ဦးစီခန့်အပ်ကာ နှိမ်နင်းစေသည်။ အစပိုင်းတွင် စုန့်တပ် တပ်ပျက်ပြီး ဟွမ်ချန်ကို ရန်သူတို့ လက်ရဖမ်းမိခဲ့ပြီး ရဲတိုက်ထဲတွင်
ချူ ပ်နှောင်ထားသည်။ ဟွမ်ချန်သည် မင်ဂိုဏ်းမှ လူများကို တစ်ဦးချင်းစီ စိန်ခေါ်ကာ တချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ပြီး နှိမ်နင်းခဲ့ရာ မင်ဂိုဏ်းပျက်ပြီး ဟွမ်ချန်မှာ တစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် သူရဲကောင်း ဖြစ်ခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် ဟွမ်ချန်သည် နှစ်ပေါင်း ၄၀ တိုင်အောင် မင်ဂိုဏ်းမှ ရရှိခဲ့သော သိုင်းပညာများနှင့် တခြားဂိုဏ်းများမှ သိုင်းပညာများကို လေ့လာပြုစုပြီး အတွဲ ၂ တွဲဖြင့် ရေးသားထားသော စာအုပ်ကျမ်းကို ပြုစုခဲ့သည်။ ထိုစာအုပ်ကျမ်းသည် သိုင်းလောကရှိ သိုင်းကျမ်းတို့၏ အနှစ်ချူ ပ် ဖြစ်ပြီး ဟွမ်ချန်၏ လေ့လာချက်များကနေ သူကိုယ်တိုင် အသစ်တီထွင်ထားသော သိုင်းပညာများ ပါဝင်နေသည်။

ဟွမ်ချန်သေဆုံးပြီး ကျမ်းစာအုပ်မှာ ပျောက်ဆုံးခဲ့သော်လည်း တစ်နေ့တွင် သိုင်းလောကထဲ၌ ပြန်ပေါ်လာခဲ့ရာ သိုင်းလောကတွင် သွေးချောင်းစီးတိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သွေးချောင်းစီးမှုကို ရပ်တန့်နိုင်ရန် ဟွာစန်းတောင်ပေါ်တွင် သိုင်းပြိုင်ပွဲတစ်ခုကို ပြုလုပ်စေသည်။ ထိုပြိုင်ပွဲတွင် သိုင်းလောက၏ ထိပ်သီးငါးဦးဖြစ်သည့် အလယ်ပိုင်းတန်ခိုးရှင် ဝမ်ချူ ံရန် အရှေ့ပိုင်းမှ မိစ္ဆာသခင် ဟွမ်ယောင်ရှစ့် အနောက်ပိုင်းမှ အဆိပ်ဘုရင် အိုးရန်ဖုန်း မြောက်ပိုင်းမှ သူတောင်းစားဂိုဏ်းချူ ပ် ဟုန်ချီကုန်း တောင်ပိုင်းဘုရင် သလီဘုရင် သွမ့်ကျိရှင်းတို့ ဖြစ်ကြပြီး အနိုင်ရရှိသူမှာ ကျမ်းစာအုပ်ကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ အလယ်ပိုင်း တန်ခိုးရှင် ဝမ်ချူ ံရန် အနိုင်ရရှိပြီး ကျမ်းစာအုပ်ကို သူ၏ ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းတွင် သိမ်းဆည်းထားသည်။

ထိုနေရာတွင် တစ်ခုပြောချင်တာက ဝမ်ချူ ံရန်နှင့် ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်းကတော့ သစုန့်ခေတ်မှာ အမှန်တကယ် ရှိခဲ့ပြီး တာအိုဂိုဏ်းတစ်ခုအဖြစ် ထင်ရှားပါတယ်။

ဝမ်ချူ ံရန်ဟာ သူ့ညီ ကျူ ိးပေါ်ထုံးကို သိုင်းကျမ်း အပ်ခဲ့ပြီး သေဆုံးပြီဟု ဟန်ဆောင်ကာ သတင်းလွှင့်ခဲ့ပါသည်။ ထိုအခါ အိုးရန်ဖုန်းမှ ခေါင်းတလားထဲမှ ဝမ်ချူ ံရန်လက်ထဲရှိ စာအုပ်ကို ယူစဉ် ဝမ်ချူ ံရန်မှာ ရုတ်တရတ် အိုးရန်ဖုန်းကို တိုက်ခိုက်သည့်အခါ အိုးရန်ဖုန်း ရှုံးနိမ့်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရပါသည်။ ထို့နောက် ဝမ်ချူ ံရန်မှ သူ၏ ဂိုဏ်းသားများကို ကျူ ိ့ရင်းကျန်းကျင်းကို မည်သူမှ မလေ့ကျင့်စေရဟု အမိန့်ထုတ်ခဲ့ပြီးနောက် အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။

စာရှည်သွားမှာစိုးလို့ ကျန်တာတော့ ထည့်မရေးတော့ပါဘူး။ မက်မွန်မြေက ချစ်တေးတပုဒ်ထဲက အတိုင်းပဲ ကောကျင့်ဟာ မမျှော်လင့်ပဲ ကျမ်းစာအုပ် ၂ အုပ်တွဲလုံး ရရှိခဲ့သလို ကျူ ိးပေါ်ထုံးမှာလည်း ကောကျင့်ကို သင်ကြားပေးရင်း သူပါ တတ်မြောက်ခဲ့ပါတယ်။ အဲ့နောက် ကောကျင့်နှင့် ဟွမ်ရုံတို့ဟာ မက်မွန်ကျွန်းမှာ အတူနေထိုင်နေစဉ် ကောကျင့်ဟာ နဂါးနိုင်ဓားနှင့် တိမ်လွှာဓားကို သွန်းလုပ်ပြီး နဂါးနိုင်ဓားထဲတွင် ဝူမု စစ်ဗျူ ဟာကျမ်း တိမ်လွှာဓားထဲတွင် ကျူ ိ့ရင်းကျန်းကျင်း ကျမ်းစာအုပ်ပါ ကျူ ိ့ရင်းလက်သည်းဖြူ သိုင်း အသည်းခြွေမွသိုင်း ကြာပွတ်ဖြူ သိုင်းပညာတို့ကို ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။

ကောကျင့်၏ သမီးဖြစ်သူ ကောရှမ်း (နောင်တွင် အော်မေ့ဂိုဏ်းချူ ပ်) ဟာ တိမ်လွှာဓားရဲ့ တကယ့် လျူှ ိ့ဝှက်ချက်ကို သူတစ်ဦးပဲ သိထားပါတယ်။ ဂိုဏ်းချူ ပ်ရာထူးကို ဆက်ခံသူကိုသာ ပြောပြမည်ဟုလည်း ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

"နဂါးနိုင်ဓား ဦးထိပ်ထား
ဖူးမျှော်ကန်တော့ ရှိခိုးသောဝ်
တိမ်လွှာဓားရှင် မပေါ်လျှင်
မည်သူမမှု ယှဉ်မတု"

အဲ့နောက်မှာတော့ အော်မေ့ဂိုဏ်းရဲ့ တတိယမြောက် ဂိုဏ်းချူ ပ်ဖြစ်တဲ့ မြဲ့ကြွယ်ဆရာတော်ဟာ သူ့တပည့်ဖြစ်သူ ကျူ ိးကျစ်လော့ကို ဓားအတွင်းမှ လျှူ ိ့ဝှက်ချက်တို့ကို ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ ထိုအခါ ကျစ်လော့မှ နဂါးနိုင်ဓားကို တွေ့အောင် ရှာနိုင်ခဲ့ပြီး ဓား ၂ လက်ကို အချင်းချင်း ရိုက်ချူ ိးလိုက်ရာမှ ဓားအတွင်း၌ ဖွက်ထားသော ကျူ ိ့ရင်းကျန်းကျင်း သိုင်းကျမ်းစာရွက် စစ်ဗျူ ဟာစာရွက် ထွက်ကျလာပါတယ်။ ကျူ ိးကျစ်လော့လည်း မေခြောက်ဖုံနည်းတူပဲ သူလည်း စတင်လေ့ကျင့်ပါတော့တယ်။

တစ်ခုပြောစရာကျန်ခဲ့တာက မြဲ့ကြွယ်ဆရာတော်ဟာ မိန်ဂိုဏ်းနဲ့ ကျန်းဝူကျိကို ရန်ငြိုးထားရတဲ့ အကြောင်းအရင်းက မြဲ့ကြွယ်ငယ်စဉ်က သူ့မိဘတွေကို မိန်ဂိုဏ်းသားတွေက သတ်ခဲ့တာကြောင့် ကျန်းဝူကျိနဲ့ မိန်ဂိုဏ်းအပေါ်မှာ ရန်ငြိုးထားလွန်းနေတာပါပဲ။

အဲ့နောက်မှာတော့ ကျူ ိးကျစ်လော့နဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားကြပြီးနောက် ကျူ ိးကျစ်လော့နှင့် ရန်ကော် ရှောင်လုံနွီတို့၏ မျူ ိးဆက်ဖြစ်သူ အဝါရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်တင်ထားသော ဝါးရုံသခင်မနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အဝါရောင်သခင်မဟာ ကျူ ိ့ရင်းရဲ့ သမာရိုးကျ မိစ္ဆာဓာတ်မပါတဲ့ ကျူ ိ့ရင်းကျန်းကျင်းနဲ့ပဲ အလွယ်တကူ အနိုင်ပြသွားပါတယ်။ နောက်ဆုံး ရွှယ်မိန်ကိုယ်တော်ရဲ့ ရွှယ်မိန်နတ်သိုင်းကြောင့် ကျူ ိးကျစ်လော့ဟာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ကျန်းဝူကျိဟာ သူ့ရဲ့ ကျူ ိ့ရန်ကျန်းကျင်းနဲ့ ကယ်ပေမယ့် ကျူ ိ့ရင်းကျန်းကျင်း အတွင်းအားကြောင့် ကယ်လို့မရခဲ့ပါဘူး။

ဒီလောက်ဆို ကျူ ိ့ရန်ကျန်းကျင်းနဲ့ ကျူ ိ့ရင်းကျန်းကျင်း အကြောင်းသိကြပြီလို့ ထင်ပါတယ်။ အရင်တခါလိုပဲ မေးခွန်းတစ်ခု မေးပါမယ်။ တကယ်လို့ ကျူ ိ့ရန်ကျန်းကျင်းနဲ့ ကျူ ိ့ရင်းကျန်းကျင်း တတ်တဲ့လူ ၂ ဦး တိုက်ခိုက်ရင် ဘယ်သူသာမယ်လို့ ထင်ပါသလဲ။ ထို သိုင်းပညာတွေဟာ တရုတ် ယင်းနဲ့ ရန် အဖိုဓာတ်နဲ့ အမဓာတ်ကို အခြေခံထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ သိုင်းပညာ ၂ ခုလုံးဟာလည်း ထိပ်သီးကျင့်စဉ်တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

#林始皇(ကျူ ိ့ရင်းကျန်းကျင်း)

ရေးသားသူ
杨英和 နှင့် 林始皇 #SwamHtet(မှတ်စုကြမ်း)

မှတ်ချက်။ ။ cmt တွင် ဆဲဆိုခြင်းများ မပြုလုပ်ကြပါနဲ့လို့ ကြိုပြောထားပါရစေ။

တရုတ္သိုင္းဇာတ္ကားမ်ားထဲမွ အထင္ကရရွိသည့္ သိုင္းပညာမ်ား။



တရုတ္သိုင္းဇာတ္ကားမ်ားထဲမွ အထင္ကရရွိသည့္ သိုင္းပညာမ်ား။

Credit - မွတ္စုၾကမ္း

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ငယ္စဥ္တုန္း တရုတ္သိုင္းဇာတ္လမ္းတြဲမ်ားကို ႏွစ္ခ်ဴ ိက္စြာ ၾကည့္ရႈအားေပးခဲ့ဖူးရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ အသက္ဟာ ၂၀ ေက်ာ္ေနၿပီလို႔ ရဲရဲႀကီး အာမခံတယ္။

ထိုဇာတ္လမ္းတြဲမ်ားထဲတြင္ ပါဝင္ေသာ သိုင္းပညာရပ္မ်ားမွာ သိုင္းဝတၱဳေရးသားသူတို႔ စိတ္ကူးယဥ္ၿပီး ေရးသားထားသည္မွာ မွန္ေသာ္လည္း အမ်ားစုမွ အျပင္မွာလက္ေတြ႕ရွိေနသည့္ သိုင္းပညာ၏ 20% ကို မွီျငမ္းထားသည္ကို ေတြ႕ရသလို တခ်ဴ ိ႕မွာ အျပင္မွာ တကယ္ ရွိေနသည့္ သိုင္းပညာရပ္မ်ားပါ ထည့္သြင္းထားသည္။ က်န္ရစ္ခဲ့သည့္ သိုင္းပညာရပ္မ်ား၏ သမိုင္းေၾကာင္းႏွင့္ မူလအစ နာမည္မ်ားကိုလည္း ရံဖန္ရံခါ အသံုးခ်ေလ့ရွိသည္။

သိုင္းေလာက၏ ေနာက္ခံကို သစုန္႔ေခတ္၌သာ Base တည္ထားသည္က မ်ားသည္။ ထိုသစုန္႔ေခတ္၌ တရုတ္ျပည္သည္ တိုင္းတပါးတို႔၏ ရန္ကို ေၾကာက္ရြံ႕ရသျဖင့္ လူတိုင္းလုိလို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ကာကြယ္ရန္ႏွင့္ တိုင္းျပည္ကို ကာကြယ္ရန္အတြက္ သိုင္းပညာကို သင္ၾကားေလ့ ရွိၾကသည့္ ေခတ္ကာလ ျဖစ္သျဖင့္ သိုင္းဝတၳဳမ်ားကို အေျခတည္လို႔ ေကာင္းသည္။ မက္မံုေျမမွ ခ်စ္ေတးတစ္ပုဒ္ ဇာတ္ကားသည္ သစုန္႔ေခတ္ေနွာင္းပိုင္းကို အေျခတည္ထားၿပီး သိမ္းငွက္သူရဲေကာင္းမွသည္ နဂါးႏိုင္ဓားအထိဟာ မြန္ဂိုအုပ္စိုးသည့္ ယြမ္ေခတ္ႏွင့္ နဂါးႏိုင္ဓားသည္ ယြမ္ေခတ္ေႏွာင္းပိုင္း မင္ေခတ္အစ မင္မင္းဆက္ကို တည္ေထာင္သူ က်ဴ းယြင္က်န္း၏ ဘဝျဖစ္စဥ္ အနည္းအက်ဥ္းကို ထည့္္သြင္းထားသည့္အတြက္ တကယ္ျဖစ္ခဲ့သည့္ ျဖစ္ရပ္၏ 10% ခန္႔ ပါဝင္ေနသည္ဟု ေကာက္ခ်က္ခ်လို႔ ရေပသည္။

ယခုေရးမည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ စိတ္ကူးယဥ္ ေရးသားခ်က္မ်ားသာ ျဖစ္သည့္အတြက္ မွတ္စုၾကမ္းမွ သိုင္းေလာကကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည့္ သူမ်ား အမွားအယြင္းပါလွ်င္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါလို႔ ႀကိဳတင္ေတာင္းပန္ထားပါရေစ။ မႀက္ိဳက္သည့္ သူမ်ားလည္း ဆဲဆ္ုိျခင္းမျပဳပဲ ေက်ာ္သြားေပးၿပီး အျခားလူမ်ား တင္ထားေသာ Post မ်ားကို ဖတ္ရႈျခင္းျဖင့္ အားေပးၾကပါလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ပထမဦးစြာ ကြ်န္ေတာ္ သေဘာက်ႏွစ္သက္ဆံုး ျဖစ္တဲ့

တုကူးဓားသိုင္း ၉ ကြက္ 獨孤求敗 Dúgū Qiúbaì
(သုကူးခ်ဴ ိးပိုင့္)


意念在前出手在先, 無招勝有招

"စိတ္ကူးထက္ လက္က အရင္ဦးရမယ္။ တိုက္ကြက္မရွိျခင္းျဖင့္ တိုက္ကြက္ရွိသူကို အႏိုင္ယူပါ။"

တုကူးဓားသိုင္း ၉ ကြက္ကို ဇာတ္အိမ္ဖြဲ႕ခဲ့သူကေတာ့ ေဟာင္ေကာင္က သိုင္းဝတၳဳမ်ား ေရးသားသူ စာေရးဆရာႀကီး က်င့္ရံု ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ စာေရးဆရာႀကီးကို ဓားမိစာၦဟု နာမည္ေျပာင္ ေခၚေဝၚၾကၿပီး သူေရးခဲ့တဲ့ သိုင္းဝတၳဳမ်ားဟာ ဓားသိုင္းပညာကို အေျခခံၿပီး ေရးသားတာ မ်ားပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ သိုင္းဝတၳဳ အမ်ားစုမွာ ဒီစကားတခြန္းကို အၿမဲလိုလို ေတြ႕ရေလ့ ရွိပါတယ္။

"ဓားသမားတစ္ေယာက္ဟာ ဓားက္ုိ မရွိသလို သေဘာထားရမယ္။"

သေဘာကေတာ့ ဓားသမားတစ္ေယာက္ဟာ ဓားကိုင္ထားေပမယ့္ သိုင္းကြက္ထုတ္တဲ့အခါ လႈပ္ရွားမႈတိုင္းဟာ ဓားမပါသလို လြတ္လပ္စြာ လႈပ္ရွားၿပီး ဓားနဲ႔ လူ တသားတည္း ျဖစ္ေနေစရမယ္လို႔ ဆိုလ္ုိတာပါ။ ဒီသေဘာတရားဟာ တရုတ္သိုင္းကားထဲက ဓားသမားေတြရဲ႕ ေျပာေနက် စကားတခြန္းပါပဲ။

တုကူးဓားသိုင္းမွာ ဓားသိုင္း ၉ ကြက္ကို ပံုမွန္ဓားနဲ႔ ဓားႀကီးသိုင္းကြက္ဆိုၿပီး ၂ မ်ဴ ိးခြဲျခားလို႔ ရပါတယ္။ သိုင္းေလာကစိန္ေခၚသံထဲမွာ လြင္ကူခ်ဴ ံး (လင့္ဟူခ်ဴ ံး) သံုးသြားတာကေတာ့ တုကူူးခ်ဴ ိးက်န္႔ ဓားေပါ့သိုင္းကြက္ ျဖစ္ၿပီး သိမ္းငွက္သူရဲေကာင္းထဲမွာ ရန္ေကာ္ အသံုးျပဳသြားတာကေတာ့ တုကူးက်ဴ ိက်န္႔ တုကူးဧကရာဇ္ဓား ၉ ကြက္ ဓားႀကီးသိုင္းကြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ တုကူး 獨孤 Dúgū ဆိုတာကေတာ့ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္သူကို
ေျပာတာျဖစ္ၿပီး 求敗 Qiúbaì ခ်ဴ ိးပိုင့္ကေတာ့ အရံႈးကို ရွာေဖြျခင္းလို႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။ အားလံုးေပါင္းရင္ အရံႈးကိုရွာေဖြရင္းနဲ႔ အထီးက်န္ေနသူလို႔ အဓိပၸါယ္္ ရပါတယ္။ တုကူးဓားသိုင္းကို 劍魔 က်န္႔ေမာ္ဆိုသူ ဓားဘုရင္တစ္ဦးက တီထြင္ခဲ့ၿပီး သူဟာ သိုင္းေလာကမွာရွိတဲ့ အေက်ာ္အေမာ္တိုင္းကို ရွာေဖြၿပီး သိုင္းပညာဖလွယ္ခဲ့ေသာ္လည္း သူႏွင့္ လက္ရည္တူ ယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္မည့္သူမ်ား မရွိခဲ့ေပ။ စာေရးသူသည္ က်င့္ေမာ္ဆရာထံမွ ဖုန္းခ်င္းရန္ မည္ကဲ့သို႔ ဓားသိုင္းပညာကို ဆက္ခံခဲ့သည္ကို မေရးထားေပ။

လြင္ကူးခ်ဴ ံးကို ဖုန္းခ်င္းရန္က ပညာေမြကို လက္ဆင့္ကမ္းေပးခဲ့ၿပီး တုကူးဓားသိုင္း ၉ ကြက္ကို သင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ တုကူးဓားသိုင္းဟာ အရံႈးကို လိုက္ရွာေပမယ့္ မေတြ႕ခဲ့ရဘူးလို႔ ဆုိပါတယ္။

ရန္ေကာ္သင္ယူခဲ့တဲ့ ဓားႀကီးကြက္ကေတာ့ အတြင္းအားနဲ႔ တြဲသံုးၿပီးမွ တိုက္ခိုက္ရတဲ့ သိုင္းပညာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဓားႀကီးသိုင္းမွာေတာ့ ဓားသိုင္းရဲ႕ လႊဲခ်က္ ေရြ႕ကြက္ေတြဟာ အတြင္းအားေပၚ မူတည္ၿပီး အက်ဴ ိးသက္ေရာက္မႈ ရွိပါတယ္။ ဓားကြက္တိုင္းဟာ ဓားသြားမွာ သက္ေရာက္မႈရွိၿပီး တိုက္ခိုက္စဥ္အတြင္းမွာ အတြင္းအားဟာ ဓားအတြင္းထိ စီးဝင္ေရာက္တဲ့အတြက္ ရန္ေကာ္ဟာ သာမန္ဓားနဲ႔ က်င့္ေနစဥ္မွာ ဓားေတြ ခနခနက်ဴ ိးကုန္တာ ႀကံဳခဲ့ရပါတယ္။ ဓားရဲ႕ အေလးခ်ိန္နဲ႔ အတြင္းအားဟာ သိုင္းကြက္ထုတ္သူရဲ႕ လႊဲရမ္းခ်က္ ထိုးခုတ္ခ်က္ေတြရဲ႕ အားသက္ေရာက္မႈကို တိုးျမင့္ေပးပါတယ္။

တုကူးဓားသိုင္း ၉ ကြက္ဟာ ဓားရဲ႕ဦးတည္ခ်က္ကို လြတ္လပ္စြာ လႈပ္ရွားေစၿပီး ဓားခ်က္တိုင္းဟာ မည္သည့္လက္နက္မ်ဴ ိးကိုမဆို ခုခံတားဆီးၿပီး တန္ျပန္တိုက္စစ္ ဆင္ႏိုင္စြမ္း ရွိပါတယ္။ ဓားသိုင္းရဲ႕ အဓိကအခ်က္ဟာ လွ်င္ျမန္မႈျဖစ္ၿပီး တဖက္သားရဲ႕ သိုင္းကြက္အမွားကို တိုက္ခိုက္ေနစဥ္ ရွာေဖြၿပီး အားနည္းခ်က္ကို လွ်င္ျမန္စြာ တိုက္ခိုက္တတ္ရပါမယ္။ ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ သိုင္းကြက္ကို မထုတ္ပဲ အလိုက္သင့္ ေျပာင္းလဲတိုက္ခိုက္တတ္ရပါမယ္။ သိုင္းပညာအမ်ားစုဟာ သိုင္းကြက္ထုတ္တာနဲ႔ ဘာသိုင္းကြက္လဲဆိုတာ ခန္႔မွန္းႏိုင္ေပမယ့္။ တုကူးဓားသိုင္းကေတာ့ သိုင္းကြက္မရွိတာကိုက သိုင္းကြက္ပဲဆိုတဲ့ သဘာဝ သေဘာတရားကို အေျခခံထားပါတယ္။ ဒီအခ်က္ ၂ ခ်က္ကို သိုင္းသမားဟာ အၿမဲမွတ္သားထားရပါမယ္။ ဒါဆိုရင္ အဆံုးမရွိတဲ့ သိုင္းကြက္ေတြနဲ႔ တိုက္ခိုက္ႏိုင္စြမ္း ရွိလာပါလိမ့္မယ္။ တုကူးဓားသိုင္း ၉ ကြက္ဟာ အတြင္းအားထက္ သိုင္းကြက္ကို အသားေပးထားတဲ့ အတြက္ အတြင္းအားမရွိလည္း ရသလို အတြင္းအား ရွိရင္ေတာ့ ပိုမို ၿပီးျပည့္စံုလာပါလိမ့္မယ္။ သိုင္းကြက္ တစ္ခုခ်င္းစီမွာ လက္နက္အမ်ဴ ိးအစားအလိုက္ အသံုးျပဳရသည့္ သိုင္းကြက္မ်ား ပါဝင္ၿပီး ၉ ကြက္ဟု ဆိုေသာ္လည္း ျပန္လည္ခြဲျခားသည့္အခါ သိုင္းကြက္ ၁ ကြက္လွ်င္ သိုင္းကြက္ခြဲေပါင္း ရာေက်ာ္သည္အထိ ရွိေနတတ္သည္။

တုကူးဓားသိုင္း ၉ ကြက္

၁ အေထြေထြတိုက္ကြက္ဟာ သိုင္းေလာကရဲ႕ လက္နက္အေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ တိုက္ခိုက္မႈကို ခုခံရာမွာ အသုံးျပဳလို႔ ရပါတယ္။

၂ ဓားႏွစ္ခ်က္ျဖင့္ ခုတ္ခြဲျခင္းဟာ တန္ျပန္တိုက္ခိုက္ရာတြင္ အသံုးျပဳပါတယ္။

၃ အဆက္မျပတ္တိုက္ခိုက္ျခင္းဟာ ရန္သူကို တန္ျပန္တိုက္ခိုက္ရာတြင္ သစ္ရြက္ကို ျဖတ္သကဲ့သို႔ ရန္သူ႔ေနာက္ေက်ာ္ကေန ထိုးခုတ္လို႔ရတဲ့ သိုင္းကြက္ျဖစ္ၿပီး လြင္ကူးခ်ဴ ံး အသံုးအမ်ားဆံုး မိုးေပၚကို ခုန္တက္ၿပီးမွ ဓားျဖင့္ ထိုးဆင္းက်လာသည့္ သိုင္းကြက္ဟာ အမွတ္ ၃ အကြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ သူရဲ႕ ရန္သူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ၃ ကြက္ထဲနဲ႔တင္ ရံႈးနိမ့္ကုန္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။

၄ လွံက္ုိ တိုက္ခိုက္သည့္ သိုင္းကြက္

၅ ၾကာပြတ္ကို တိုက္ခိုက္သည့္ သိုင္းကြက္

၆ တင္းပုတ္ကို တိုက္သည့္ သိုင္းကြက္ တို႔ဟာ သက္ဆိုင္သည့္ လက္နက္အသီးသီးျဖင့္ တိုက္ခိုက္လာပါက ခုခံကာကြယ္ရာတြင္၄င္း တန္ျပန္တိုက္စစ္ဆင္ရာတြင္၄င္း အသံုးျပဳႏိုင္သည္။

၇ ပင္စည္ကို ပိုင္းျဖတ္ျခင္းသိုင္းကြက္ဟာ လက္သိုင္းကြက္ျဖင့္ တိုက္ခိုက္လာသူမ်ားကို တိုက္ခိုက္ရာတြင္ အသံုးျပဳသည့္ သိုင္းကြက္ျဖစ္သည္္။
၈ ျမားတို႔ကို ေခ်ဖ်က္ျခင္းသိုင္းကြက္သည္ တဖက္မွ ျမား သို႔မဟုတ္ လက္နက္ငယ္ျဖင့္ တိုက္ခိုက္လာပါက ဓားကြက္ျဖင့္ ခုခံျခင္းႏွင့္ တန္ျပန္တိုက္ခိုက္ျခင္းကို တၿပိဳက္နက္တည္း အသံုးျပဳကာ ပစ္လႊတ္လိုက္ေသာ လက္နက္ကို ရန္သူ႔ဆီကို ျပန္သြားေစရန္ သိုင္းကြက္ကို အသံုးျပဳႏိုင္သည္။

၉ အတြင္းအားေခ်ဖ်က္ သိုင္းကြက္ဟာ အတြင္းအားျမင့္မားသူတို႔၏ အတြင္းအားကို ခုခံကာကြယ္ရင္း တန္ျပန္တိုက္ခိုက္ႏိုင္သည္ဟု ဆိုထားေသာ္လည္း အေသးစိတ္ေတာ့ ေရးသားျခင္း မရွိေခ်။ သို႔ေသာ္ လြင္ကူးခ်ဴ ံးႏွင့္ ေရွာင္လင္ လက္ေထာက္ဆရာေတာ္တို႔ တိုက္ခိုက္သည့္အခါ အဆိုပါ သိုင္းကြက္ကုိ ထုတ္သံုးသည္ကို
ေတြ႕ရသည္။

ရန္ေကာ္အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ ဓားသိုင္းကြက္ကေတာ့ ဓားႀကီးသိုင္းကြက္ျဖစ္ၿပီး အတြင္းအားအေပၚ အေျခခံထားေပမယ့္ သေဘာတရားခ်င္းေကာ သိုင္းကြက္ခ်င္းပါ တူညီပါတယ္။ ရန္ေကာ္ဟာ သိမ္းငွက္ရဲ႕ လမ္းျပမႈနဲ႔ တုကူးအုတ္ဂူကို ေတြ႕ရွိခဲ့ပါတယ္။ သူ႔အုတ္ဂူမွာ ေရးထိုးထားတာကေတာ့

"ကြ်န္ေတာ္ဟာ သိုင္းေလာကမွာ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ေလာက္ က်င္လည္ခဲ့ဖူးသူျဖစ္ၿပီး ကြ်ႏု္ပ္ရဲ႕ ရန္သူေတြနဲ႔ သိုင္းေလာကအေက်ာ္အေမာ္ေတြကို အႏိုင္ယူခဲ့ပါတယ္။ တမိုးေအာက္ေျမျပင္မွာ ကြ်ႏု္ပ္ႏွင့္ လက္ရည္တူယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္သည့္သူကို မေတြ႕ရသည့္ အတြက္ သိုင္းေလာကမွ စြန္႔ခြာၿပီး ေတာင္ၾကားထဲမွာ
ေနထိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ ဘဝတေလွ်ာက္လံုး သိုင္းၿပိဳင္ပြဲမ်ားကိုသာ ရွာေဖြခဲ့ေသာ္လည္း အခ်ည္းအႏွီးပါပဲ။ မခံစားႏိုင္ေသာ အထီးက်န္ေနျခင္းဟာ ကြ်န္ေတာ့ရဲ႕ ကံတရားပါပဲ။"

ထို႔ေနာက္ ဓားမိစာၦ တုကူးခ်ဴ ိးပိုင့္ဟာ "ကြ်နု္ပ္ကို အရိုအေသျပဳသူဟာ ႁမႈပ္ႏွံထားေသာ ဓားတို႔၏ အရွင္သခင္သစ္ ျဖစ္လာေပလိမ့္မည္။"

ပထမဓား (ဂူထဲတြင္ ရွိေနေသးသည္)

ငါ၏ ပထမဓားသည္ မည္သူမွ် တားဆီးလို႔ မရေလာက္ေအာင္ လြန္စြာမွ ခြ်န္ထက္လွၿပီး ခိုင္ခံသန္မာေသာ ဓားျဖစ္သည္။ အဆ္ိုပါဓားကို ကိုင္ေဆာင္ၿပီး ငါသည္ ဆယ္ေက်ာ္အရြယ္တြင္ ေျမာက္ပိုင္းေျမျပန္႔ေဒသရွိ သူရဲေကာင္းတို႔အား စိန္ေခၚတိုက္ခိုက္ကာ အႏိုင္ယူခဲ့ေပသည္။

ဒုတိယဓား (အဆိုပါဓားကို စြန္႔ပစ္ခဲ့ၿပီး/သစ္သားဓားကို အစားထိုးထားရွိသည္)

ငါ၏ ဒုတိယဓားသည္ ခရမ္းေရာင္ရွိၿပီး ဓား၏ လႈပ္ရွားမႈသည္ ေျပာင္းလြယ္ျပင္လြယ္ရွိသည္။ ငါ့အသက္ ၂၀ ေက်ာ္မွာ အသံုးျပဳခဲ့တယ္။ ငါဟာ ရိုးသားေျဖာင့္မတ္သူ တစ္ဦးကို မွားယြင္းစြာ သတ္မိခဲ့ၿပီး ေနာင္တႀကီးစြာ ရရွိခဲ့သည္။ ေနာက္ထပ္ မွားယြင္းေသာ ဆံုးရံႈးမႈ ထပ္မေစရန္ နက္ရႈိင္းလွေသာ ေခ်ာက္ကမ္းတစ္ခုတြင္ ႁမႈပ္ႏွံခဲ့ေပသည္။

တတိယဓား (ဂူထဲတြင္ ရွိေသးသည္။)

ငါ၏ တတိယဓားကို ေလးလံေသာ သံတံုးျဖင့္ ထုလုပ္ခဲ့ေပသည္။ အဆိုပါဓားသည္ အသံုးျပဳေပၚ မူတည္၍ ရိုးရွင္းမႈအေပၚ အေျခခံထားသည့္အတြက္ လိမၼာပါးနပ္စြာ အသံုးျပဳတတ္လွ်င္ မိုးေအာက္ေျမျပင္တြင္ ၿပိဳင္ဘက္ကင္း ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ငါ၏ အသက္ ၃၀ အရြယ္တြင္ သံုးစြဲခဲ့ေပသည္။

စတုတၳဓား (သစ္သားဓား)

ငါ့အသက္ ၄၀ အရြယ္ကို ေရာက္လာခဲ့အခါမွာ ငါဟာ ဘယ္လက္နက္ကိုမဆို အခက္အခဲမရွိ အသံုးျပဳလာႏိုင္ၿပီ ျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုး ျမက္ပင္ သစ္သား ဝါးနဲ႔ ေက်ာက္တံုးကိုပင္ လက္နက္အျဖစ္ အသံုးျပဳလာႏိုင္သည္။ အဲ့ေနာက္မွာ ငါ့စြမ္းရည္ဟာ တိုးတက္လာသည္ႏွင့္အမွ် ငါ့ကို ဘယ္လက္နက္ကမွ ထိခိုက္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ပဲ တိုက္ပြဲတိုင္းတြင္ အႏိုင္ရရွိခဲ့ေပေတာ့သည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ဇာတ္ကားထဲကႏွင့္ အနည္းငယ္ ကြဲလြဲမႈ ရွိႏိုင္သည္။ cmt တြင္ ဆဲဆိုေသာ စကားလံုးမ်ား ပါခဲ့ပါက Bann ပါမည္။

#SwamHtet(မွတ္စုၾကမ္း)

အေပ်ာ္သေဘာနဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ တရုတ္ျပည္မွာလည္း ဒီအေၾကာင္းကို ေမးၾကည့္ၾကပါတယ္။ တကယ္လို႔ ရန္ေကာ္နဲ႔ လြင္ကူခ်ဴ ံးတို႔ ခ်ၾကရင္ ဘယ္သူႏိုင္မယ္ ထင္သလဲတဲ့။ ဒါကေတာ့ ဗဟုသုတနဲ႔ ဆိုင္သြားၿပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သုိင္းေလာကသားေတြ သိုင္းပညာေတြ ျပန္ေလ့လာၿပီး ေျဖၾကည့္ၾကေလ။

ရန္ေကာ္ YG လြင္ကူခ်ဴ ံး LHC အတိုေကာက္ အမွတ္အသား။

============
Unicode Version

တရုတ်သိုင်းဇာတ်ကားများထဲမှ အထင်ကရရှိသည့် သိုင်းပညာများ။

ကျွန်တော်တို့ ငယ်စဉ်တုန်း တရုတ်သိုင်းဇာတ်လမ်းတွဲများကို နှစ်ချူ ိက်စွာ ကြည့်ရှုအားပေးခဲ့ဖူးရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အသက်ဟာ ၂၀ ကျော်နေပြီလို့ ရဲရဲကြီး အာမခံတယ်။

ထိုဇာတ်လမ်းတွဲများထဲတွင် ပါဝင်သော သိုင်းပညာရပ်များမှာ သိုင်းဝတ္တုရေးသားသူတို့ စိတ်ကူးယဉ်ပြီး ရေးသားထားသည်မှာ မှန်သော်လည်း အများစုမှ အပြင်မှာလက်တွေ့ရှိနေသည့် သိုင်းပညာ၏ 20% ကို မှီငြမ်းထားသည်ကို တွေ့ရသလို တချူ ိ့မှာ အပြင်မှာ တကယ် ရှိနေသည့် သိုင်းပညာရပ်များပါ ထည့်သွင်းထားသည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် သိုင်းပညာရပ်များ၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့် မူလအစ နာမည်များကိုလည်း ရံဖန်ရံခါ အသုံးချလေ့ရှိသည်။

သိုင်းလောက၏ နောက်ခံကို သစုန့်ခေတ်၌သာ Base တည်ထားသည်က များသည်။ ထိုသစုန့်ခေတ်၌ တရုတ်ပြည်သည် တိုင်းတပါးတို့၏ ရန်ကို ကြောက်ရွံ့ရသဖြင့် လူတိုင်းလိုလို ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်ရန်နှင့် တိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သိုင်းပညာကို သင်ကြားလေ့ ရှိကြသည့် ခေတ်ကာလ ဖြစ်သဖြင့် သိုင်းဝတ္ထုများကို အခြေတည်လို့ ကောင်းသည်။ မက်မုံမြေမှ ချစ်တေးတစ်ပုဒ် ဇာတ်ကားသည် သစုန့်ခေတ်နှောင်းပိုင်းကို အခြေတည်ထားပြီး သိမ်းငှက်သူရဲကောင်းမှသည် နဂါးနိုင်ဓားအထိဟာ မွန်ဂိုအုပ်စိုးသည့် ယွမ်ခေတ်နှင့် နဂါးနိုင်ဓားသည် ယွမ်ခေတ်နှောင်းပိုင်း မင်ခေတ်အစ မင်မင်းဆက်ကို တည်ထောင်သူ ကျူ းယွင်ကျန်း၏ ဘဝဖြစ်စဉ် အနည်းအကျဉ်းကို ထည့််သွင်းထားသည့်အတွက် တကယ်ဖြစ်ခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်၏ 10% ခန့် ပါဝင်နေသည်ဟု ကောက်ချက်ချလို့ ရပေသည်။

ယခုရေးမည့် အကြောင်းအရာများသည် စိတ်ကူးယဉ် ရေးသားချက်များသာ ဖြစ်သည့်အတွက် မှတ်စုကြမ်းမှ သိုင်းလောကကို ကြိုက်နှစ်သက်သည့် သူများ အမှားအယွင်းပါလျှင် ခွင့်လွှတ်ပေးပါလို့ ကြိုတင်တောင်းပန်ထားပါရစေ။ မြကိုက်သည့် သူများလည်း ဆဲဆိုခြင်းမပြုပဲ ကျော်သွားပေးပြီး အခြားလူများ တင်ထားသော Post များကို ဖတ်ရှုခြင်းဖြင့် အားပေးကြပါလို့ ပြောချင်ပါတယ်။

ပထမဦးစွာ ကျွန်တော် သဘောကျနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်တဲ့

တုကူးဓားသိုင်း ၉ ကွက် 獨孤求敗 Dúgū Qiúbaì
(သုကူးချူ ိးပိုင့်)


意念在前出手在先, 無招勝有招

"စိတ်ကူးထက် လက်က အရင်ဦးရမယ်။ တိုက်ကွက်မရှိခြင်းဖြင့် တိုက်ကွက်ရှိသူကို အနိုင်ယူပါ။"

တုကူးဓားသိုင်း ၉ ကွက်ကို ဇာတ်အိမ်ဖွဲ့ခဲ့သူကတော့ ဟောင်ကောင်က သိုင်းဝတ္ထုများ ရေးသားသူ စာရေးဆရာကြီး ကျင့်ရုံ ရေးသားခဲ့ပါတယ်။ စာရေးဆရာကြီးကို ဓားမိစ္ဆာဟု နာမည်ပြောင် ခေါ်ဝေါ်ကြပြီး သူရေးခဲ့တဲ့ သိုင်းဝတ္ထုများဟာ ဓားသိုင်းပညာကို အခြေခံပြီး ရေးသားတာ များပါတယ်။ သူ့ရဲ့ သိုင်းဝတ္ထု အများစုမှာ ဒီစကားတခွန်းကို အမြဲလိုလို တွေ့ရလေ့ ရှိပါတယ်။

"ဓားသမားတစ်ယောက်ဟာ ဓားကို မရှိသလို သဘောထားရမယ်။"

သဘောကတော့ ဓားသမားတစ်ယောက်ဟာ ဓားကိုင်ထားပေမယ့် သိုင်းကွက်ထုတ်တဲ့အခါ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းဟာ ဓားမပါသလို လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားပြီး ဓားနဲ့ လူ တသားတည်း ဖြစ်နေစေရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။ ဒီသဘောတရားဟာ တရုတ်သိုင်းကားထဲက ဓားသမားတွေရဲ့ ပြောနေကျ စကားတခွန်းပါပဲ။

တုကူးဓားသိုင်းမှာ ဓားသိုင်း ၉ ကွက်ကို ပုံမှန်ဓားနဲ့ ဓားကြီးသိုင်းကွက်ဆိုပြီး ၂ မျူ ိးခွဲခြားလို့ ရပါတယ်။ သိုင်းလောကစိန်ခေါ်သံထဲမှာ လွင်ကူချူ ံး (လင့်ဟူချူ ံး) သုံးသွားတာကတော့ တုကူူးချူ ိးကျန့် ဓားပေါ့သိုင်းကွက် ဖြစ်ပြီး သိမ်းငှက်သူရဲကောင်းထဲမှာ ရန်ကော် အသုံးပြုသွားတာကတော့ တုကူးကျူ ိကျန့် တုကူးဧကရာဇ်ဓား ၉ ကွက် ဓားကြီးသိုင်းကွက် ဖြစ်ပါတယ်။ တုကူး 獨孤 Dúgū ဆိုတာကတော့ တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်သူကို
ပြောတာဖြစ်ပြီး 求敗 Qiúbaì ချူ ိးပိုင့်ကတော့ အရှုံးကို ရှာဖွေခြင်းလို့ အဓိပ္ပါယ်ရပါတယ်။ အားလုံးပေါင်းရင် အရှုံးကိုရှာဖွေရင်းနဲ့ အထီးကျန်နေသူလို့ အဓိပ္ပါယ် ရပါတယ်။ တုကူးဓားသိုင်းကို 劍魔 ကျန့်မော်ဆိုသူ ဓားဘုရင်တစ်ဦးက တီထွင်ခဲ့ပြီး သူဟာ သိုင်းလောကမှာရှိတဲ့ အကျော်အမော်တိုင်းကို ရှာဖွေပြီး သိုင်းပညာဖလှယ်ခဲ့သော်လည်း သူနှင့် လက်ရည်တူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့်သူများ မရှိခဲ့ပေ။ စာရေးသူသည် ကျင့်မော်ဆရာထံမှ ဖုန်းချင်းရန် မည်ကဲ့သို့ ဓားသိုင်းပညာကို ဆက်ခံခဲ့သည်ကို မရေးထားပေ။

လွင်ကူးချူ ံးကို ဖုန်းချင်းရန်က ပညာမွေကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့ပြီး တုကူးဓားသိုင်း ၉ ကွက်ကို သင်ပေးခဲ့ပါတယ်။ တုကူးဓားသိုင်းဟာ အရှုံးကို လိုက်ရှာပေမယ့် မတွေ့ခဲ့ရဘူးလို့ ဆိုပါတယ်။

ရန်ကော်သင်ယူခဲ့တဲ့ ဓားကြီးကွက်ကတော့ အတွင်းအားနဲ့ တွဲသုံးပြီးမှ တိုက်ခိုက်ရတဲ့ သိုင်းပညာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဓားကြီးသိုင်းမှာတော့ ဓားသိုင်းရဲ့ လွှဲချက် ရွေ့ကွက်တွေဟာ အတွင်းအားပေါ် မူတည်ပြီး အကျူ ိးသက်ရောက်မှု ရှိပါတယ်။ ဓားကွက်တိုင်းဟာ ဓားသွားမှာ သက်ရောက်မှုရှိပြီး တိုက်ခိုက်စဉ်အတွင်းမှာ အတွင်းအားဟာ ဓားအတွင်းထိ စီးဝင်ရောက်တဲ့အတွက် ရန်ကော်ဟာ သာမန်ဓားနဲ့ ကျင့်နေစဉ်မှာ ဓားတွေ ခနခနကျူ ိးကုန်တာ ကြုံခဲ့ရပါတယ်။ ဓားရဲ့ အလေးချိန်နဲ့ အတွင်းအားဟာ သိုင်းကွက်ထုတ်သူရဲ့ လွှဲရမ်းချက် ထိုးခုတ်ချက်တွေရဲ့ အားသက်ရောက်မှုကို တိုးမြင့်ပေးပါတယ်။

တုကူးဓားသိုင်း ၉ ကွက်ဟာ ဓားရဲ့ဦးတည်ချက်ကို လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားစေပြီး ဓားချက်တိုင်းဟာ မည်သည့်လက်နက်မျူ ိးကိုမဆို ခုခံတားဆီးပြီး တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။ ဓားသိုင်းရဲ့ အဓိကအချက်ဟာ လျှင်မြန်မှုဖြစ်ပြီး တဖက်သားရဲ့ သိုင်းကွက်အမှားကို တိုက်ခိုက်နေစဉ် ရှာဖွေပြီး အားနည်းချက်ကို လျှင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်တတ်ရပါမယ်။ နောက်တချက်ကတော့ သိုင်းကွက်ကို မထုတ်ပဲ အလိုက်သင့် ပြောင်းလဲတိုက်ခိုက်တတ်ရပါမယ်။ သိုင်းပညာအများစုဟာ သိုင်းကွက်ထုတ်တာနဲ့ ဘာသိုင်းကွက်လဲဆိုတာ ခန့်မှန်းနိုင်ပေမယ့်။ တုကူးဓားသိုင်းကတော့ သိုင်းကွက်မရှိတာကိုက သိုင်းကွက်ပဲဆိုတဲ့ သဘာဝ သဘောတရားကို အခြေခံထားပါတယ်။ ဒီအချက် ၂ ချက်ကို သိုင်းသမားဟာ အမြဲမှတ်သားထားရပါမယ်။ ဒါဆိုရင် အဆုံးမရှိတဲ့ သိုင်းကွက်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာပါလိမ့်မယ်။ တုကူးဓားသိုင်း ၉ ကွက်ဟာ အတွင်းအားထက် သိုင်းကွက်ကို အသားပေးထားတဲ့ အတွက် အတွင်းအားမရှိလည်း ရသလို အတွင်းအား ရှိရင်တော့ ပိုမို ပြီးပြည့်စုံလာပါလိမ့်မယ်။ သိုင်းကွက် တစ်ခုချင်းစီမှာ လက်နက်အမျူ ိးအစားအလိုက် အသုံးပြုရသည့် သိုင်းကွက်များ ပါဝင်ပြီး ၉ ကွက်ဟု ဆိုသော်လည်း ပြန်လည်ခွဲခြားသည့်အခါ သိုင်းကွက် ၁ ကွက်လျှင် သိုင်းကွက်ခွဲပေါင်း ရာကျော်သည်အထိ ရှိနေတတ်သည်။

တုကူးဓားသိုင်း ၉ ကွက် ၁ အထွေထွေတိုက်ကွက်ဟာ သိုင်းလောကရဲ့ လက်နက်အတော်များများရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရာမှာ အသုံးပြုလို့ ရပါတယ်။

၂ ဓားနှစ်ချက်ဖြင့် ခုတ်ခွဲခြင်းဟာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသုံးပြုပါတယ်။

၃ အဆက်မပြတ်တိုက်ခိုက်ခြင်းဟာ ရန်သူကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရာတွင် သစ်ရွက်ကို ဖြတ်သကဲ့သို့ ရန်သူ့နောက်ကျော်ကနေ ထိုးခုတ်လို့ရတဲ့ သိုင်းကွက်ဖြစ်ပြီး လွင်ကူးချူ ံး အသုံးအများဆုံး မိုးပေါ်ကို ခုန်တက်ပြီးမှ ဓားဖြင့် ထိုးဆင်းကျလာသည့် သိုင်းကွက်ဟာ အမှတ် ၃ အကွက် ဖြစ်ပါတယ်။ သူရဲ့ ရန်သူအတော်များများဟာ ၃ ကွက်ထဲနဲ့တင် ရှုံးနိမ့်ကုန်ကြတာ များပါတယ်။

၄ လှံကို တိုက်ခိုက်သည့် သိုင်းကွက်

၅ ကြာပွတ်ကို တိုက်ခိုက်သည့် သိုင်းကွက်

၆ တင်းပုတ်ကို တိုက်သည့် သိုင်းကွက် တို့ဟာ သက်ဆိုင်သည့် လက်နက်အသီးသီးဖြင့် တိုက်ခိုက်လာပါက ခုခံကာကွယ်ရာတွင်၎င်း တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်ရာတွင်၎င်း အသုံးပြုနိုင်သည်။

၇ ပင်စည်ကို ပိုင်းဖြတ်ခြင်းသိုင်းကွက်ဟာ လက်သိုင်းကွက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လာသူများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် သိုင်းကွက်ဖြစ်သည်။
၈ မြားတို့ကို ချေဖျက်ခြင်းသိုင်းကွက်သည် တဖက်မှ မြား သို့မဟုတ် လက်နက်ငယ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လာပါက ဓားကွက်ဖြင့် ခုခံခြင်းနှင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တပြိုက်နက်တည်း အသုံးပြုကာ ပစ်လွှတ်လိုက်သော လက်နက်ကို ရန်သူ့ဆီကို ပြန်သွားစေရန် သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

၉ အတွင်းအားချေဖျက် သိုင်းကွက်ဟာ အတွင်းအားမြင့်မားသူတို့၏ အတွင်းအားကို ခုခံကာကွယ်ရင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်သည်ဟု ဆိုထားသော်လည်း အသေးစိတ်တော့ ရေးသားခြင်း မရှိချေ။ သို့သော် လွင်ကူးချူ ံးနှင့် ရှောင်လင် လက်ထောက်ဆရာတော်တို့ တိုက်ခိုက်သည့်အခါ အဆိုပါ သိုင်းကွက်ကို ထုတ်သုံးသည်ကို
တွေ့ရသည်။

ရန်ကော်အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ဓားသိုင်းကွက်ကတော့ ဓားကြီးသိုင်းကွက်ဖြစ်ပြီး အတွင်းအားအပေါ် အခြေခံထားပေမယ့် သဘောတရားချင်းကော သိုင်းကွက်ချင်းပါ တူညီပါတယ်။ ရန်ကော်ဟာ သိမ်းငှက်ရဲ့ လမ်းပြမှုနဲ့ တုကူးအုတ်ဂူကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ သူ့အုတ်ဂူမှာ ရေးထိုးထားတာကတော့

"ကျွန်တော်ဟာ သိုင်းလောကမှာ နှစ်ပေါင်း ၃၀ လောက် ကျင်လည်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်ပြီး ကျွနု်ပ်ရဲ့ ရန်သူတွေနဲ့ သိုင်းလောကအကျော်အမော်တွေကို အနိုင်ယူခဲ့ပါတယ်။ တမိုးအောက်မြေပြင်မှာ ကျွနု်ပ်နှင့် လက်ရည်တူယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့်သူကို မတွေ့ရသည့် အတွက် သိုင်းလောကမှ စွန့်ခွာပြီး တောင်ကြားထဲမှာ
နေထိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့် ဘဝတလျှောက်လုံး သိုင်းပြိုင်ပွဲများကိုသာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း အချည်းအနှီးပါပဲ။ မခံစားနိုင်သော အထီးကျန်နေခြင်းဟာ ကျွန်တော့ရဲ့ ကံတရားပါပဲ။"

ထို့နောက် ဓားမိစ္ဆာ တုကူးချူ ိးပိုင့်ဟာ "ကျွနု်ပ်ကို အရိုအသေပြုသူဟာ မြှုပ်နှံထားသော ဓားတို့၏ အရှင်သခင်သစ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။"

ပထမဓား (ဂူထဲတွင် ရှိနေသေးသည်)

ငါ၏ ပထမဓားသည် မည်သူမျှ တားဆီးလို့ မရလောက်အောင် လွန်စွာမှ ချွန်ထက်လှပြီး ခိုင်ခံသန်မာသော ဓားဖြစ်သည်။ အဆိုပါဓားကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ငါသည် ဆယ်ကျော်အရွယ်တွင် မြောက်ပိုင်းမြေပြန့်ဒေသရှိ သူရဲကောင်းတို့အား စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ကာ အနိုင်ယူခဲ့ပေသည်။

ဒုတိယဓား (အဆိုပါဓားကို စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီး/သစ်သားဓားကို အစားထိုးထားရှိသည်)

ငါ၏ ဒုတိယဓားသည် ခရမ်းရောင်ရှိပြီး ဓား၏ လှုပ်ရှားမှုသည် ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိသည်။ ငါ့အသက် ၂၀ ကျော်မှာ အသုံးပြုခဲ့တယ်။ ငါဟာ ရိုးသားဖြောင့်မတ်သူ တစ်ဦးကို မှားယွင်းစွာ သတ်မိခဲ့ပြီး နောင်တကြီးစွာ ရရှိခဲ့သည်။ နောက်ထပ် မှားယွင်းသော ဆုံးရှုံးမှု ထပ်မစေရန် နက်ရှိုင်းလှသော ချောက်ကမ်းတစ်ခုတွင် မြှုပ်နှံခဲ့ပေသည်။

တတိယဓား (ဂူထဲတွင် ရှိသေးသည်။)

ငါ၏ တတိယဓားကို လေးလံသော သံတုံးဖြင့် ထုလုပ်ခဲ့ပေသည်။ အဆိုပါဓားသည် အသုံးပြုပေါ် မူတည်၍ ရိုးရှင်းမှုအပေါ် အခြေခံထားသည့်အတွက် လိမ္မာပါးနပ်စွာ အသုံးပြုတတ်လျှင် မိုးအောက်မြေပြင်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ငါ၏ အသက် ၃၀ အရွယ်တွင် သုံးစွဲခဲ့ပေသည်။

စတုတ္ထဓား (သစ်သားဓား)

ငါ့အသက် ၄၀ အရွယ်ကို ရောက်လာခဲ့အခါမှာ ငါဟာ ဘယ်လက်နက်ကိုမဆို အခက်အခဲမရှိ အသုံးပြုလာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး မြက်ပင် သစ်သား ဝါးနဲ့ ကျောက်တုံးကိုပင် လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုလာနိုင်သည်။ အဲ့နောက်မှာ ငါ့စွမ်းရည်ဟာ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ငါ့ကို ဘယ်လက်နက်ကမှ ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်တော့ပဲ တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် အနိုင်ရရှိခဲ့ပေတော့သည်။

မှတ်ချက်။ ။ ဇာတ်ကားထဲကနှင့် အနည်းငယ် ကွဲလွဲမှု ရှိနိုင်သည်။ cmt တွင် ဆဲဆိုသော စကားလုံးများ ပါခဲ့ပါက Bann ပါမည်။

#SwamHtet(မှတ်စုကြမ်း)

အပျော်သဘောနဲ့ပေါ့ဗျာ။ တရုတ်ပြည်မှာလည်း ဒီအကြောင်းကို မေးကြည့်ကြပါတယ်။ တကယ်လို့ ရန်ကော်နဲ့ လွင်ကူချူ ံးတို့ ချကြရင် ဘယ်သူနိုင်မယ် ထင်သလဲတဲ့။ ဒါကတော့ ဗဟုသုတနဲ့ ဆိုင်သွားပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် သိုင်းလောကသားတွေ သိုင်းပညာတွေ ပြန်လေ့လာပြီး ဖြေကြည့်ကြလေ။
ရန်ကော် YG လွင်ကူချူ ံး LHC အတိုကောက် အမှတ်အသား။

က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ (ခံုးမင္) 诸葛亮 (孔明) Zhuge Liang (Kong Ming)



က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ ေခၚ ခံုးမိန္ဟာ Shu Han ရႈဟန္ ျပည္ေထာင္ရဲ႕ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ဝန္ႀကီးခ်ဴ ပ္ တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ၃ ျပည္ေထာင္ေခတ္မွာ ထင္ရွားခဲ့တဲ့ စစ္သူႀကီး တစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ နာမည္ေက်ာ္ Sun Tzu စြန္ဇူး နဲ႔ေတာင္ ႏႈိင္းယွဥ္ခံရတဲ့ တရုတ္ျပည္ရဲ႕ စစ္ပညာရွင္ တစ္ဦး ျဖစ္သူ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ အေၾကာင္းကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ မွတ္စုၾကမ္းမွ တင္ဆက္ ေပးလိုက္ပါတယ္။

Credit - မွတ္စုၾကမ္း

မွတ္ခ်က္။ ။ Sun Tzu or 孙子 Sun Zi ဟာ နာမည္ေက်ာ္ Arts of War ဗ်ဴ ဟာက်မ္းကို ေရးသားသူျဖစ္ၿပီး Sun Quan ဟာ သူ႔ရဲ႕ မ်ဴ ိးဆက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ Sun Quan ဆိုတာ Wu ျပည္ေထာင္ကို တည္ေထာင္သူျဖစ္ၿပီး ၃ ျပည္ေထာင္ေခတ္မွာ ထင္ရွားတဲ့ နယ္စားႀကီးျဖစ္ၿပီး Zhou Yu က်ဴ ိးယြီတို႔လို သူရဲေကာင္းေတြ ထြန္းကားခဲ့တဲ့ နယ္တစ္ခုပါ။


က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ ဥာဏ္ပညာ ထက္ျမတ္သူျဖစ္ၿပီး သူ႔ရဲ႕ စစ္ဗ်ဴ ဟာ တီထြင္မႈေတြေၾကာင့္ ရႈျပည္ေထာင္ဟာ အေတာက္ပဆံုး ျပည္ေထာင္တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ အမွတ္အသားတစ္ခုကေတာ့ သူအၿမဲဝတ္ဆင္ေလ့ ရွိတဲ့ တာအိုဘုန္းႀကီးေတြ ဝတ္ေလ့ရွိတဲ့ ဝတ္စံုနဲ႔ အျဖဴ ေရာင္ ႀကိဳးၾကာငွက္ေမြး ယက္ေတာင္တို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကို နာမည္ေျပာင္ အေနနဲ႔ ပုန္းေနေသာ နဂါးလို႔ ေျပာဆိုေလ့ ရွိပါတယ္။ တခ်ဴ ိ႕ စာအုပ္ေတြမွာေတာ့ ဝပ္ေနေသာ နဂါး/ အိပ္ေနေသာ နဂါး စသည့့့္ျဖင့္ ေရးသားထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။

ငယ္စဥ္ဘဝ

က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကို ၁၈၁ ၌ ရန္သုနယ္ စန္းတုန္းစီရင္စုမွာ ေမြးဖြားၿပီး သူဟာ Tai Shan ထိုက္စန္း ဒုတိယ
အုပ္ခ်ဴ ပ္ေရးမွဴ း ရဲ႕ ဒုတိယေျမာက္သား ျဖစ္ကာ ေမြးခ်င္း အစ္ကို တစ္ေယာက္၊ ညီတစ္ေယာက္နဲ႔ ညီမ တစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္။ ၁၀ ႏွစ္အရြယ္မွာ မိဘ ႏွစ္ပါးလံုး မရွိေတာ့ဘဲ အဝါေရာင္သူပုန္ေတြေၾကာင့္ ေတာင္ဘက္ လ်ဴ ေျပာင္အုပ္ခ်ဴ ပ္တဲ့ က်င္းစီရင္စုနယ္ Yuzhang ယြဲ႕က်န္းၿမိဳ႕က ဦးေလးျဖစ္သူထံသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ရပါတယ္။

ဦးေလးျဖစ္သူဟာ မၾကာခင္ ၿမိဳ႕စား ျဖစ္လာတာေၾကာင့္ ေအးေအးေဆးေဆး ရွိခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ Han ဘုရင္ အစိုးရရဲ႕ ညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္ ၿမိဳ႕စားေတြအခ်င္းခ်င္း နယ္ေျမလုစစ္ပြဲေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ ဦးေလးျဖစ္သူလည္း ကြယ္လြန္ သြားခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ညီငယ္ျဖစ္သူနဲ႔ အတူ Jingzhou ၿမိဳ႕ကို ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ပါတယ္။ အသက္ ၁၇ ႏွစ္မွာ ၿမိဳ႕ စာသင္ေက်ာင္းမွာ ပညာစတင္ သင္ၾကားၿပီး အတန္းေဖာ္ အားလံုးထက္ ပညာအရာမွာ အသာရကာ အသက္ ၂၀ မွာပင္ ဆက္လက္ သင္စရာ မက်န္ေတာ့ေအာင္ ေတာ္ခဲ့ပါတယ္။ ျငင္းခုန္ျခင္းမွာ ၀ါသနာပါၾကတဲ့ အတန္းေဖာ္ေတြနဲ႔ ခပ္ကင္းကင္း ေနခဲ့တာေၾကာင့္ သူ႔မွာ ရင္းႏွီးတဲ့ သူငယ္ခ်င္း နည္းခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ အတန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားဟာ မင္းေနျပည္ေတာ္ အသီးသီး မွာ ရာထူးေတြ ထမ္းေဆာင္ၾကေပမယ့္ Kongming ကေတာ့ ေက်းလက္မွာပဲ ေနထုိင္ျပီး အာဏာ စည္းစိမ္ေတြကိုလည္း မမက္ေမာခဲ့ပါဘူး။

က်ဴ းေကာ့လ်န္႔နဲ႔႔ အရင္းႏွီးဆံုး သူငယ္ခ်င္း ၄ ေယာက္ရွိၿပီး ေနာက္ထပ္ ရင္းႏွီးတဲ့ ပညာရွိ ၃ ေယာက္လဲ ရွိပါေသးတယ္။ တစ္ေန႔ သူနဲ႔ ရင္းႏွီးတဲ့ ပညာရွိ Huang Chenyan ဟြမ္ခ်န္ယန္႔ဟာ "ငါၾကားမိတယ္။ မင္းအတြက္ အိမ္ေထာင္ဖက္ကို ရွာေနတယ္ဆို။ ငါ့မွာ ရုပ္ဆိုးတဲ့ သမီးတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူမဟာ အဝါေရာင္ မ်က္ႏွာနဲ႔ မည္းနက္တဲ့ အသားရည္ ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပင္ကိုယ္ အရည္အေသြးနဲ႔ ဥာဏ္ပညာမွာေတာ့ မင္းနဲ႔ ယွဥ္လို႔ရတယ္။" လို႔ ေျပာတဲ့အခါ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ သူမကို ေတြ႕ခ်င္လာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဟြမ္ခ်န္ယန္႔ဟာ သူ႔သမီးျဖစ္သူ 黄月英 Huang Yue Ying ဟြမ္ယြဲ႕ယင္းနဲ႔ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကို ေတြ႕ေစတဲ့အခါမွာ သူဟာ ဟြမ္ယြဲ႕ယင္းကို သေဘာက်ၿပီး လက္ထပ္ခဲ့ပါတယ္။

စာၾကြင္း ။ ။ သင္တို႔ဆိုလ်ွင္ေကာ ဘယ္လို မိန္းကေလး/ ေယာက်ာ္းေလးမ်ဴ ိးကို အိမ္ေထာင္ဖက္ အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ၾကမလဲ။

လ်ဴ ေပ့ထံ၌ အမႈထမ္းျခင္း

လ်ဴ ေပ့ဟာ လ်ဴ ေျပာင္ရဲ႕ က်င္းစီရင္စုနယ္မွာ ဒုကၡသည္အျဖစ္ ခိုလံႈေနရခ်ိန္မွာ သူ႔ဆီကို Sima Hui စီးမာေဟြ႕ ေရာက္လာၿပီး လတ္တေလာ စာသင္ေက်ာင္းေတြမွာ ထြက္ေပၚေနတဲ့ အတိတ္တေဘာင္ အေၾကာင္းကို ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ ဝပ္ေနတဲ့ နဂါးနဲ႔ မီးငွက္ငယ္ တစ္ေကာင္ဟာ တခ်ိန္တည္း တေနရာထဲမွာ ထြက္ေပၚလာတယ္ ဆိုတာပဲ။ ဒါဟာ သူနဲ႔ သူ႔ငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူ Pang Tong ဖန္းတုန္ ႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ရဲ႕ ခစားမႈကို ရရင္ တရုတ္ျပည္ကို အုပ္စိုးႏိုင္မယ္လို႔ ဆိုလ္ုိတာပါ။ (တခ်ဴ ိ႕က စီးမာယိလို႔လဲ ေျပာၾကပါတယ္။ စီးမာယိ တစ္ေယာက္သာ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကို ရံႈးနိမ့္ေစခဲ့ဖူးပါတယ္။)

မွတ္ခ်က္။ ။ ၃ ျပည္ေထာင္သမိုင္းကို ဖတ္တဲ့အခါမွာ အမ်ားဆုံုး ေတြ႕ရတာကေတာ့ ရွဟုတ္ 夏侯 နဲ႔ စီးမ 司马 ဆိုတဲ့ စကားလံုးပါ။ 夏侯 မွာ 夏 ဟာ မ်ဴ ိးႏြယ္ နာမည္ျဖစ္ၿပီး 侯 ကေတာ့ ၿမိဳ႕စားရာထူးပါ။ စာလံုး ၂ လံုး ေပါင္းရင္ေတာ့ ရွဟုတ္မ်ဴ ိးႏြယ္ကို ဆိုလိုျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ 司马 စီးမာကေတာ့ ၃ ျပည္ေထာင္ေခတ္ အစပိုင္းေတြမွာ ေရွ႕တန္း စစ္အႀကံေပး သို႔မဟုတ္ စစ္စခန္းမွာ လိုက္ပါရတဲ့ စစ္ဝန္ႀကီး ရာထူး ျဖစ္ၿပီး ဟန္ေခတ္ေႏွာင္းပိုင္းနဲ႔ ၃ ျပည္ေထာင္ေခတ္ အစပိုင္းေတြမွာေတာ့ မ်ဴ ိးရိုးနာမည္အျဖစ္ပါ သံုးလာၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

ထိုအခါ လ်ဴ ေပ့ရဲ႕ မိတ္ေဆြ ရႊယ္ရႈဟာ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း အႀကံျပဳ ေထာင္ခံခဲ့ပါတယ္။ ထိုအခါ လ်ဴ ေပ့က ေတြ႕ခ်င္ေၾကာင္းေျပာၿပီး က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကို လာေရာက္ဖို႔ ဖိတ္ေခၚတဲ့အခါ ရႊယ္ရႈက "ခင္ဗ်ား ေတြ႕ခ်င္ရင္ သူ႔ကို သြားေတြ႕မွပဲ ရမယ္။ သူကေတာ့ ခင္ဗ်ားကို ဘယ္ေတာ့မွ ေတြ႕ဆံုဖို႔ ဖိတ္ေခၚမွာ မဟုတ္ဖူး။" ဟု ျပန္ေျဖပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လ်ဴ ေပ့ဟာ ၃ ႀကိမ္ခန္႔ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကို သြားေရာက္ေတြ႕ဆံုေပမယ့္ လ်ဴ ေပ့ကို စမ္းသပ္တဲ့အေနနဲ႔ အေတြ႕မခံပဲ ေနာက္ဆံုးက်မွ လ်ဴ ေပ့ကို ေတြ႕ဆံုခဲ့ပါတယ္။ ေအဒီ ၂၀၇ ခုနစ္မွာ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ လ်ဴ ေပ့ဆီမွာ အမႈထမ္းခဲ့ပါတယ္။ လ်ဴ ေပ့ဟာလည္း က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ရဲ႕ ထက္ျမတ္တဲ့ အရည္အေသြးေၾကာင့္ ေလးစားခဲ့ၿပီး ပိုမိုႏွီးေႏွာ တိုင္ပင္ခဲ့တာေၾကာင့္ ညီအကို ၂ ဦးျဖစ္တဲ့ ကြမ္းယီနဲ႔ က်န္းေဖးတို႔ရဲ႕ ဝန္တုိမႈကိုလည္း ခံခဲ့ရပါတယ္။ ထိုအခါ လ်ဴ ေပ့က "အခုအခါမွ ခံုးမိန္နဲ႔ ေတြ႕ခြင့္ရတဲ့ ငါဟာ အခုမွ ေရေတြ႕တဲ့ ငါးလိုပဲ။ ဒါေၾကာင့္ မင္းတို႔ရဲ႕ မေက်နပ္တဲ့ အမႈအရာေတြကို မလုပ္ၾကဖို႔ ငါေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။" ဟု ေျပာဆိုမွသာ ကြမ္းယီနဲ႔ က်န္းေဖးဟာ အတြန္႔တက္ျခင္း မရွိေတာ့ပဲ ခံုးမိန္ေျပာသမွ်ကို နာခံလာပါတယ္။

က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ လ်ဴ ေပ့ဆီမွာ အမႈထမ္းၿပီး ေနာက္တစ္ႏွစ္ ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၈ မွာ လ်ဴ ေျပာင္ဆံုးပါးသြားခဲ့ၿပီး သူ႔ရဲ႕သား အငယ္ဆံုး လ်ဴ ခ်ဴ ံဟာ ေခ်ာင္ေခ်ာင္ဆီမွာ လက္နက္ခ်တဲ့အတြက္ ေခ်ာင္ေခ်ာင္ဟာ တရုတ္ျပည္ ေတာင္ပိုင္းကို စစ္တပ္နဲ႔ ခ်ီတက္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီေနာက္မွာေတာ့ လ်ဴ ေပ့ နဲ႔ သူ႔လူေတြဟာ ေတာင္ဘက္ ရွခို 夏口 အရပ္ထိ ထြက္ေျပးခဲ့ရပါတယ္။ လ်ဴ ေျပာင္ရဲ႕သား လ်ဴ ခ်ီနဲ႔ ဒုကၡသည္ ၁ သိန္းေက်ာ္လည္း လ်ဴ ေပ့နဲ႔ အတူတူ လိုက္ပါခဲ့ၿပီး လ်ဴ ေပ့ဆီမွာေတာ့ စစ္သည္ ၁၀၀၀ သာ ရွိပါတယ္။ ထိုအခါ ခ်န္းပန္တိုက္ပြဲ ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး လ်ဴ ေပ့နဲ႔ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔တို႔ဟာ စြန္းခြ်မ္ရွိတာ ေတာင္ဘက္ပိုင္းကို ထြက္ေျပးရပါေတာ့တယ္။ ခ်န္ပန္းတိုက္ပြဲမွာလည္း က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ရဲ႕ အစီအမံေကာင္းမႈေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္စြာ ဆုတ္ခြာႏိုင္ခဲ့တာလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔ေနာက္ ကမ္းပါးနီတိုက္ပြဲႀကီး ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး လ်ဴ စြန္း မဟာမိတ္တပ္မ်ား ေအာင္ပြဲခံႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ကမ္းပါးနီတိုက္ပြဲအေၾကာင္း ဖတ္ရႈရန္ Link

https://m.facebook.com/story.php…

ကမ္းပါးနီတိုက္ပြဲမွာ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ ဝူတပ္ရဲ႕ စစ္သူႀကီး က်ဴ ိးယြီကို စစ္ဘက္ အၾကံေပးအေနနဲ႔ အကူအညီ ေပးခဲ့ေပမယ့္ က်ဴ ိးယြီဟာ သူၾကံသမွ် သိေနတဲ့ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကို မနာလိုတာ တစ္ေၾကာင္း၊ တကယ္လို႔ ေခ်ာင္ေခ်ာင္ကို ႏိုင္သြားပါက ဝူတိုင္းျပည္အတြက္ ေရွ႕ေရးမွာ အတားအဆီး မျဖစ္ေစဖို႔ တစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ရဲ႕ အသက္ကို လုပ္ႀကံဖို႔ နည္းမ်ဴ ိး ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။

ကမ္းပါးနီတိုက္ပြဲအတြင္းမွာ ထင္ရွားတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကို ေျပာရရင္ ၁၀ ရက္အတြင္း ျမား အေခ်ာင္း တစ္သိန္း လုပ္ခိုင္းတာလဲ ပါ၀င္ပါတယ္။ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကေတာ့ အခ်ိန္သံုးရက္သာ ယူခဲ့ၿပီး ေခ်ာင္ေခ်ာင္ရဲ႕ တပ္ေတြကို ျမဴ ေတြက်ဆင္းေနခ်ိန္မွာ စစ္သေဘၤာေတြ ခ်ီလာသလို လွည့္စားကာ ျမားေတြ ပစ္ခုိင္းၿပီး သေဘၤာေပၚက ေကာက္ရိုးထံုးမွာ လာစိုက္တဲ့ ျမားတစ္သိန္းေက်ာ္ကို က်ဴ ိးယီြ ဆီေပးခဲ့ပါတယ္။ က်ဴ ိးယြီဟာ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကို မလွည့္စားႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ Cao Cao ကိုေတာ့ Pang Tong ရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ လွည့္စားႏိုင္ပါတယ္။

အရင္က ကြ်န္ေတာ္တို႔ မွတ္စုၾကမ္းမွာ ေရးဖူးတဲ့ ကမ္းပါးနီတိုက္ပြဲမွာ မပါခဲ့ေသးတဲ့ ဒ႑ာရီဆန္တဲ့ မီးသံုးၿပီး တိုက္ႏိုင္ေအာင္ ေလတိုက္ခတ္ဖို႔ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ အစီအရင္ကို ျပဳလုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ စစ္တိုက္ဖို႔အတြက္ ေလတိုက္ေအာင္ ဆုေတာင္းေပးၿပီးတာနဲ႔ သူတို႔လိုတဲ့ ေလတိုက္မယ့္ အခ်ိန္ကို ခန္႔မွန္းၿပီး လ်ဴ ေပ့ဆီ ျပန္ေျပးခဲ့ပါတယ္။ က်ဴ ိးယြီဟာ ေလ စတိုက္တာနဲ႔ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကို သတ္ဖို႔ လုပ္ခဲ့ေပမယ့္ မမီေတာ့တာေၾကာင့္ Cao Cao ကို ဦးစားေပးၿပီး တိုက္ခိုက္ဖို႔ တိုက္ပြဲကို စခဲ့ပါတယ္။ ကမ္းပါးနီတိုက္ပြဲဟာ အႀကီးအက်ယ္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီး က်ဴ ိးယြီရဲ႕ စဦး တုိက္စစ္ေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ထြက္ေျပးလာတဲ့ Cao Cao စစ္သည္ေတြကို Kongming ရဲ႕ ပိတ္ဆို႔တိုက္မႈေၾကာင့္ လည္းေကာင္း Cao Cao ဟာ ေနာက္ဆံုး စစ္သည္အနည္းငယ္နဲ႔ ေနျပည္ေတာ္ ျပန္ခဲ့ရပါတယ္။

ကမ္းပါးနီတိုက္ပြဲ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဝူတိုင္းျပည္နဲ႔ နယ္ေျမကိစၥ အခ်င္းမ်ားရာမွာလည္း က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ နည္းပရိယာယ္ အမ်ဴ ိးမ်ဴ ိးသံုးၿပီး အ ခ်ိန္ဆြဲခဲ့ပါတယ္။ က်ဴ ိးယြီဟာ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကုိ ဆက္လက္ လုပ္ၾကံဖို႔ မေသခင္အထိ အားထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ခါေတာ့ Liu Bei ရဲ႕ ၿမိဳ႕တစ္ ၿမိဳ႕ကို ျဖတ္သန္းသလိုနဲ႔ သိမ္းဖို႔ လုပ္ခဲ့ေပမယ့္ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ ႀကိဳတင္ျမင္ခဲ့တာေၾကာင့္ က်ဴ ိးယြီဟာ အသည္းအသန္ ထြက္ေျပးခဲ့ရၿပီး စစ္သေဘၤာေပၚ အေရာက္ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ လူၾကံဳ ကမ္းလိုက္တဲ့ စာကို ဖတ္ၿပီးေနာက္ ေသြးအန္ၿပီး ေသခဲ့ပါတယ္။ ဒါက အရင္ ကမ္းပါးနီတိုက္ပြဲ Post မွာ မပါခဲ့တဲ့ က်ဴ ိးယြီ ေသဆံုးခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး မူကြဲတစ္ခုပါ။ Wiki မွာကေတာ့ က်ဴ ိးယြီဟာ နာဖ်ားမႈေၾကာင့္ ေသဆံုးတယ္ပဲ ေျပာထားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အကုန္လံုးကို ျမင္သမွ်ကို ထည့္ေရးေပးထားပါတယ္။ ဟုတ္သည္ မဟုတ္သည္ကေတာ့ ကိုယ္တိုင္ပဲ Google မွာ ထပ္မံရွာေဖြေလ့လာၾကည့္ပါ။ တခ်ဴ ိ႕ မွတ္တမ္းေတြကိုေတာ့ Weibo နဲ႔ တရုတ္ဘာသာနဲ႔ ေရးသားထားတဲ့ Website တခ်ဴ ိ႕မွာ ရွာၾကည့္ပါ။

က်ဴ ိးယြီဟာ မေသခင္ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မွာ စြန္းခြ်မ္ကို ညီမျဖစ္သူနဲ႔ လ်ဴ ေပ့ကို လက္ထပ္ေစၿပီး လုပ္ႀကံဖုိ႔ အၾကံေပးခဲ့ပါတယ္။ စြန္းခြ်မ္လည္း ညီမကို Liu Bei နဲ႔ ထိမ္းျမားေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လ်ဴ ေပ့ကို မလုပ္ႀကံျဖစ္လိုက္ပါဘူး။

၂၁၁ ခုနစ္မွာ လ်ဴ ေပ့ကို ရီစီရင္စုနယ္ကို (ယေန႔ေခတ္ စီခြ်မ္ျပည္နယ္ႏွင့္ ခ်ဴ ံခ်င္းျပည္နယ္) အုပ္ခ်ဴ ပ္တဲ့ လ်ဴ က်န္းဟာ သူ႔နယ္ကို ဟန္က်ဴ ံးက က်န္းလုက လာေရာက္တိုက္ခိုက္လာတဲ့အတြက္ စစ္ကူေပးဖို႔ အကူညီေတာင္းခံခဲ့ပါတယ္။ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ ကြမ္းယီ က်န္းေဖးတို႔က က်င္းစီရင္စုကို ထိုးစစ္ဆင္ေစၿပီး တဖက္မွာ လ်ဴ ေပ့က စီခြ်မ္ျပည္နယ္ထဲကို သူ႔စစ္တပ္နဲ႔ ဦးေဆာင္ထြက္ခြာသြားပါတယ္။ လ်ဴ ေပ့အေနနဲ႔ လ်ဴ က်န္းရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္ကို မဆိုင္းမတြပဲ လက္ခံခဲ့တာဟာ တဖက္လွည့္နဲ႔ လ်ဴ က်န္းရဲ႕ နယ္ကို သိမ္းယူဖို႔ လ်ွဴ ိ႕ဝွက္အစီအစဥ္တစ္ခု ထားရွိခဲ့တာေၾကာင့္ပါ။ အဲ့ဒီႏွစ္မွာပဲ လ်ဴ က်န္းဟာ လ်ဴ ေပ့ရဲ႕ အႀကံစည္ကို ရိပ္မိလာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၂ ဖက္တပ္ေတြဟာ ရန္လိုမႈေတြ စတင္လာၿပီး စစ္ပြဲကို စတင္ဆင္ႏႊဲခဲ့ပါတယ္။ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ က်န္းေဖးနဲ႔ ေက်ာက္ယြမ္တို႔ရဲ႕ တပ္ခြဲေတြဟာ လ်ဴ ေပ့ကို အကူညီေပးရန္ ေရာက္ရွိလာၿပီး လ်ဴ က်န္းရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ ခ်န္သုကို စတင္တိုက္ခိုက္ခဲ့ၿပီး ကြမ္းယီကေတာ့ က်င္းစီရင္စုကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္ က်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္။ ၂၁၄ ခုနစ္မွာေတာ့ လ်ဴ က်န္း လက္နက္ခ်ခဲ့အတြက္ လ်ဴ ေပ့ဟာ ရီစီရင္စုကို ျပန္လည္ရယူႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ က်ဴ းေကာ့လ်န္ဟာ ခ်န္သုကို ကာကြယ္ဖို႔နဲ႔ လက္နက္လူသူအင္အားကိုု ျပန္လည္ျဖည့္ေနခဲ့ပါတယ္။

၂၂၁ ခုနစ္မွာေတာ့ ေခ်ာင္ေခ်ာင္ရဲ႕ ဒုတိယသားျဖစ္သူ ေခ်ာင္ပီဟာ ဟန္ဧကရာဇ္ ဘုရင္ရွန္းကို ပုန္ကန္ခဲ့ၿပီး ဘုရင္ကိုလည္း နန္းခ်ခဲ့ပါတယ္။ ထို႔ေနာက္ ေဝျပည္ေထာင္ကို တည္ေထာင္ၿပီး ထီးနန္းအသစ္ကိုု ထူေထာင္ပါတယ္။ ထိုအခါ လ်ဴ ေပ့ကလည္း သူကိုယ္တိုင္ ဧကရာဇ္အျဖစ္ ေၾကညာခဲ့ၿပီး ရႈဟန္ႏိုင္ငံကို တည္ေထာင္ကာ အုပ္စိုးမင္းမူပါေတာ့တယ္။ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကိုလည္း အတိုင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ခန္႔အပ္ခဲ့ၿပီး နန္းတြင္းအတြင္းဝန္ အုပ္ခ်ဴ ပ္ေရးမွဴ းအျဖစ္ပါ ပူးတြဲတာဝန္ ေပးအပ္ခဲ့ပါတယ္။

၂၂၂ ခုနစ္ ေႏြရာသီမွာေတာ့ လ်ဴ ေပ့ဟာ ေရွာက္ထင္းတိုက္ပြဲမွာ ရံႈးနိမ့္ခဲ့ၿပီး အျပင္းအထန္ ဖ်ားနာခဲ့ပါတယ္။ လ်ဴ ေပ့ေနာက္ကေန ထပ္ခ်ပ္မကြာ လိုက္လာတဲ့ လုရႊမ္ေၾကာင္ ပူျပင္းတဲ့ ေႏြရာသီမွာ ပိုင္သုခ်န္ အရပ္အထိ ေရာက္ေအာင္ ေျပးခဲ့ရပါတယ္။ ပိုင္သုခ်န္အနီး လုဖူကမ္းစပ္ ယန္ဇီျမစ္အနီးသို႔ လုရႊယ္ေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ သူဟာ ရန္သူေတြ ခ်ံဴ ခိုတိုက္ခိုက္မယ့္ အႏၲရာယ္အေငြ႕အသက္ကုိ ခံစားမိလာပါတယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ လုရႊယ္ဟာ ေရွ႕ေျပးကင္းေထာက္က္ို ဦးစြာ ေထာက္လွမ္းေစတဲ့အခါ ဤေနရာဟာ ေျခာက္ေသြ႕ၿပီး ေက်ာက္တံုးေတြနဲ႔ ျပန္႔က်ဲေနတဲ့ ေနရာျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုတာေၾကာင့္ လုရႊယ္ဟာ ေတြေဝသြားခဲ့ရပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ သူူဟာ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ ဆင္ထားတဲ့ BaGua ပကြားဗ်ဴ ဟာထဲ ဝင္မိေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္ဆံုး ခ်ီအကြက္ကို စတင္ဝင္ေရာက္မ္ိခဲ့ပါၿပီ။ တကယ္ေတာ့ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ သူတို႔ စီခြ်မ္နယ္ထဲ စဝင္လာကတည္းက စီရင္ခဲ့တဲ့ ဗ်ဴ ဟာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

လုရႊယ္ဟာလည္း သူဟာ ဝကၤဘာတစ္ခုထဲ ေရာက္ေနၿပီဆိုတာ ရိပ္မိေနပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ သူဟာ လူအနည္းငယ္ကို ဦးေဆာင္ၿပီး အထဲကို ဝင္သြားခဲ့ပါတယ္။ သူထြက္သြားၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာ ေလၾကမ္းေတြ စတင္တိုက္ခတ္လာပါတယ္။ ဖုန္ေတြ မုန္တိုင္းလို တိုက္ခတ္လာၿပီး ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုး ဖံုးလႊမ္းသြားခဲ့ၿပီး ေက်ာက္တံုးေတြဟာ ဓားေတြလို ခြ်န္ထက္ေနတာ ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ အဲ့ေနာက္မွာ ေက်ာက္ေဆာင္ေတြေပၚကေန ဖုန္မႈန္႔ေတြနဲ႔အတူ ျမစ္ေရျပင္ လိႈင္းရိုက္သံလိုေတြ ၾကားရၿပီး လုရႊယ္ရဲ႕ စစ္တပ္ဟာ တိုက္ခိုက္ျခင္း ခံရပါေတာ့တယ္။

လုရႊယ္ဟာ အာေမဋိတ္ အသံနဲ႔ "က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ရဲ႕ ေထာင္ေျခာက္ထဲ ငါတို႔ က်ေရာက္ေနၿပီ" ဟု ေအာ္ဟစ္လိုက္ကာ ဝကၤဘာထဲမွ ထြက္ေပါက္ေနရာကို ရွာေဖြေပမယ့္ မေတြ႕ရွိခဲ့ပါဘူး။ ထိုစဥ္ လုရႊယ္ဟာ အဘိုးအိုတစ္ေယာက္ကို ျမင္ေတြ႕လိုက္ရၿပီး သူအား ဝကၤဘာထဲ ထြက္ရန္လမ္းျပေပးမည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ေနာက္ လုရႊယ္ဟာ အဘိုးအုိရဲ႕ လမ္းျပေပးမႈေၾကာင့္ ဝကၤဘာထဲမွ ေဘးကင္းစြာ လြတ္ေျမာက္ခဲ့ရပါတယ္။ ထို႔ေနာက္ အဘိုးအုိက သူ႔ကိုယ္သူ စတင္မိတ္ဆက္ပါတယ္။ သူ႔နာမည္က ဟြမ္ခ်န္ယန္ျဖစ္ၿပီး က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ရဲ႕ ေယာကၡထီး ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ အဆ္ုိပါ ဝကၤဘာဟာ ပကြားေဗဒင္ကို အေျခခံထားတဲ့ ဝကၤဘာျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပေပးပါတယ္။ ဟြမ္ခ်န္ယန္က လုရႊယ္ကို ဆက္ေျပာပါတယ္။ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ ဟြမ္ခ်န္ယန္ကို သူပထမဆံုး တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ဝကၤဘာထဲကို တကယ္လုိ႔ ဝူစစ္သူႀကီးေရာက္လာခဲ့ရင္ ဝူစစ္သူႀကီး ေထာင္ေျခာက္ထဲမွာ ရံႈးနိမ့္မွသာ ကယ္ထုတ္ေပးဖို႔လဲ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ လုရႊယ္ဟာ ျမင္းေပၚကဆင္းၿပီး ဟြမ္ခ်န္ယန္ကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာဆ္ုိပါတယ္။ ဟြမ္ခ်န္ယန္က ထပ္ၿပီး ဝူျပည္နယ္ကို ျပန္သြားရေအာင္ ကူညီေပးခဲ့ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ေဝျပည္ေထာင္က ေခ်ာင္ေဝဟာ ဝူျပည္ေထာင္ကို က်ဴ းေက်ာ္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတာေၾကာင့္ ဝူျပည္ေထာင္နဲ႔ ျပန္လည္လက္တြဲဖို႔ ဆႏၵရွိေနပါတယ္။ ဝူျပည္ေထာင္ကိုလည္း ေခ်ာင္ေဝဟာ ၂၂၂ ခုနစ္ကေန ၂၂၅ ခုနစ္အထိ က်ဴ းေက်ာ္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ပါတယ္။

တဖက္မွာလည္း စစ္ရံႈးနိမ့္ၿပီး ေနမေကာင္းျဖစ္ေနတဲ့ လ်ဴ ေပ့ဟာလည္း က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကို ခ်န္သုကေန ဆင့္ေခၚခဲ့ၿပီး က်ဴ းေကာ့လ်န္႔အား မွာၾကားခဲ့ပါတယ္။

"မင္းဟာ ေခ်ာင္ပီထက္ ပိုၿပီး အေမွ်ာ္အျမင္ ရွိပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ကာကြယ္ၿပီး ငါတို႔ရဲ႕ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့ စစ္ဆင္ေရးႀကီးကို အဆံုးသတ္ေပးပါ။ ငါ့သားေတာ္ လ်ဴ စန္႔ကိုလည္း ကူညီေပးပါ။ တကယ္္လို႔ သူဟာ ၿပီးဆံုးေအာင္ မေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရင္လည္း မင္းကပဲ နန္းပုလႅဳင္ကို ရယူေပးပါ။"

က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ မ်က္ရည္ႀကီးစြာက်ၿပီး "ကြ်န္ေတာ္ အမႈေတာ္ကို ႀကိဳးစားထမ္းရြက္္ၿပီး ေသသည္အထိ သစၥာကို မယိမ္းယိုင္ပဲ တည္ၿမဲေစရပါမယ္။" ဟု ကတိေပးသည္။ ထို႔ေနာက္ လ်ဴ ေပ့ နတ္ရြာစံၿပီး လ်ဴ စန္႔ နန္းတက္လာသည္။ လ်ဴ စန္႔ဟာလည္း က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကို သူ႔အေဖလို႔ မွတ္ယူၿပီး သူ႔ဖခင္ ရွိစဥ္ကလိုပဲ ေျမာက္စားပါတယ္။ ထိုအခ်ိန္မွာပဲ နန္က်ဴ ံးမွာ သူပုန္ထၾကြတာေၾကာင့္ ဝူျပည္ေထာင္နဲ႔ စစ္ေျပၿငိမ္းၿပီး ပုန္ကန္မႈကို ႏွိမ္နင္းခဲ့ရပါတယ္။ ဝူ လ်ဴ မဟာမိတ္ ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ၿပီး ေဝျပည္ေထာင္နဲ႔ ဆက္လ်က္ တိုက္ခိုက္ၾကျပန္ပါတယ္။

မွတ္ခ်က္။ ။ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ရဲ႕ ပကြားဗ်ဴ ဟာကို Red Cliff ဇာတ္ကားထဲမွာလည္း ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ COC Game မွာလည္း တရုတ္ Player ေတြဟာ အဆိုပါ ဗ်ဴ ဟာကို အသံုးျပဳၿပီး Def Base ေတြ တည္ေဆာက္ျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ယခု အျငင္းပြားေနရတာကေတာ့ ထိုအခ်ိန္မွာ ခံုမင္ဟာ ခ်န္သုမွာပဲ ရွိေနခဲ့တာလို႔ ဆိုတာေၾကာင့္ အဆ္ုိပါ ဝကၤဘာကို တည္ေဆာက္ခဲ့သူဟာ ဟြမ္ခ်န္ယန္ပဲလား။ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ရဲ႕ အစီအမံေတြကို ဦးေဆာင္ေပးခဲ့သူဟာ ဟြမ္ခ်န္ယန္လား သူကိုယ္တိုင္ပဲလား။ ဒီဗ်ဴ ဟာက အမွန္တကယ္ေတာ့ အျပင္လက္ေတြ႕မွာ အလုပ္ျဖစ္ႏိုင္ရဲ႕လားဆိုတာကို ျငင္းခုန္ၾကတဲ့ Website လည္း ရွိပါေသးတယ္။ စိတ္ဝင္စားရင္ အဲ့မွာ သြားၿပီး ျငင္းခုန္လို႔ ရပါေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အဲ့ထဲက ေကာင္းမယ္ထင္တဲ့ comment တစ္ခုကိုပဲ ယူေရးလိုက္ပါတယ္။

လ်ဴ စန္႔ လက္ထက္မွာ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ ရႈနယ္ေျမကို တိုးခ်ဲ႕ခဲ့ၿပီး တိုင္းျပည္အင္အားကို ခိုင္မာေအာင္ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆက္ဆံေရး အဖုအထစ္ေတြ ရွိခဲ့တဲ့ ဝူတိုင္းျပည္နဲ႔လည္း ျပန္လည္ မဟာမိတ္ဖြဲ႔ခဲ့ပါတယ္။ ထၾကြေနတဲ့ ေတာင္ဘက္ ရႈနယ္ေျမေတြကို ႏွိမ္နင္းၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ ေျမာက္ဘက္ ေခ်ာင္ေခ်ာင္ရဲ႕ ဆက္ခံသူေတြ ျဖစ္တဲ့ ေဝတိုင္းျပည္ကို က်ဴ းေက်ာ္ဖုိ႔ စီမံခဲ့ပါတယ္။ ေတာင္ဘက္နယ္ေျမေတြကို ႏွိမ္နင္းတုန္းက ေပၚေပါက္လာခဲ့တဲ့ ေပါက္စီ သမိုင္းေၾကာင္းေလးကို ျပန္ေဖာ္ျပေပးပါ့မယ္။ မွတ္စုၾကမ္းမွာလဲ တခါက တင္ေပးၿပီးသားေလးပါ။

https://m.facebook.com/story.php…

က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ တီထြင္ခဲ့တဲ့ ေပါက္စီ

ေပါက္စီ 包子 ေပါင္းက်စ့္ Bao Zi


က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ (Zhuge Liang) ဟာ နန္မန္ (Nanman) ေတာင္းပိုင္းနယ္က ေတာင္ပိုင္းသား ဂူေနလူရိုင္းမ်ားကို တိုက္ခိုက္ႏွိမ္နင္းဖို႔အတြက္ သူ႔ရဲ႕ စစ္တပ္ႀကီးနဲ႔ အတူ ခ်ီတက္လာပါတယ္။ လုေရႊ (Lu Shui) ျမစ္ကမ္းပါးကိုေရာက္တဲ့အခါ ေဒသခံေတြက ဒီျမစ္ဟာ နတ္ႀကီးတယ္၊ ဖမ္းစားတတ္တယ္၊ လူေတြေသေအာင္ ျပဳစားႏိုင္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီျမစ္ေစာင့္နတ္ကို ေက်နပ္ေအာင္ ပူေဇာ္ပသမွ ရမယ္လို႔ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကို ေျပာၾကပါတယ္။ ဘယ္လို ပူေဇာ္ရမလဲလို႔ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔က ေမးေတာ့ ဖမ္းဆီးရမိတဲ့ နန္မန္လူမ်ဴ ိး ၄၉ ဦးကို သတ္ၿပီး၊ သူတို႔ဦးေခါင္းနဲ႔ ယဇ္ပူေဇာ္ရမယ္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ ၾကင္နာတတ္တဲ့ ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ တကယ့္ လူအစစ္ရဲ႕ ဦးေခါင္းေတြအစား လူ႔ဦးေခါင္းပံု သ႑န္တူ မုန္႔ေတြလုပ္ၿပီး နတ္ကို ပူေဇာ္ပသပါသတဲ့။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး နန္မန္ လူမ်ဴ ိးေတြရဲ႕ ဦးေခါင္းမ်ားနဲ႔ သ႑န္တူ ေပါက္စီလုပ္စားၾကတဲ့ ဓေလ့ဟာ စတင္လာခဲ့ၾကတယ္လို႔ အဆိုရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ားစုအထင္ အမ်ဴ ိးသမီး ရင္သားနဲ႔ တူတယ္ဆိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ ေပါက္စီကုိ တရုတ္ဘာသာနဲ႔ ေနာက္တမ်ဴ ိး မန္ထို (Man Tou) 馒头 馒 မန္ဆိုတာက ဂ်ဴ ံေပါင္း
头 ထို ဆိုတာက ဦးေခါင္းကို ေျပာတာပါ။ မန္ထိုကို ေနာက္တမ်ဴ ိး လူရိုင္းရဲ႕ဦးေခါင္းလို႔လဲ အဓိပၸါယ္ ရပါေသးတယ္။ အဂၤလိပ္လိုေတာ့ Steamed လို႔ေခၚဆို သံုးႏႈန္းၾကပါတယ္။ ေပါက္စီအမ်ဴ ိးအစား မ်ားစြာရွိေသးေပမယ့္ ေယဘုယအားျဖင့္ေတာ့ Dàbāo 大包 သာ့ေပါင္းလို႔ေခၚေတာ့ ၆ လက္မ အဝိုင္းရွိ ေပါက္စီနဲ႔ (အမ်ားစုက ဆိုင္မွာ အလြယ္တကူ ဝယ္စားႏိုင္ၿပီး) Xiǎobāo 小包 ေရွာင္ေပါင္းလို႔ ေခၚတဲ့ ၃ လက္မအဝိုင္း သို႔မဟုတ္ ထိုထက္ ေသးငယ္တဲ့ ေပါက္စီေသး (စားေသာက္ဆိုင္နဲ႔ ဘူေဖးမွာ အမ်ားဆံုး ေရာင္းခ်) ဆိုၿပီး ၂ မ်ဴ ိးအေပၚမွာပဲ အေျခခံကာ ခြဲထြက္လာတဲ့ ေပါက္စီမ်ဴ ိးကြဲမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။

မန္ထုိနဲ႔ ေပါင္းက်စ့္ ကြာျခားခ်က္
ယြမ္ေခတ္ မြန္ဂိုအုပ္စိုးခ်ိန္မွာ အစၥလာမ္ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ဆက္ဆံေရး ရွိေနခ်ိန္ဆိုေတာ့ သူတို႔ဟာ အစာသြပ္ထားရင္ မစားတာေၾကာင့္ အစာလြတ္ေပါက္စီ Manti ကို လုပ္စားလာၾကပါတယ္။ ၾကာေတာ့ Mantou လို႔ အလြယ္ေခၚေပမယ့္ အေခၚ ၂ မ်ဴ ိး ရွိတယ္ဆိုတာ သိရပါတယ္။ ပထမက မန္ထိုလို႔ေခၚၿပီး စုန္႔ေခတ္မွာေတာ့ အဓိက အစာသြပ္ထားတဲ့ ဂ်ဴ ံလံုးကို ေပါင္းက်စ့္လို႔ ေခၚလာၾကတယ္ ေပါင္း ဆိုတာ ထုပ္ပိုးတာ ႒ာပနာထည့္တာေပါ့။

သစုန္႔ေခတ္မွာ ႒ာပနာထည့္သြင္းထားတဲ့ ေပါက္စီရွိသလို မထည့္ထားတဲ့ ေပါက္စီလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ႒ာပနာထည့္ထားတာကို ေပါင္းက်စ့္ ေပါက္စီလို႔ ေခၚၿပီး မထည့္ထားတာကိုေတာ့ မန္ထိုလို႔ပဲ သံုးႏႈန္းခဲ့ၾကပါတယ္။

က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးတိုက္ပြဲ

၂၂၈ ခုနစ္ကစလို႔ ေဝတိုင္းျပည္ကို က်ဴ းေက်ာ္မႈ ငါးႀကိမ္ လုပ္ခဲ့ၿပီး ေလးႀကိမ္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ ၂၃၁ ခုနစ္ မတိုင္ခင္အထိ ၿပိဳင္ဘက္ မရွိခဲ့ပါဘူး။ စစ္သည္ အက်အဆံုး နည္းနည္းနဲ႔ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားကို ရေအာင္ ယူခဲ့တာႏိုင္တာပါပဲ။ လ်ဴ ေပ့လက္ထက္က ေထာင္ခ်ီ အေရအတြက္ မွ်သာ ရွိတဲ့တပ္ ေတြဟာ သူ႔လက္ထက္မွာေတာ့ ၂ သိန္းအထိ အင္အား ေတာင့္တင္းခဲ့ပါတယ္။ ၂၃၁ ခုနစ္မွာ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ သူနဲ႔ ညဏ္ရည္တူ ၿပိဳင္ဘက္ စီးမာယိ နဲ႔ စတင္ ယွဥ္ၿပိဳင္ တိုက္ခုိက္ခဲ့ၿပီး ခ်ီေတာင္ကုန္းတိုက္ပြဲဟာ သူ႔ရဲ႕ ငါးႀကိမ္ က်ဴ းေက်ာ္စစ္ ထဲကေန ပထမဆံုး အႀကိမ္အျဖစ္ အရွႈံး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ၂၃၄ ခုနစ္ ေႏွာင္းပိုင္း ဝူက်န္းလြင္ျပင္ တိုက္ပြဲမွာ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ စီးမာယိနဲ႔ ထပ္မံ တိုက္ခဲ့ရၿပီး တစ္ဖက္နဲ႔ တစ္ဖက္ အသာမရခဲ့ပါဘူး။ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ သူ႔ရဲ႕ ဘယ္ကိစၥမဆို အေသးစိတ္ စီမံတတ္တဲ့ အက်င့္ေၾကာင့္ က်န္းမာေရး ခ်ဴ ိ႕ယြင္းၿပီး အသက္ ၅၃ ႏွစ္ အရြယ္ (၁၈၁ -၂၃၄) သူ႔ရဲ႕ တပ္တဲစခန္း အတြင္းမွာပဲ ကြယ္လြန္ ခဲ့ပါတယ္။ သူမေသခင္ မွာေတာ့ တိုင္းျပည္ ေနာင္ေရး စိတ္ခ်ရေအာင္ က်န္႔ဝမ္ နဲ႔ ေဖးယီကို သူ႔ေနရာ ဆက္ခံဖုိ႔ မွာၾကားခဲ့ပါတယ္။ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ ကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ လ်ဴ စန္႔ဟာ က်ဴ ံးဝူဘြဲ႔ ခ်ီးျမွင့္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုး ဆႏၵအရ သင္းကြ်င္းေတာင္မွာ ရုပ္အေလာင္းကို ျမဳပ္ႏွံခဲ့ပါတယ္။

က်ဴ းေကာ့လ်န္႔မွာ အကိုတစ္ေယာက္ ညီတစ္ေယာက္ ညီမတစ္ေယာက္ ရွိၿပီး ဟြမ္ယြဲ႕ယင္းနဲ႔ လက္ထပ္ခဲ့ကာ သား ၂ ေယာက္ ေမြးဖြားခဲ့ၿပီး တစ္ေယာက္ကေတာ့ စစ္ပြဲမွာပဲ ေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။

က်ဴ းေကာ့လ်န္႔၏ တီထြင္မႈမ်ား
က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ဟာ မန္ထိုေပါက္စီ ေျမႁမႈပ္မိုင္းနဲ႔ လန္ခ်ားကဲ့သို႔ေသာ သယ္ေဆာင္ရ လြယ္ကူေစရန္ ျပဳလုပ္ထားသည့္ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး အေႏွးယာဥ္မ်ားကို တီထြင္ခဲ့သည္။ သူ၏ တီထြင္မႈမ်ားထဲမွ နာမည္ေက်ာ္ တီထြင္မႈမွာ 諸葛弩 Zhuge Nu ေခၚ ေမာင္းျပန္ဒူးေလးကို တီထြင္ခဲ့သည္။ ေမာင္းျပန္ဒူးေလးမွာ ယေန႔ေခတ္ ေမာင္းျပန္ေသနတ္တို႔၏ မူလအစ ျဖစ္ၿပီး ထိေရာက္မႈ အကြာအေဝးမွာ ေပ ၂၆၀ အတြင္းသာ ျဖစ္သည့္အတြက္ ထိေရာက္မႈ အကြာအေဝး နည္းပါးေသာ္လည္း အနီးကပ္တိုက္ပြဲမ်ားတြင္ ပစ္အားမွာ အေရးပါသည္ ျဖစ္သည့္အတြက္ ထိေရာပ္မႈ ရွိသည္ဟု ဆိုရေပမည္။ ထို႔ျပင္ တပ္ေတြ အခ်င္းခ်င္း ညခင္းဆက္သြယ္ရာတြင္ လြယ္ကူေစရန္ ခံုးမင္မီးပံုးဟု ေခၚေသာ မီးပံုးမ်ားကို အသံုးျပဳခဲ့သည္။ ထိုအေၾကာင္းကို သိသည့္ စီးမာယိသည္ ဖင္းယန္တိုက္ပြဲကို က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ကို လွည့္စားကာ အႏိုင္ယူခဲ့ေပသည္။ က်ဴ းေကာ့လ်န္႔ ေရးသားခဲ့ေသာ စာေပမ်ားတြင္ Thirty-Six Stratagems ႏွင့္ Mastering the Art of War (စြန္းဇူ ရဲ႕ The Art of War မဟုတ္ပါ။) တို႔မွာ ထင္ရွားသည္။

က်ဴ းေကာ့လ်န္႔နဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ဘုရားေက်ာင္းမ်ားစြာ တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတဲ့အနက္ ခ်န္သုနဲ႔ ပိုင္သုခ်န္တို႔မွာ တည္ရွိတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းတို႔မွာ ထင္ရွားၿပီး ယေန႔ထက္တိုင္ လာေရာက္ဂါရဝျပဳသူ အမ်ားအျပား လာေရာက္ၾကၿပီး စည္းကားလွသည္။

#SwamHtet(မွတ္စုၾကမ္း)

Unicode Version

ကျူ းကော့လျန့် (ခုံးမင်) 诸葛亮 (孔明) Zhuge Liang (Kong Ming)

ကျူ းကော့လျန့် ခေါ် ခုံးမိန်ဟာ Shu Han ရှုဟန် ပြည်ထောင်ရဲ့ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ် ဝန်ကြီးချူ ပ် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ၃ ပြည်ထောင်ခေတ်မှာ ထင်ရှားခဲ့တဲ့ စစ်သူကြီး တစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူဟာ နာမည်ကျော် Sun Tzu စွန်ဇူး နဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်ခံရတဲ့ တရုတ်ပြည်ရဲ့ စစ်ပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သူ ကျူ းကော့လျန့် အကြောင်းကို ကျွန်တော်တို့ မှတ်စုကြမ်းမှ တင်ဆက် ပေးလိုက်ပါတယ်။

မှတ်ချက်။ ။ Sun Tzu or 孙子 Sun Zi ဟာ နာမည်ကျော် Arts of War ဗျူ ဟာကျမ်းကို ရေးသားသူဖြစ်ပြီး Sun Quan ဟာ သူ့ရဲ့ မျူ ိးဆက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ Sun Quan ဆိုတာ Wu ပြည်ထောင်ကို တည်ထောင်သူဖြစ်ပြီး ၃ ပြည်ထောင်ခေတ်မှာ ထင်ရှားတဲ့ နယ်စားကြီးဖြစ်ပြီး Zhou Yu ကျူ ိးယွီတို့လို သူရဲကောင်းတွေ ထွန်းကားခဲ့တဲ့ နယ်တစ်ခုပါ။

ကျူ းကော့လျန့်ဟာ ဉာဏ်ပညာ ထက်မြတ်သူဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ စစ်ဗျူ ဟာ တီထွင်မှုတွေကြောင့် ရှုပြည်ထောင်ဟာ အတောက်ပဆုံး ပြည်ထောင်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျူ းကော့လျန့်ရဲ့ ထင်ရှားတဲ့ အမှတ်အသားတစ်ခုကတော့ သူအမြဲဝတ်ဆင်လေ့ ရှိတဲ့ တာအိုဘုန်းကြီးတွေ ဝတ်လေ့ရှိတဲ့ ဝတ်စုံနဲ့ အဖြူ ရောင် ကြိုးကြာငှက်မွေး ယက်တောင်တို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျူ းကော့လျန့်ကို နာမည်ပြောင် အနေနဲ့ ပုန်းနေသော နဂါးလို့ ပြောဆိုလေ့ ရှိပါတယ်။ တချူ ိ့ စာအုပ်တွေမှာတော့ ဝပ်နေသော နဂါး/ အိပ်နေသော နဂါး စသည့့်ဖြင့် ရေးသားထားတာ တွေ့ရပါတယ်။

ငယ်စဉ်ဘဝ
ကျူ းကော့လျန့်ကို ၁၈၁ ၌ ရန်သုနယ် စန်းတုန်းစီရင်စုမှာ မွေးဖွားပြီး သူဟာ Tai Shan ထိုက်စန်း ဒုတိယ
အုပ်ချူ ပ်ရေးမှူ း ရဲ့ ဒုတိယမြောက်သား ဖြစ်ကာ မွေးချင်း အစ်ကို တစ်ယောက်၊ ညီတစ်ယောက်နဲ့ ညီမ တစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ ၁၀ နှစ်အရွယ်မှာ မိဘ နှစ်ပါးလုံး မရှိတော့ဘဲ အဝါရောင်သူပုန်တွေကြောင့် တောင်ဘက် လျူ ပြောင်အုပ်ချူ ပ်တဲ့ ကျင်းစီရင်စုနယ် Yuzhang ယွဲ့ကျန်းမြို့က ဦးလေးဖြစ်သူထံသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရပါတယ်။

ဦးလေးဖြစ်သူဟာ မကြာခင် မြို့စား ဖြစ်လာတာကြောင့် အေးအေးဆေးဆေး ရှိခဲ့ပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ Han ဘုရင် အစိုးရရဲ့ ညံ့ဖျင်းမှုကြောင့် မြို့စားတွေအချင်းချင်း နယ်မြေလုစစ်ပွဲတွေ ဖြစ်လာတဲ့အခါမှာ ဦးလေးဖြစ်သူလည်း ကွယ်လွန် သွားခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ညီငယ်ဖြစ်သူနဲ့ အတူ Jingzhou မြို့ကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပါတယ်။ အသက် ၁၇ နှစ်မှာ မြို့ စာသင်ကျောင်းမှာ ပညာစတင် သင်ကြားပြီး အတန်းဖော် အားလုံးထက် ပညာအရာမှာ အသာရကာ အသက် ၂၀ မှာပင် ဆက်လက် သင်စရာ မကျန်တော့အောင် တော်ခဲ့ပါတယ်။ ငြင်းခုန်ခြင်းမှာ ဝါသနာပါကြတဲ့ အတန်းဖော်တွေနဲ့ ခပ်ကင်းကင်း နေခဲ့တာကြောင့် သူ့မှာ ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်း နည်းခဲ့ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အတန်းဖော် သူငယ်ချင်းများဟာ မင်းနေပြည်တော် အသီးသီး မှာ ရာထူးတွေ ထမ်းဆောင်ကြပေမယ့် Kongming ကတော့ ကျေးလက်မှာပဲ နေထိုင်ပြီး အာဏာ စည်းစိမ်တွေကိုလည်း မမက်မောခဲ့ပါဘူး။

ကျူ းကော့လျန့်နဲ့ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်း ၄ ယောက်ရှိပြီး နောက်ထပ် ရင်းနှီးတဲ့ ပညာရှိ ၃ ယောက်လဲ ရှိပါသေးတယ်။ တစ်နေ့ သူနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ပညာရှိ Huang Chenyan ဟွမ်ချန်ယန့်ဟာ "ငါကြားမိတယ်။ မင်းအတွက် အိမ်ထောင်ဖက်ကို ရှာနေတယ်ဆို။ ငါ့မှာ ရုပ်ဆိုးတဲ့ သမီးတစ်ယောက်ရှိတယ်။ သူမဟာ အဝါရောင် မျက်နှာနဲ့ မည်းနက်တဲ့ အသားရည် ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ပင်ကိုယ် အရည်အသွေးနဲ့ ဉာဏ်ပညာမှာတော့ မင်းနဲ့ ယှဉ်လို့ရတယ်။" လို့ ပြောတဲ့အခါ ကျူ းကော့လျန့်ဟာ သူမကို တွေ့ချင်လာပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဟွမ်ချန်ယန့်ဟာ သူ့သမီးဖြစ်သူ 黄月英 Huang Yue Ying ဟွမ်ယွဲ့ယင်းနဲ့ ကျူ းကော့လျန့်ကို တွေ့စေတဲ့အခါမှာ သူဟာ ဟွမ်ယွဲ့ယင်းကို သဘောကျပြီး လက်ထပ်ခဲ့ပါတယ်။

စာကြွင်း ။ ။ သင်တို့ဆိုလျှင်ကော ဘယ်လို မိန်းကလေး/ ယောကျာ်းလေးမျူ ိးကို အိမ်ထောင်ဖက် အဖြစ် ရွေးချယ်ကြမလဲ။

လျူ ပေ့ထံ၌ အမှုထမ်းခြင်း
လျူ ပေ့ဟာ လျူ ပြောင်ရဲ့ ကျင်းစီရင်စုနယ်မှာ ဒုက္ခသည်အဖြစ် ခိုလှုံနေရချိန်မှာ သူ့ဆီကို Sima Hui စီးမာဟွေ့ ရောက်လာပြီး လတ်တလော စာသင်ကျောင်းတွေမှာ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ အတိတ်တဘောင် အကြောင်းကို ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ ဝပ်နေတဲ့ နဂါးနဲ့ မီးငှက်ငယ် တစ်ကောင်ဟာ တချိန်တည်း တနေရာထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာတယ် ဆိုတာပဲ။ ဒါဟာ သူနဲ့ သူ့ငယ်ချင်း ဖြစ်သူ Pang Tong ဖန်းတုန် နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ ခစားမှုကို ရရင် တရုတ်ပြည်ကို အုပ်စိုးနိုင်မယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။ (တချူ ိ့က စီးမာယိလို့လဲ ပြောကြပါတယ်။ စီးမာယိ တစ်ယောက်သာ ကျူ းကော့လျန့်ကို ရှုံးနိမ့်စေခဲ့ဖူးပါတယ်။)

မှတ်ချက်။ ။ ၃ ပြည်ထောင်သမိုင်းကို ဖတ်တဲ့အခါမှာ အများဆုံး တွေ့ရတာကတော့ ရှဟုတ် 夏侯 နဲ့ စီးမ 司马 ဆိုတဲ့ စကားလုံးပါ။ 夏侯 မှာ 夏 ဟာ မျူ ိးနွယ် နာမည်ဖြစ်ပြီး 侯 ကတော့ မြို့စားရာထူးပါ။ စာလုံး ၂ လုံး ပေါင်းရင်တော့ ရှဟုတ်မျူ ိးနွယ်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ 司马 စီးမာကတော့ ၃ ပြည်ထောင်ခေတ် အစပိုင်းတွေမှာ ရှေ့တန်း စစ်အကြံပေး သို့မဟုတ် စစ်စခန်းမှာ လိုက်ပါရတဲ့ စစ်ဝန်ကြီး ရာထူး ဖြစ်ပြီး ဟန်ခေတ်နှောင်းပိုင်းနဲ့ ၃ ပြည်ထောင်ခေတ် အစပိုင်းတွေမှာတော့ မျူ ိးရိုးနာမည်အဖြစ်ပါ သုံးလာကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။
ထိုအခါ လျူ ပေ့ရဲ့ မိတ်ဆွေ ရွှယ်ရှုဟာ ကျူ းကော့လျန့် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အကြံပြု ထောင်ခံခဲ့ပါတယ်။ ထိုအခါ လျူ ပေ့က တွေ့ချင်ကြောင်းပြောပြီး ကျူ းကော့လျန့်ကို လာရောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်တဲ့အခါ ရွှယ်ရှုက "ခင်ဗျား တွေ့ချင်ရင် သူ့ကို သွားတွေ့မှပဲ ရမယ်။ သူကတော့ ခင်ဗျားကို ဘယ်တော့မှ တွေ့ဆုံဖို့ ဖိတ်ခေါ်မှာ မဟုတ်ဖူး။" ဟု ပြန်ဖြေပါတယ်။ ဒါကြောင့် လျူ ပေ့ဟာ ၃ ကြိမ်ခန့် ကျူ းကော့လျန့်ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံပေမယ့် လျူ ပေ့ကို စမ်းသပ်တဲ့အနေနဲ့ အတွေ့မခံပဲ နောက်ဆုံးကျမှ လျူ ပေ့ကို တွေ့ဆုံခဲ့ပါတယ်။ အေဒီ ၂၀၇ ခုနစ်မှာ ကျူ းကော့လျန့်ဟာ လျူ ပေ့ဆီမှာ အမှုထမ်းခဲ့ပါတယ်။ လျူ ပေ့ဟာလည်း ကျူ းကော့လျန့်ရဲ့ ထက်မြတ်တဲ့ အရည်အသွေးကြောင့် လေးစားခဲ့ပြီး ပိုမိုနှီးနှော တိုင်ပင်ခဲ့တာကြောင့် ညီအကို ၂ ဦးဖြစ်တဲ့ ကွမ်းယီနဲ့ ကျန်းဖေးတို့ရဲ့ ဝန်တိုမှုကိုလည်း ခံခဲ့ရပါတယ်။ ထိုအခါ လျူ ပေ့က "အခုအခါမှ ခုံးမိန်နဲ့ တွေ့ခွင့်ရတဲ့ ငါဟာ အခုမှ ရေတွေ့တဲ့ ငါးလိုပဲ။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ရဲ့ မကျေနပ်တဲ့ အမှုအရာတွေကို မလုပ်ကြဖို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်။" ဟု ပြောဆိုမှသာ ကွမ်းယီနဲ့ ကျန်းဖေးဟာ အတွန့်တက်ခြင်း မရှိတော့ပဲ ခုံးမိန်ပြောသမျှကို နာခံလာပါတယ်။

ကျူ းကော့လျန့်ဟာ လျူ ပေ့ဆီမှာ အမှုထမ်းပြီး နောက်တစ်နှစ် ခရစ်နှစ် ၂၀၈ မှာ လျူ ပြောင်ဆုံးပါးသွားခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့သား အငယ်ဆုံး လျူ ချူ ံဟာ ချောင်ချောင်ဆီမှာ လက်နက်ချတဲ့အတွက် ချောင်ချောင်ဟာ တရုတ်ပြည် တောင်ပိုင်းကို စစ်တပ်နဲ့ ချီတက်လာခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ လျူ ပေ့ နဲ့ သူ့လူတွေဟာ တောင်ဘက် ရှခို 夏口 အရပ်ထိ ထွက်ပြေးခဲ့ရပါတယ်။ လျူ ပြောင်ရဲ့သား လျူ ချီနဲ့ ဒုက္ခသည် ၁ သိန်းကျော်လည်း လျူ ပေ့နဲ့ အတူတူ လိုက်ပါခဲ့ပြီး လျူ ပေ့ဆီမှာတော့ စစ်သည် ၁၀၀၀ သာ ရှိပါတယ်။ ထိုအခါ ချန်းပန်တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး လျူ ပေ့နဲ့ ကျူ းကော့လျန့်တို့ဟာ စွန်းချွမ်ရှိတာ တောင်ဘက်ပိုင်းကို ထွက်ပြေးရပါတော့တယ်။ ချန်ပန်းတိုက်ပွဲမှာလည်း ကျူ းကော့လျန့်ရဲ့ အစီအမံကောင်းမှုကြောင့် အောင်မြင်စွာ ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့တာလဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ထို့နောက် ကမ်းပါးနီတိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး လျူ စွန်း မဟာမိတ်တပ်များ အောင်ပွဲခံနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ကမ်းပါးနီတိုက်ပွဲအကြောင်း ဖတ်ရှုရန် Link

https://m.facebook.com/story.php…

ကမ်းပါးနီတိုက်ပွဲမှာ ကျူ းကော့လျန့်ဟာ ဝူတပ်ရဲ့ စစ်သူကြီး ကျူ ိးယွီကို စစ်ဘက် အကြံပေးအနေနဲ့ အကူအညီ ပေးခဲ့ပေမယ့် ကျူ ိးယွီဟာ သူကြံသမျှ သိနေတဲ့ ကျူ းကော့လျန့်ကို မနာလိုတာ တစ်ကြောင်း၊ တကယ်လို့ ချောင်ချောင်ကို နိုင်သွားပါက ဝူတိုင်းပြည်အတွက် ရှေ့ရေးမှာ အတားအဆီး မဖြစ်စေဖို့ တစ်ကြောင်းကြောင့် ကျူ းကော့လျန့်ရဲ့ အသက်ကို လုပ်ကြံဖို့ နည်းမျူ ိး ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။

ကမ်းပါးနီတိုက်ပွဲအတွင်းမှာ ထင်ရှားတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို ပြောရရင် ၁၀ ရက်အတွင်း မြား အချောင်း တစ်သိန်း လုပ်ခိုင်းတာလဲ ပါဝင်ပါတယ်။ ကျူ းကော့လျန့်ကတော့ အချိန်သုံးရက်သာ ယူခဲ့ပြီး ချောင်ချောင်ရဲ့ တပ်တွေကို မြူ တွေကျဆင်းနေချိန်မှာ စစ်သငေ်္ဘာတွေ ချီလာသလို လှည့်စားကာ မြားတွေ ပစ်ခိုင်းပြီး သငေ်္ဘာပေါ်က ကောက်ရိုးထုံးမှာ လာစိုက်တဲ့ မြားတစ်သိန်းကျော်ကို ကျူ ိးယွီ ဆီပေးခဲ့ပါတယ်။ ကျူ ိးယွီဟာ ကျူ းကော့လျန့်ကို မလှည့်စားနိုင်ခဲ့ပေမယ့် Cao Cao ကိုတော့ Pang Tong ရဲ့ အကူအညီနဲ့ လှည့်စားနိုင်ပါတယ်။

အရင်က ကျွန်တော်တို့ မှတ်စုကြမ်းမှာ ရေးဖူးတဲ့ ကမ်းပါးနီတိုက်ပွဲမှာ မပါခဲ့သေးတဲ့ ဒဏ္ဍာရီဆန်တဲ့ မီးသုံးပြီး တိုက်နိုင်အောင် လေတိုက်ခတ်ဖို့ ကျူ းကော့လျန့်ဟာ အစီအရင်ကို ပြုလုပ်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ကျူ းကော့လျန့်ဟာ စစ်တိုက်ဖို့အတွက် လေတိုက်အောင် ဆုတောင်းပေးပြီးတာနဲ့ သူတို့လိုတဲ့ လေတိုက်မယ့် အချိန်ကို ခန့်မှန်းပြီး လျူ ပေ့ဆီ ပြန်ပြေးခဲ့ပါတယ်။ ကျူ ိးယွီဟာ လေ စတိုက်တာနဲ့ ကျူ းကော့လျန့်ကို သတ်ဖို့ လုပ်ခဲ့ပေမယ့် မမီတော့တာကြောင့် Cao Cao ကို ဦးစားပေးပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ တိုက်ပွဲကို စခဲ့ပါတယ်။ ကမ်းပါးနီတိုက်ပွဲဟာ အကြီးအကျယ် အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ကျူ ိးယွီရဲ့ စဦး တိုက်စစ်ကြောင့် လည်းကောင်း၊ ထွက်ပြေးလာတဲ့ Cao Cao စစ်သည်တွေကို Kongming ရဲ့ ပိတ်ဆို့တိုက်မှုကြောင့် လည်းကောင်း Cao Cao ဟာ နောက်ဆုံး စစ်သည်အနည်းငယ်နဲ့ နေပြည်တော် ပြန်ခဲ့ရပါတယ်။

ကမ်းပါးနီတိုက်ပွဲ နောက်ပိုင်းမှာ ဝူတိုင်းပြည်နဲ့ နယ်မြေကိစ္စ အချင်းများရာမှာလည်း ကျူ းကော့လျန့်ဟာ နည်းပရိယာယ် အမျူ ိးမျူ ိးသုံးပြီး အ ချိန်ဆွဲခဲ့ပါတယ်။ ကျူ ိးယွီဟာ ကျူ းကော့လျန့်ကို ဆက်လက် လုပ်ကြံဖို့ မသေခင်အထိ အားထုတ်ခဲ့ပါတယ်။ တစ်ခါတော့ Liu Bei ရဲ့ မြို့တစ် မြို့ကို ဖြတ်သန်းသလိုနဲ့ သိမ်းဖို့ လုပ်ခဲ့ပေမယ့် ကျူ းကော့လျန့်ဟာ ကြိုတင်မြင်ခဲ့တာကြောင့် ကျူ ိးယွီဟာ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးခဲ့ရပြီး စစ်သငေ်္ဘာပေါ် အရောက် ကျူ းကော့လျန့် လူကြုံ ကမ်းလိုက်တဲ့ စာကို ဖတ်ပြီးနောက် သွေးအန်ပြီး သေခဲ့ပါတယ်။ ဒါက အရင် ကမ်းပါးနီတိုက်ပွဲ Post မှာ မပါခဲ့တဲ့ ကျူ ိးယွီ သေဆုံးခဲ့တဲ့ အကြောင်းနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး မူကွဲတစ်ခုပါ။ Wiki မှာကတော့ ကျူ ိးယွီဟာ နာဖျားမှုကြောင့် သေဆုံးတယ်ပဲ ပြောထားပါတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ အကုန်လုံးကို မြင်သမျှကို ထည့်ရေးပေးထားပါတယ်။ ဟုတ်သည် မဟုတ်သည်ကတော့ ကိုယ်တိုင်ပဲ Google မှာ ထပ်မံရှာဖွေလေ့လာကြည့်ပါ။ တချူ ိ့ မှတ်တမ်းတွေကိုတော့ Weibo နဲ့ တရုတ်ဘာသာနဲ့ ရေးသားထားတဲ့ Website တချူ ိ့မှာ ရှာကြည့်ပါ။

ကျူ ိးယွီဟာ မသေခင် နောက်ဆုံးအချိန်မှာ စွန်းချွမ်ကို ညီမဖြစ်သူနဲ့ လျူ ပေ့ကို လက်ထပ်စေပြီး လုပ်ကြံဖို့ အကြံပေးခဲ့ပါတယ်။ စွန်းချွမ်လည်း ညီမကို Liu Bei နဲ့ ထိမ်းမြားပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လျူ ပေ့ကို မလုပ်ကြံဖြစ်လိုက်ပါဘူး။

၂၁၁ ခုနစ်မှာ လျူ ပေ့ကို ရီစီရင်စုနယ်ကို (ယနေ့ခေတ် စီချွမ်ပြည်နယ်နှင့် ချူ ံချင်းပြည်နယ်) အုပ်ချူ ပ်တဲ့ လျူ ကျန်းဟာ သူ့နယ်ကို ဟန်ကျူ ံးက ကျန်းလုက လာရောက်တိုက်ခိုက်လာတဲ့အတွက် စစ်ကူပေးဖို့ အကူညီတောင်းခံခဲ့ပါတယ်။ ကျူ းကော့လျန့် ကွမ်းယီ ကျန်းဖေးတို့က ကျင်းစီရင်စုကို ထိုးစစ်ဆင်စေပြီး တဖက်မှာ လျူ ပေ့က စီချွမ်ပြည်နယ်ထဲကို သူ့စစ်တပ်နဲ့ ဦးဆောင်ထွက်ခွာသွားပါတယ်။ လျူ ပေ့အနေနဲ့ လျူ ကျန်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို မဆိုင်းမတွပဲ လက်ခံခဲ့တာဟာ တဖက်လှည့်နဲ့ လျူ ကျန်းရဲ့ နယ်ကို သိမ်းယူဖို့ လျှူ ိ့ဝှက်အစီအစဉ်တစ်ခု ထားရှိခဲ့တာကြောင့်ပါ။ အဲ့ဒီနှစ်မှာပဲ လျူ ကျန်းဟာ လျူ ပေ့ရဲ့ အကြံစည်ကို ရိပ်မိလာပါတယ်။ ဒါကြောင့် ၂ ဖက်တပ်တွေဟာ ရန်လိုမှုတွေ စတင်လာပြီး စစ်ပွဲကို စတင်ဆင်နွှဲခဲ့ပါတယ်။ ကျူ းကော့လျန့် ကျန်းဖေးနဲ့ ကျောက်ယွမ်တို့ရဲ့ တပ်ခွဲတွေဟာ လျူ ပေ့ကို အကူညီပေးရန် ရောက်ရှိလာပြီး လျူ ကျန်းရဲ့ မြို့တော် ချန်သုကို စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ကွမ်းယီကတော့ ကျင်းစီရင်စုကို စောင့်ရှောက်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။ ၂၁၄ ခုနစ်မှာတော့ လျူ ကျန်း လက်နက်ချခဲ့အတွက် လျူ ပေ့ဟာ ရီစီရင်စုကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျူ းကော့လျန်ဟာ ချန်သုကို ကာကွယ်ဖို့နဲ့ လက်နက်လူသူအင်အားကို ပြန်လည်ဖြည့်နေခဲ့ပါတယ်။

၂၂၁ ခုနစ်မှာတော့ ချောင်ချောင်ရဲ့ ဒုတိယသားဖြစ်သူ ချောင်ပီဟာ ဟန်ဧကရာဇ် ဘုရင်ရှန်းကို ပုန်ကန်ခဲ့ပြီး ဘုရင်ကိုလည်း နန်းချခဲ့ပါတယ်။ ထို့နောက် ဝေပြည်ထောင်ကို တည်ထောင်ပြီး ထီးနန်းအသစ်ကို ထူထောင်ပါတယ်။ ထိုအခါ လျူ ပေ့ကလည်း သူကိုယ်တိုင် ဧကရာဇ်အဖြစ် ကြေညာခဲ့ပြီး ရှုဟန်နိုင်ငံကို တည်ထောင်ကာ အုပ်စိုးမင်းမူပါတော့တယ်။ ကျူ းကော့လျန့်ကိုလည်း အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်ခန့်အပ်ခဲ့ပြီး နန်းတွင်းအတွင်းဝန် အုပ်ချူ ပ်ရေးမှူ းအဖြစ်ပါ ပူးတွဲတာဝန် ပေးအပ်ခဲ့ပါတယ်။

၂၂၂ ခုနစ် နွေရာသီမှာတော့ လျူ ပေ့ဟာ ရှောက်ထင်းတိုက်ပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး အပြင်းအထန် ဖျားနာခဲ့ပါတယ်။ လျူ ပေ့နောက်ကနေ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်လာတဲ့ လုရွှမ်ကြောင် ပူပြင်းတဲ့ နွေရာသီမှာ ပိုင်သုချန် အရပ်အထိ ရောက်အောင် ပြေးခဲ့ရပါတယ်။ ပိုင်သုချန်အနီး လုဖူကမ်းစပ် ယန်ဇီမြစ်အနီးသို့ လုရွှယ်ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ သူဟာ ရန်သူတွေ ချူံ ခိုတိုက်ခိုက်မယ့် အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိလာပါတယ်။ ထို့ကြောင့် လုရွှယ်ဟာ ရှေ့ပြေးကင်းထောက်ကို ဦးစွာ ထောက်လှမ်းစေတဲ့အခါ ဤနေရာဟာ ခြောက်သွေ့ပြီး ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ နေရာဖြစ်တယ်လို့ ဆိုတာကြောင့် လုရွှယ်ဟာ တွေဝေသွားခဲ့ရပါတယ်။ အမှန်တော့ သူူဟာ ကျူ းကော့လျန့် ဆင်ထားတဲ့ BaGua ပကွားဗျူ ဟာထဲ ဝင်မိနေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ အရင်ဆုံး ချီအကွက်ကို စတင်ဝင်ရောက်မိခဲ့ပါပြီ။ တကယ်တော့ ကျူ းကော့လျန့်ဟာ သူတို့ စီချွမ်နယ်ထဲ စဝင်လာကတည်းက စီရင်ခဲ့တဲ့ ဗျူ ဟာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

လုရွှယ်ဟာလည်း သူဟာ ဝင်္ကဘာတစ်ခုထဲ ရောက်နေပြီဆိုတာ ရိပ်မိနေပါပြီ။ ဒါကြောင့် သူဟာ လူအနည်းငယ်ကို ဦးဆောင်ပြီး အထဲကို ဝင်သွားခဲ့ပါတယ်။ သူထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာ လေကြမ်းတွေ စတင်တိုက်ခတ်လာပါတယ်။ ဖုန်တွေ မုန်တိုင်းလို တိုက်ခတ်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး ကျောက်တုံးတွေဟာ ဓားတွေလို ချွန်ထက်နေတာ တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ အဲ့နောက်မှာ ကျောက်ဆောင်တွေပေါ်ကနေ ဖုန်မှုန့်တွေနဲ့အတူ မြစ်ရေပြင် လှိုင်းရိုက်သံလိုတွေ ကြားရပြီး လုရွှယ်ရဲ့ စစ်တပ်ဟာ တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရပါတော့တယ်။

လုရွှယ်ဟာ အာမေဋိတ် အသံနဲ့ "ကျူ းကော့လျန့်ရဲ့ ထောင်ခြောက်ထဲ ငါတို့ ကျရောက်နေပြီ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ကာ ဝင်္ကဘာထဲမှ ထွက်ပေါက်နေရာကို ရှာဖွေပေမယ့် မတွေ့ရှိခဲ့ပါဘူး။ ထိုစဉ် လုရွှယ်ဟာ အဘိုးအိုတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူအား ဝင်္ကဘာထဲ ထွက်ရန်လမ်းပြပေးမည်ဟု ပြောဆိုခဲ့ပါတယ်။ အဲ့နောက် လုရွှယ်ဟာ အဘိုးအိုရဲ့ လမ်းပြပေးမှုကြောင့် ဝင်္ကဘာထဲမှ ဘေးကင်းစွာ လွတ်မြောက်ခဲ့ရပါတယ်။ ထို့နောက် အဘိုးအိုက သူ့ကိုယ်သူ စတင်မိတ်ဆက်ပါတယ်။ သူ့နာမည်က ဟွမ်ချန်ယန်ဖြစ်ပြီး ကျူ းကော့လျန့်ရဲ့ ယောက္ခထီး ဖြစ်ကြောင်း ပြောပါတယ်။ အဆိုပါ ဝင်္ကဘာဟာ ပကွားဗေဒင်ကို အခြေခံထားတဲ့ ဝင်္ကဘာဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြပေးပါတယ်။ ဟွမ်ချန်ယန်က လုရွှယ်ကို ဆက်ပြောပါတယ်။ ကျူ းကော့လျန့်ဟာ ဟွမ်ချန်ယန်ကို သူပထမဆုံး တည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ ဝင်္ကဘာထဲကို တကယ်လို့ ဝူစစ်သူကြီးရောက်လာခဲ့ရင် ဝူစစ်သူကြီး ထောင်ခြောက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်မှသာ ကယ်ထုတ်ပေးဖို့လဲ ပြောကြားခဲ့ပါတယ်။ လုရွှယ်ဟာ မြင်းပေါ်ကဆင်းပြီး ဟွမ်ချန်ယန်ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောဆိုပါတယ်။ ဟွမ်ချန်ယန်က ထပ်ပြီး ဝူပြည်နယ်ကို ပြန်သွားရအောင် ကူညီပေးခဲ့ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဝေပြည်ထောင်က ချောင်ဝေဟာ ဝူပြည်ထောင်ကို ကျူ းကျော်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာကြောင့် ဝူပြည်ထောင်နဲ့ ပြန်လည်လက်တွဲဖို့ ဆန္ဒရှိနေပါတယ်။ ဝူပြည်ထောင်ကိုလည်း ချောင်ဝေဟာ ၂၂၂ ခုနစ်ကနေ ၂၂၅ ခုနစ်အထိ ကျူ းကျော် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါတယ်။

တဖက်မှာလည်း စစ်ရှုံးနိမ့်ပြီး နေမကောင်းဖြစ်နေတဲ့ လျူ ပေ့ဟာလည်း ကျူ းကော့လျန့်ကို ချန်သုကနေ ဆင့်ခေါ်ခဲ့ပြီး ကျူ းကော့လျန့်အား မှာကြားခဲ့ပါတယ်။

"မင်းဟာ ချောင်ပီထက် ပိုပြီး အမျှော်အမြင် ရှိပါတယ်။ နိုင်ငံတော်ကို ကာကွယ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ စစ်ဆင်ရေးကြီးကို အဆုံးသတ်ပေးပါ။ ငါ့သားတော် လျူ စန့်ကိုလည်း ကူညီပေးပါ။ တကယ်လို့ သူဟာ ပြီးဆုံးအောင် မဆောင်ရွက်နိုင်ရင်လည်း မင်းကပဲ နန်းပုလ္လုင်ကို ရယူပေးပါ။"

ကျူ းကော့လျန့်ဟာ မျက်ရည်ကြီးစွာကျပြီး "ကျွန်တော် အမှုတော်ကို ကြိုးစားထမ်းရွက်ပြီး သေသည်အထိ သစ္စာကို မယိမ်းယိုင်ပဲ တည်မြဲစေရပါမယ်။" ဟု ကတိပေးသည်။ ထို့နောက် လျူ ပေ့ နတ်ရွာစံပြီး လျူ စန့် နန်းတက်လာသည်။ လျူ စန့်ဟာလည်း ကျူ းကော့လျန့်ကို သူ့အဖေလို့ မှတ်ယူပြီး သူ့ဖခင် ရှိစဉ်ကလိုပဲ မြောက်စားပါတယ်။ ထိုအချိန်မှာပဲ နန်ကျူ ံးမှာ သူပုန်ထကြွတာကြောင့် ဝူပြည်ထောင်နဲ့ စစ်ပြေငြိမ်းပြီး ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းခဲ့ရပါတယ်။ ဝူ လျူ မဟာမိတ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီး ဝေပြည်ထောင်နဲ့ ဆက်လျက် တိုက်ခိုက်ကြပြန်ပါတယ်။

မှတ်ချက်။ ။ ကျူ းကော့လျန့်ရဲ့ ပကွားဗျူ ဟာကို Red Cliff ဇာတ်ကားထဲမှာလည်း တွေ့မြင်ခဲ့ရပါတယ်။ COC Game မှာလည်း တရုတ် Player တွေဟာ အဆိုပါ ဗျူ ဟာကို အသုံးပြုပြီး Def Base တွေ တည်ဆောက်ပြခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ယခု အငြင်းပွားနေရတာကတော့ ထိုအချိန်မှာ ခုံမင်ဟာ ချန်သုမှာပဲ ရှိနေခဲ့တာလို့ ဆိုတာကြောင့် အဆိုပါ ဝင်္ကဘာကို တည်ဆောက်ခဲ့သူဟာ ဟွမ်ချန်ယန်ပဲလား။ ကျူ းကော့လျန့်ရဲ့ အစီအမံတွေကို ဦးဆောင်ပေးခဲ့သူဟာ ဟွမ်ချန်ယန်လား သူကိုယ်တိုင်ပဲလား။ ဒီဗျူ ဟာက အမှန်တကယ်တော့ အပြင်လက်တွေ့မှာ အလုပ်ဖြစ်နိုင်ရဲ့လားဆိုတာကို ငြင်းခုန်ကြတဲ့ Website လည်း ရှိပါသေးတယ်။ စိတ်ဝင်စားရင် အဲ့မှာ သွားပြီး ငြင်းခုန်လို့ ရပါသေးတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ အဲ့ထဲက ကောင်းမယ်ထင်တဲ့ comment တစ်ခုကိုပဲ ယူရေးလိုက်ပါတယ်။

လျူ စန့် လက်ထက်မှာ ကျူ းကော့လျန့်ဟာ ရှုနယ်မြေကို တိုးချဲ့ခဲ့ပြီး တိုင်းပြည်အင်အားကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဆက်ဆံရေး အဖုအထစ်တွေ ရှိခဲ့တဲ့ ဝူတိုင်းပြည်နဲ့လည်း ပြန်လည် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခဲ့ပါတယ်။ ထကြွနေတဲ့ တောင်ဘက် ရှုနယ်မြေတွေကို နှိမ်နင်းပြီး နောက်ပိုင်းမှာ မြောက်ဘက် ချောင်ချောင်ရဲ့ ဆက်ခံသူတွေ ဖြစ်တဲ့ ဝေတိုင်းပြည်ကို ကျူ းကျော်ဖို့ စီမံခဲ့ပါတယ်။ တောင်ဘက်နယ်မြေတွေကို နှိမ်နင်းတုန်းက ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တဲ့ ပေါက်စီ သမိုင်းကြောင်းလေးကို ပြန်ဖော်ပြပေးပါ့မယ်။ မှတ်စုကြမ်းမှာလဲ တခါက တင်ပေးပြီးသားလေးပါ။

https://m.facebook.com/story.php…

ကျူ းကော့လျန့် တီထွင်ခဲ့တဲ့ ပေါက်စီ

ပေါက်စီ 包子 ပေါင်းကျစ့် Bao Zi


ကျူ းကော့လျန့် (Zhuge Liang) ဟာ နန်မန် (Nanman) တောင်းပိုင်းနယ်က တောင်ပိုင်းသား ဂူနေလူရိုင်းများကို တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ စစ်တပ်ကြီးနဲ့ အတူ ချီတက်လာပါတယ်။ လုရွှေ (Lu Shui) မြစ်ကမ်းပါးကိုရောက်တဲ့အခါ ဒေသခံတွေက ဒီမြစ်ဟာ နတ်ကြီးတယ်၊ ဖမ်းစားတတ်တယ်၊ လူတွေသေအောင် ပြုစားနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီမြစ်စောင့်နတ်ကို ကျေနပ်အောင် ပူဇော်ပသမှ ရမယ်လို့ ကျူ းကော့လျန့်ကို ပြောကြပါတယ်။ ဘယ်လို ပူဇော်ရမလဲလို့ ကျူ းကော့လျန့်က မေးတော့ ဖမ်းဆီးရမိတဲ့ နန်မန်လူမျူ ိး ၄၉ ဦးကို သတ်ပြီး၊ သူတို့ဦးခေါင်းနဲ့ ယဇ်ပူဇော်ရမယ်လို့ ပြောကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျူ းကော့လျန့်ဟာ ကြင်နာတတ်တဲ့ နှလုံးသားပိုင်ရှင် ဖြစ်တဲ့အတွက် တကယ့် လူအစစ်ရဲ့ ဦးခေါင်းတွေအစား လူ့ဦးခေါင်းပုံ သဏ္ဍန်တူ မုန့်တွေလုပ်ပြီး နတ်ကို ပူဇော်ပသပါသတဲ့။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး နန်မန် လူမျူ ိးတွေရဲ့ ဦးခေါင်းများနဲ့ သဏ္ဍန်တူ ပေါက်စီလုပ်စားကြတဲ့ ဓလေ့ဟာ စတင်လာခဲ့ကြတယ်လို့ အဆိုရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် အများစုအထင် အမျူ ိးသမီး ရင်သားနဲ့ တူတယ်ဆိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါကြောင့် ပေါက်စီကို တရုတ်ဘာသာနဲ့ နောက်တမျူ ိး မန်ထို (Man Tou) 馒头 馒 မန်ဆိုတာက ဂျူ ံပေါင်း
头 ထို ဆိုတာက ဦးခေါင်းကို ပြောတာပါ။ မန်ထိုကို နောက်တမျူ ိး လူရိုင်းရဲ့ဦးခေါင်းလို့လဲ အဓိပ္ပါယ် ရပါသေးတယ်။ အင်္ဂလိပ်လိုတော့ Steamed လို့ခေါ်ဆို သုံးနှုန်းကြပါတယ်။ ပေါက်စီအမျူ ိးအစား များစွာရှိသေးပေမယ့် ယေဘုယအားဖြင့်တော့ Dàbāo 大包 သာ့ပေါင်းလို့ခေါ်တော့ ၆ လက်မ အဝိုင်းရှိ ပေါက်စီနဲ့ (အများစုက ဆိုင်မှာ အလွယ်တကူ ဝယ်စားနိုင်ပြီး) Xiǎobāo 小包 ရှောင်ပေါင်းလို့ ခေါ်တဲ့ ၃ လက်မအဝိုင်း သို့မဟုတ် ထိုထက် သေးငယ်တဲ့ ပေါက်စီသေး (စားသောက်ဆိုင်နဲ့ ဘူဖေးမှာ အများဆုံး ရောင်းချ) ဆိုပြီး ၂ မျူ ိးအပေါ်မှာပဲ အခြေခံကာ ခွဲထွက်လာတဲ့ ပေါက်စီမျူ ိးကွဲများ ဖြစ်ကြပါတယ်။

မန်ထိုနဲ့ ပေါင်းကျစ့် ကွာခြားချက်
ယွမ်ခေတ် မွန်ဂိုအုပ်စိုးချိန်မှာ အစ္စလာမ်နိုင်ငံတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိနေချိန်ဆိုတော့ သူတို့ဟာ အစာသွပ်ထားရင် မစားတာကြောင့် အစာလွတ်ပေါက်စီ Manti ကို လုပ်စားလာကြပါတယ်။ ကြာတော့ Mantou လို့ အလွယ်ခေါ်ပေမယ့် အခေါ် ၂ မျူ ိး ရှိတယ်ဆိုတာ သိရပါတယ်။ ပထမက မန်ထိုလို့ခေါ်ပြီး စုန့်ခေတ်မှာတော့ အဓိက အစာသွပ်ထားတဲ့ ဂျူ ံလုံးကို ပေါင်းကျစ့်လို့ ခေါ်လာကြတယ် ပေါင်း ဆိုတာ ထုပ်ပိုးတာ ဋ္ဌာပနာထည့်တာပေါ့။

သစုန့်ခေတ်မှာ ဋ္ဌာပနာထည့်သွင်းထားတဲ့ ပေါက်စီရှိသလို မထည့်ထားတဲ့ ပေါက်စီလည်း ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ ဋ္ဌာပနာထည့်ထားတာကို ပေါင်းကျစ့် ပေါက်စီလို့ ခေါ်ပြီး မထည့်ထားတာကိုတော့ မန်ထိုလို့ပဲ သုံးနှုန်းခဲ့ကြပါတယ်။

ကျူ းကော့လျန့်ရဲ့ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ

၂၂၈ ခုနစ်ကစလို့ ဝေတိုင်းပြည်ကို ကျူ းကျော်မှု ငါးကြိမ် လုပ်ခဲ့ပြီး လေးကြိမ် အောင်မြင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျူ းကော့လျန့်ဟာ ၂၃၁ ခုနစ် မတိုင်ခင်အထိ ပြိုင်ဘက် မရှိခဲ့ပါဘူး။ စစ်သည် အကျအဆုံး နည်းနည်းနဲ့ အောင်မြင်မှုများကို ရအောင် ယူခဲ့တာနိုင်တာပါပဲ။ လျူ ပေ့လက်ထက်က ထောင်ချီ အရေအတွက် မျှသာ ရှိတဲ့တပ် တွေဟာ သူ့လက်ထက်မှာတော့ ၂ သိန်းအထိ အင်အား တောင့်တင်းခဲ့ပါတယ်။ ၂၃၁ ခုနစ်မှာ ကျူ းကော့လျန့်ဟာ သူနဲ့ ညဏ်ရည်တူ ပြိုင်ဘက် စီးမာယိ နဲ့ စတင် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ချီတောင်ကုန်းတိုက်ပွဲဟာ သူ့ရဲ့ ငါးကြိမ် ကျူ းကျော်စစ် ထဲကနေ ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ် အရှှုံး ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ၂၃၄ ခုနစ် နှောင်းပိုင်း ဝူကျန်းလွင်ပြင် တိုက်ပွဲမှာ ကျူ းကော့လျန့်ဟာ စီးမာယိနဲ့ ထပ်မံ တိုက်ခဲ့ရပြီး တစ်ဖက်နဲ့ တစ်ဖက် အသာမရခဲ့ပါဘူး။ ကျူ းကော့လျန့်ဟာ သူ့ရဲ့ ဘယ်ကိစ္စမဆို အသေးစိတ် စီမံတတ်တဲ့ အကျင့်ကြောင့် ကျန်းမာရေး ချူ ိ့ယွင်းပြီး အသက် ၅၃ နှစ် အရွယ် (၁၈၁ -၂၃၄) သူ့ရဲ့ တပ်တဲစခန်း အတွင်းမှာပဲ ကွယ်လွန် ခဲ့ပါတယ်။ သူမသေခင် မှာတော့ တိုင်းပြည် နောင်ရေး စိတ်ချရအောင် ကျန့်ဝမ် နဲ့ ဖေးယီကို သူ့နေရာ ဆက်ခံဖို့ မှာကြားခဲ့ပါတယ်။ ကျူ းကော့လျန့် ကွယ်လွန်ချိန်မှာ လျူ စန့်ဟာ ကျူ ံးဝူဘွဲ့ ချီးမြှင့်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး ဆန္ဒအရ သင်းကျွင်းတောင်မှာ ရုပ်အလောင်းကို မြုပ်နှံခဲ့ပါတယ်။

ကျူ းကော့လျန့်မှာ အကိုတစ်ယောက် ညီတစ်ယောက် ညီမတစ်ယောက် ရှိပြီး ဟွမ်ယွဲ့ယင်းနဲ့ လက်ထပ်ခဲ့ကာ သား ၂ ယောက် မွေးဖွားခဲ့ပြီး တစ်ယောက်ကတော့ စစ်ပွဲမှာပဲ သေဆုံးခဲ့ပါတယ်။

ကျူ းကော့လျန့်၏ တီထွင်မှုများ
ကျူ းကော့လျန့်ဟာ မန်ထိုပေါက်စီ မြေမြှုပ်မိုင်းနဲ့ လန်ချားကဲ့သို့သော သယ်ဆောင်ရ လွယ်ကူစေရန် ပြုလုပ်ထားသည့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အနှေးယာဉ်များကို တီထွင်ခဲ့သည်။ သူ၏ တီထွင်မှုများထဲမှ နာမည်ကျော် တီထွင်မှုမှာ 諸葛弩 Zhuge Nu ခေါ် မောင်းပြန်ဒူးလေးကို တီထွင်ခဲ့သည်။ မောင်းပြန်ဒူးလေးမှာ ယနေ့ခေတ် မောင်းပြန်သေနတ်တို့၏ မူလအစ ဖြစ်ပြီး ထိရောက်မှု အကွာအဝေးမှာ ပေ ၂၆၀ အတွင်းသာ ဖြစ်သည့်အတွက် ထိရောက်မှု အကွာအဝေး နည်းပါးသော်လည်း အနီးကပ်တိုက်ပွဲများတွင် ပစ်အားမှာ အရေးပါသည် ဖြစ်သည့်အတွက် ထိရောပ်မှု ရှိသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ထို့ပြင် တပ်တွေ အချင်းချင်း ညခင်းဆက်သွယ်ရာတွင် လွယ်ကူစေရန် ခုံးမင်မီးပုံးဟု ခေါ်သော မီးပုံးများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကို သိသည့် စီးမာယိသည် ဖင်းယန်တိုက်ပွဲကို ကျူ းကော့လျန့်ကို လှည့်စားကာ အနိုင်ယူခဲ့ပေသည်။ ကျူ းကော့လျန့် ရေးသားခဲ့သော စာပေများတွင် Thirty-Six Stratagems နှင့် Mastering the Art of War (စွန်းဇူ ရဲ့ The Art of War မဟုတ်ပါ။) တို့မှာ ထင်ရှားသည်။

ကျူ းကော့လျန့်နဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ဘုရားကျောင်းများစွာ တည်ဆောက်ခဲ့ကြတဲ့အနက် ချန်သုနဲ့ ပိုင်သုချန်တို့မှာ တည်ရှိတဲ့ ဘုရားကျောင်းတို့မှာ ထင်ရှားပြီး ယနေ့ထက်တိုင် လာရောက်ဂါရဝပြုသူ အများအပြား လာရောက်ကြပြီး စည်းကားလှသည်။

#SwamHtet(မှတ်စုကြမ်း)
 
Copyright © 2013. Language Century - All Rights Reserved
Template Created by Language Century