ခံတြင္းေတြ႕ေစမယ့္ မာလာရွန္းေကာဟင္းလ်ာ။



ဒီတခါမွာေတာ့ ကြ်န္မတို႔ 天下第一 Page အေနနဲ႔ လတ္တေလာ Fb ေပၚမွာ အစားမ်ားေနၾကတဲ့ Chilli Pot ဆိုတဲ့ မာလာ႐ွန္းေကာအေၾကာင္း ဗဟုသုတ မွ်ေဝပါ့မယ္။
For More Information: 天下第一

မာလာ႐ွန္းေကာဆိုတာ ခ်ဳန္ခ်င့္ျပည္နယ္ က်င္းယြင္ေတာင္ၾကားရြာရဲ႕ ေဒသအစားအစာ တမ်ိဳးပါ။ ေဒသခံျပည္သူေတြရဲ႕ အိမ္ဟင္းခ်က္နည္း တစ္မ်ိဳးပါပဲ။ ထုံ စပ္ ေမႊး ဆိုတဲ့ အရသာေတြကို တအိုးထဲေပါင္းစပ္ထားတာ ထူးျခားမႈပါပဲ။ ေျပာၾကတာကေတာ့ ေဒသခံေတြဟာ ပုံမွန္ဆို ဟင္းရြက္ေတြ တအိုးႀကီးတည္ၿပီး ဟင္းခတ္မႈန္႔ အေမႊးအႀကိဳင္မႈန္႔ေတြ ထည့္ၿပီး ေရာေၾကာ္ကာ စားေလ့ရိွပါတယ္တဲ့။ သို႔ေပမယ့္ အထူးဧည့္သည္ေတြ လာတဲ့အခါမွာေတာ့ ခါတိုင္းေၾကာ္စားေနက် အရြက္အစုံေၾကာ္တဲ့ အိုးထဲမွာ အသားေတြ၊ ပင္လယ္စာေတြ၊ ကလီစာေတြ၊ မ်ွစ္၊ ပဲျပားေျခာက္ အစရိွသျဖင့္ ထည့္ၿပီး ေၾကာ္ေလွာ္ခ်က္ျပဳတ္ပါတယ္တဲ့။ မခ်က္ခင္ အရင္ေၾကာ္ထားတာမို႔ ခ်က္တဲ့အခါ အသားနဲ႔ ပင္လယ္စာေတြဟာ အရသာ ဝင္လြယ္ၿပီးေတာ့ အသားရဲ႕ လတ္ဆတ္တဲ့ နဂိုေမႊးရနံ႔ေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ တအိုးေမႊး ဆိုၿပီး ျဖစ္လာရာက မာလာ႐ွန္းေကာဆိုတဲ့ ဟင္းတစ္မ်ိဳး ေပၚေပါက္လာပါေတာ့တယ္။

မာလာ႐ွန္းေကာ ဆိုတာ စပ္ေပမယ့္ မၿငီးေငြ႔သြားဘူး။ လတ္ဆတ္ၿပီး ညီွနံ႔မရိွဘူး။ ရနံ႔ေမႊးၿပီး ခံတြင္းေတြ႔ေစတယ္။ အရသာကို တမ္းတေနေစတဲ့ ထူးျခားတဲ့အရသာမ်ိဳး ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္။ ဒီမာလာ႐ွန္းေကာ ခ်က္တဲ့အခါမွာ ထည့္ရတဲ့ င႐ုတ္သီးေတြကို ေရြးခ်ယ္တဲ့အခါ အထူးသတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ရိွတယ္။ အထူးေကာင္းမြန္တဲ့ င႐ုတ္သီးကေတာ့ စီခြၽမ္ျပည္နယ္မွာသာ ထြက္ရိွတဲ့ ေအာ့က်င္ေထ်ာင္ ဆိုတဲ့ င႐ုတ္သီးပါပဲ။ ဒီငရုတ္သီးဟာ စပ္စပ္ေလးနဲ႔ အရမ္းကို ေမႊးပါတယ္တဲ့။ သူ႔ရဲ႕ အစပ္အရသာဟာ ခံတြင္းၿမိန္ေစတာမ်ိဳးပါတဲ့။ မာလာ႐ွန္းေကာရဲ႕ ဟင္းခတ္အေမြႊးအႀကိဳင္ဟာလည္း စီခြၽမ္ျပည္နယ္မွာသာ ရိွၿပီးေတာ့ အမ်ိဳးအစား ၁၀ မ်ိဳးအထက္ကို ေပါင္းၿပီး ေဖာ္စပ္ထုတ္လုပ္ထားတာပါတဲ့။ အဲ့အေမႊးအႀကိဳင္ေတြထဲမွာ အစာအိမ္ကို ကာကြယ္ေပးတဲ့၊ အပူက်ေစတဲ့၊ အစပ္စားၿပီး ဝမ္းဗိုက္နာျခင္းကို ကာကြယ္ေပးတဲ့ တ႐ုတ္တိုင္းရင္းေဆးေတြလည္း ပါဝင္ပါတယ္တဲ့။ သူ႔ရဲ႕ အေမႊးအႀကိဳင္ ဟင္းေခတ္မႈန္႔ေတြဟာ ဟင္းပြဲကို အနီရဲရဲနဲ႔ လွေစတဲ့အျပင္ ေမႊးရနံ႔ေတြဟာ ႏွာပြင့္ေလာက္ေအာင္ကို စူး႐ွၿပီး ကိုယ္ႀကိဳက္ရာေရြးတဲ့ အသားအရြက္ကို အခုေရြး အခုခ်က္ေပးတာေၾကာင့္ လတ္ဆတ္ၿပီး ခံတြင္းၿမိန္ေစတဲ့အတြက္ က်န္းမာေရးကို လိုက္စားသူေတြ အႀကိဳက္ေတြ႔ေနၾကတဲ့ အစားအစာတစ္မ်ိဳးလည္း ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ (အေအးမိ ႏွာပိတ္ ခံတြင္းပ်က္ေနသူေတြအတြက္ စားလို႔သင့္ေတာ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ တိုင္းရင္းေဆးေတြလည္း ပါေတာ့ အစပ္ေၾကာင့္ အစာအိမ္နာမွာ၊ ဗိုက္ပ်က္မွာ မပူရေတာ့ဘူးဆိုပဲ)

အစပ္ေပၚမွာလည္း အဆင့္ေတြ ခြဲထားေပးပါေသးတယ္။ စပ္တယ္ဆို႐ုံေလး၊ နည္းနည္းစပ္၊ အလယ္အလတ္စပ္၊ အစပ္မ်ားမ်ား၊ အစပ္ျပင္းျပင္း စသျဖင့္ ကိုယ္စားႏိုင္တဲ့ အစပ္ပမာဏကို လုိတိုးပိုေလွ်ာ့လုပ္ႏိုင္လို႔ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အႀကိဳက္ေတြ႔ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုလို မိုးေအးေအး ရာသီေလးနဲ႔ဆို မာလာ႐ွန္းေကာက အလိုက္ဖက္ဆုံးပါပဲတဲ့။

မာလာ႐ွန္းေကာလုပ္နည္း (ဝန္းရံေပးၾကဘာာာေပါ့ေနာ့္ :P)

ပါဝင္ေသာပစၥည္းမ်ား

ဟင္းသီးဟင္းရြက္ - မွ်စ္ျဖဴ၊ ၾကာစြယ္၊ ဝါးပိုးမွ်စ္၊ ဆလပ္ရြက္၊ ေဂၚဖီထုပ္၊ မိႈ၊ ပန္းပြင့္၊ အာလူး၊ ကန္စြန္းဥ စသျဖင့္ ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာကို အေနေတာ္ေလးေတြ လွီးျဖတ္ထားပါ။ (ေရေဆးဖို႔ေတာ့ မေျပာေတာ့ဘူးေနာ္)
ႂကြက္နားရြက္တို႔ မိႈေျခာက္တို႔ ႀကိဳက္လည္း ထည့္လို႔ရပါတယ္။

ပင္လယ္စာ - ဂဏန္း၊ ပုဇြန္၊ ေရဘဝဲ ႀကိဳက္တာသာ ထည့္ေၾကာ္ဖို႔ အသင့္ျပင္ထားပါ။

အသား - ၾကက္သား၊ ဝက္သား၊ ဆိတ္သား၊ အမဲသား စသျဖင့္ ပါးႏိုင္သမွ် ပါးပါးလွီးထားပါ။
အသဲေတြ အျမစ္ေတြ ကလီစာေတြ ႀကိဳက္လည္း ထည့္လို႔ရပါတယ္တဲ့။ အသင့္စားငါးဖယ္လုံးတို႔ အသားေခ်ာင္းတို္႔လည္း စားခ်င္ရင္ ထည့္လို႔ရေသးတယ္ေနာ္။ ကိုယ္စားခ်င္တာေတြ အကုန္ထည့္လို႔ရတယ္ဆိုၿပီး အကုန္လံုး ဇြတ္မထည့္ပါနဲ႔ဦးေနာ္။ မာလာ႐ွန္းေကာက တအိုးခ်က္ရင္ ၈၀၀ ဂရမ္ေလာက္က ခ်က္လို႔ အဆင္ေျပဆုံး ပမာဏပါတဲ့။

အသားအရြက္ အားလုံး ၈ မ်ိဳးေလာက္သာ ေရြးတာ အသင့္ေတာ္ဆုံးပါတဲ့။ အဲ့ေတာ့ တမ်ိဳးကို ၁၀၀ ဂရမ္ေလာက္ပဲေပါ့။ ၁၆ မ်ဳိး စားခ်င္ရင္ တမ်ိဳးကို ၅၀ ဂရမ္ေလာက္ပဲ ထည့္ေပါ့ေနာ့္။

麻辣香锅的调料

(မာလာ႐ွန္းေကာရဲ႕အရသာစပ္နည္း):五香油 (ငါးမ်ဳိးအေမႊးဆီ 100ml)、郫县豆瓣 (ပိ႐ွန္႔ပဲပိစပ္ ႏုတ္ႏုတ္စင္း 30ml)、火锅调料 (ေဟာ့ေပါ့အမႈန္႔ 50g)、干辣椒 (င႐ုတ္သီးေျခာက္ 80g)、姜片 (ဂ်င္းပါးပါး 15g) 大蒜 (ၾကက္သြန္ျဖဴႏုတ္ႏုတ္စင္း20g)、 葱段 (ၾကက္သြန္မိတ္အရင္းပိုင္း 15g)、料酒 (ဟင္းခ်က္အရက္ ထမင္းစား ၁ဇြန္း)、糖 (သၾကား လက္ဖက္စားဇြန္း ၂ဇြန္း) 、盐 (ဆားအနည္းငယ္)、鸡精 (ၾကက္သားမႈန္႔အနည္းငယ္)、白芝麻 (ႏွမ္းျဖဴအနည္းငယ္)、香菜 (နံနံပင္အနည္းငယ္)

ငါးမ်ဳိးအေမႊးဆီက ဘာလဲ သိခ်င္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ အဲ့ေတာ့ ငါးမ်ဳိးအေမႊးဆီ အေၾကာင္း အရင္ေျပာျပပါမယ္။ ငါးမ်ဳိးအေမႊးဆီ ျပဳလုပ္ဖို႔ဆိုရင္ 八角2块 (နာနတ္ပြင့္၂ပြင့္)、花椒5克 (ဟြားေက်ာင္း 5g)、草果1个 (ေခ်ာင္ေကာ ၁လုံး)、香果1克 (႐ွန္းေကာ 1g)、 丁香1克 (သင္း႐ွန္း 1g)、山奈2克 (စန္းႏိုက္မွုန္႔ 2g)、干辣椒10克 (င႐ုတ္သီးေျခာက္ 10g)、茴香5克 (ေဟြ႐ွန္း 5g)、肉寇1个 (႐ို႕ခို႔ ၁လုံး)、 山奈1块 (စန္းႏိုက္ ၁တုံး)、桂皮1块 (သစ္ၾကားပိုးေခါက္၁တုံး)、香叶2片 (ကရေဝးရြက္ ၂ရြက္)、油 (ဆီ)
ငါးမ်ဳိးအေမႊးဆီထဲမွာပါတဲ့ တခ်ိဳ႕ပစၥည္းေတြဟာ တ႐ုတ္တိုင္းရင္းေဆးေတြပါ။ တ႐ုတ္တန္းက တရုတ္ေဆးဆိုင္ေတြမွာ ေမးၾကည့္ေပါ့ေနာ္။ အကုန္ရိွမယ္ေတာ့ အာမမခံဘူး။
ျပဳလုပ္ပုံကေတာ့ အိုးထဲမွာ ဆီကိုအပူေပးၿပီး အေပၚကေျပာတဲ့ ပါဝင္ပစၥည္းေတြ အားလုံးထည့္ၿပီးေတာ့ မီးမွ်င္းမွ်င္းနဲ႔ အနံ႔ေမႊးၿပီး အေရာင္ေျပာင္းတဲ့အထိ ဆီသတ္ပါ။ ၿပီးရင္ အဖတ္ေတြ စစ္ၿပီး ဆီပဲယူမွာပါ။ အဲ့ဒီဆီကိုေလ တ႐ုတ္ဆိုင္ေတြမွာ ခံတြင္းလိုက္တဲ့ အစားအစာျဖစ္တဲ့ သခြားသီးသုတ္တို႔ ေရညိွသုပ္တို႔ထဲမွာလည္း ထည့္စားလို႔ရပါတယ္။ ငါးမ်ိဳးေမႊးဆီဟာ ရနံ႔ေမႊး႐ုံတင္မကဘူး တိုင္းရင္းေဆးေတြ ပါဝင္တာေၾကာင့္ အစပ္စားၿပီး အစာအိမ္ကို မထိခိုက္ေစတဲ့ အာနိသင္လည္း ရိွပါတယ္။ ဒါေျပာျပလို႔ မာလာ႐ွန္းေကာကို အစပ္ျပင္းျပင္းစားမယ္ေတာ့ စိတ္မကူးပါနဲ႔ဦးေနာ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အစာအိမ္ခ်င္း မတူၾကတာမို႔ ခံႏိုင္ရည္ဆိုတာလဲ ရိွေသးေတာ့ ကိုယ့္အစာအိမ္နဲ႔ ကိုယ္ ခ်င့္ခ်ိန္စားၾကေပါ့ေနာ္။







 ကဲ အဓိကက်တဲ့ မာလာ႐ွန္းေကာလုပ္နည္းကို ေျပာပါေတာ့မယ္။

အရင္ဦးဆုံး သုံးထပ္သား၊ က်က္ဖို႔ အခ်ိန္ေပးရမယ့္ အသားေတြရယ္ မိႈ ႂကြက္နားရြက္စတဲ့ အလြယ္တကူမက်က္ႏိုင္တဲ့ အရာေတြကို အစဥ္လိုက္ ေရေႏြးနဲ႔ျပဳတ္လိုက္ပါ။ မီးအရိွန္ကို သတိထားေပးပါ။ မီးတအားမျပင္းဖို႔နဲ႔ ေပ်ာ့ဖတ္သြားေအာင္ ျပဳတ္မပစ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ၿပီးရင္ ျပဳတ္ထားတာေတြအားလုံးကို ဆယ္ၿပီး ေရေသခ်ာစစ္ပါမယ္။ ေရမစင္ရင္ ေၾကာ္တဲ့အခါ ေရေတြထြက္လာၿပီး ေျခာက္ေျခာက္ေလးျဖစ္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။

ၿပီးရင္ င႐ုတ္သီးအေျခာက္ေတာင့္ (ေအာ့က်င္ေထ်ာင္ သို႔မဟုတ္ မီးပုံးင႐ုတ္သီးေတာင့္ ငရုတ္ပြ ေခၚမွာေပါ့ေနာ္) ကို အေစ့ထုတ္ၿပီး ထက္ျခမ္း လွီးထားပါမယ္။ အျမင္လွခ်င္ရင္ေတာ့ ထက္ျခမ္းမလွီးပဲ အေစ့ပဲ ထုတ္ထားလည္းရပါတယ္။

အိုးထဲကို ငါးမ်ဳိးေမႊးဆီထည့္ၿပီး င႐ုတ္သီးအေျခာက္ေတာင့္ကို ေမႊးလာတဲ့အထိ ေၾကာ္ပါ။ ေမႊးလာတာနဲ႔ င႐ုတ္သီးကို ျပန္ဆယ္ယူထားပါ။

ၿပီးရင္ သုံးထပ္သား သုိ႔ ႏွစ္သက္ရာ အသားကို ေရေျခာက္ၿပီး ေမႊးတဲ့အထိ ေၾကာ္လိုက္ပါ။ မီးမေလွ်ာ့ပါနဲ႔။ ခပ္ျမန္ျမန္ ေၾကာ္ရမွာပါ။
အသားေမႊးၿပီး ေျခာက္လာတာနဲ႔ ပဲပိစပ္အႏွစ္ရယ္ ေဟာ့ေပါ့အမႈန္႔ရယ္ ထည့္ပါမယ္။ အဲ့မွာ ဆီဟာ အနီေရာင္ေျပာင္းၿပီး ေမႊးလာပါလိမ့္မယ္။ အဲ့အခါက်မွ ဂ်င္းပါးပါးရယ္ ၾကက္သြန္ျဖဴရယ္ ထည့္ၿပီး ခဏေၾကာ္လိုက္ပါမယ္။ ဆား၊သၾကား၊ဟင္းခ်က္အရက္၊ၾကက္သားမႈန္႔စတာေတြကို ပဲပိစပ္ႏုတ္ႏုတ္စင္းၿပီးတာနဲ႔အဲ့ထဲတခါထဲေရာထည့္ထားလိုက္ပါ။

ၿပီးရင္ေတာ့ က်က္ဖို႔ခက္တဲ့ အသားအရြက္ေတြ အရင္ထည့္ က်က္ဖို႔လြယ္တာ ေနာက္မွထည့္ၿပီး အရသာဝင္ေအာင္ ေၾကာ္ေပးရပါမယ္။
အားလုံးက်က္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ အေပၚကေန ႏွမ္းျဖဴျဖဴးၿပီး နံနံပင္ေလးအုပ္လိုက္ရင္ေတာ့ စြဲမက္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ အရသာေလးနဲ႔ သြားရည္ယိုစရာ မာလာ႐ွန္းေကာဟင္းပြဲေလး ရပါၿပီ။

Credit - ZinSnow(天下第一)
 
Unicode Version


မာလာရှန်းကောဟင်းလျာ

ဒီတခါမှာတော့ ကျွန်မတို့ 天下第一 Page အနေနဲ့ လတ်တလော Fb ပေါ်မှာ အစားများနေကြတဲ့ Chilli Pot ဆိုတဲ့ မာလာရှန်းကောအကြောင်း ဗဟုသုတ မျှဝေပါ့မယ်။

မာလာရှန်းကောဆိုတာ ချုန်ချင့်ပြည်နယ် ကျင်းယွင်တောင်ကြားရွာရဲ့ ဒေသအစားအစာ တမျိုးပါ။ ဒေသခံပြည်သူတွေရဲ့ အိမ်ဟင်းချက်နည်း တစ်မျိုးပါပဲ။ ထုံ စပ် မွှေး ဆိုတဲ့ အရသာတွေကို တအိုးထဲပေါင်းစပ်ထားတာ ထူးခြားမှုပါပဲ။ ပြောကြတာကတော့ ဒေသခံတွေဟာ ပုံမှန်ဆို ဟင်းရွက်တွေ တအိုးကြီးတည်ပြီး ဟင်းခတ်မှုန့် အမွှေးအကြိုင်မှုန့်တွေ ထည့်ပြီး ရောကြော်ကာ စားလေ့ရှိပါတယ်တဲ့။ သို့ပေမယ့် အထူးဧည့်သည်တွေ လာတဲ့အခါမှာတော့ ခါတိုင်းကြော်စားနေကျ အရွက်အစုံကြော်တဲ့ အိုးထဲမှာ အသားတွေ၊ ပင်လယ်စာတွေ၊ ကလီစာတွေ၊ မျှစ်၊ ပဲပြားခြောက် အစရှိသဖြင့် ထည့်ပြီး ကြော်လှော်ချက်ပြုတ်ပါတယ်တဲ့။ မချက်ခင် အရင်ကြော်ထားတာမို့ ချက်တဲ့အခါ အသားနဲ့ ပင်လယ်စာတွေဟာ အရသာ ဝင်လွယ်ပြီးတော့ အသားရဲ့ လတ်ဆတ်တဲ့ နဂိုမွှေးရနံ့တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ တအိုးမွှေး ဆိုပြီး ဖြစ်လာရာက မာလာရှန်းကောဆိုတဲ့ ဟင်းတစ်မျိုး ပေါ်ပေါက်လာပါတော့တယ်။

မာလာရှန်းကော ဆိုတာ စပ်ပေမယ့် မငြီးငွေ့သွားဘူး။ လတ်ဆတ်ပြီး ညှီနံ့မရှိဘူး။ ရနံ့မွှေးပြီး ခံတွင်းတွေ့စေတယ်။ အရသာကို တမ်းတနေစေတဲ့ ထူးခြားတဲ့အရသာမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ဒီမာလာရှန်းကော ချက်တဲ့အခါမှာ ထည့်ရတဲ့ ငရုတ်သီးတွေကို ရွေးချယ်တဲ့အခါ အထူးသတ်မှတ်ချက်တွေ ရှိတယ်။ အထူးကောင်းမွန်တဲ့ ငရုတ်သီးကတော့ စီချွမ်ပြည်နယ်မှာသာ ထွက်ရှိတဲ့ အော့ကျင်ထျောင် ဆိုတဲ့ ငရုတ်သီးပါပဲ။ ဒီငရုတ်သီးဟာ စပ်စပ်လေးနဲ့ အရမ်းကို မွှေးပါတယ်တဲ့။ သူ့ရဲ့ အစပ်အရသာဟာ ခံတွင်းမြိန်စေတာမျိုးပါတဲ့။ မာလာရှန်းကောရဲ့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်ဟာလည်း စီချွမ်ပြည်နယ်မှာသာ ရှိပြီးတော့ အမျိုးအစား ၁၀ မျိုးအထက်ကို ပေါင်းပြီး ဖော်စပ်ထုတ်လုပ်ထားတာပါတဲ့။ အဲ့အမွှေးအကြိုင်တွေထဲမှာ အစာအိမ်ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့၊ အပူကျစေတဲ့၊ အစပ်စားပြီး ဝမ်းဗိုက်နာခြင်းကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးတွေလည်း ပါဝင်ပါတယ်တဲ့။ သူ့ရဲ့ အမွှေးအကြိုင် ဟင်းခေတ်မှုန့်တွေဟာ ဟင်းပွဲကို အနီရဲရဲနဲ့ လှစေတဲ့အပြင် မွှေးရနံ့တွေဟာ နှာပွင့်လောက်အောင်ကို စူးရှပြီး ကိုယ်ကြိုက်ရာရွေးတဲ့ အသားအရွက်ကို အခုရွေး အခုချက်ပေးတာကြောင့် လတ်ဆတ်ပြီး ခံတွင်းမြိန်စေတဲ့အတွက် ကျန်းမာရေးကို လိုက်စားသူတွေ အကြိုက်တွေ့နေကြတဲ့ အစားအစာတစ်မျိုးလည်း ဖြစ်ပါတယ်တဲ့။ (အအေးမိ နှာပိတ် ခံတွင်းပျက်နေသူတွေအတွက် စားလို့သင့်တော်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ တိုင်းရင်းဆေးတွေလည်း ပါတော့ အစပ်ကြောင့် အစာအိမ်နာမှာ၊ ဗိုက်ပျက်မှာ မပူရတော့ဘူးဆိုပဲ)

အစပ်ပေါ်မှာလည်း အဆင့်တွေ ခွဲထားပေးပါသေးတယ်။ စပ်တယ်ဆိုရုံလေး၊ နည်းနည်းစပ်၊ အလယ်အလတ်စပ်၊ အစပ်များများ၊ အစပ်ပြင်းပြင်း စသဖြင့် ကိုယ်စားနိုင်တဲ့ အစပ်ပမာဏကို လိုတိုးပိုလျှော့လုပ်နိုင်လို့ လူတော်တော်များများ အကြိုက်တွေ့နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အခုလို မိုးအေးအေး ရာသီလေးနဲ့ဆို မာလာရှန်းကောက အလိုက်ဖက်ဆုံးပါပဲတဲ့။

မာလာရှန်းကောလုပ်နည်း (ဝန်းရံပေးကြဘာာာပေါ့နော့် :P)

ပါဝင်သောပစ္စည်းများ

ဟင်းသီးဟင်းရွက် - မျှစ်ဖြူ၊ ကြာစွယ်၊ ဝါးပိုးမျှစ်၊ ဆလပ်ရွက်၊ ဂေါ်ဖီထုပ်၊ မှို၊ ပန်းပွင့်၊ အာလူး၊ ကန်စွန်းဥ စသဖြင့် ကိုယ်နှစ်သက်ရာကို အနေတော်လေးတွေ လှီးဖြတ်ထားပါ။ (ရေဆေးဖို့တော့ မပြောတော့ဘူးနော်)
ကြွက်နားရွက်တို့ မှိုခြောက်တို့ ကြိုက်လည်း ထည့်လို့ရပါတယ်။

ပင်လယ်စာ - ဂဏန်း၊ ပုဇွန်၊ ရေဘဝဲ ကြိုက်တာသာ ထည့်ကြော်ဖို့ အသင့်ပြင်ထားပါ။

အသား - ကြက်သား၊ ဝက်သား၊ ဆိတ်သား၊ အမဲသား စသဖြင့် ပါးနိုင်သမျှ ပါးပါးလှီးထားပါ။
အသဲတွေ အမြစ်တွေ ကလီစာတွေ ကြိုက်လည်း ထည့်လို့ရပါတယ်တဲ့။ အသင့်စားငါးဖယ်လုံးတို့ အသားချောင်းတို့်လည်း စားချင်ရင် ထည့်လို့ရသေးတယ်နော်။ ကိုယ်စားချင်တာတွေ အကုန်ထည့်လို့ရတယ်ဆိုပြီး အကုန်လုံး ဇွတ်မထည့်ပါနဲ့ဦးနော်။ မာလာရှန်းကောက တအိုးချက်ရင် ၈၀၀ ဂရမ်လောက်က ချက်လို့ အဆင်ပြေဆုံး ပမာဏပါတဲ့။

အသားအရွက် အားလုံး ၈ မျိုးလောက်သာ ရွေးတာ အသင့်တော်ဆုံးပါတဲ့။ အဲ့တော့ တမျိုးကို ၁၀၀ ဂရမ်လောက်ပဲပေါ့။ ၁၆ မျိုး စားချင်ရင် တမျိုးကို ၅၀ ဂရမ်လောက်ပဲ ထည့်ပေါ့နော့်။

麻辣香锅的调料

(မာလာရှန်းကောရဲ့အရသာစပ်နည်း):五香油 (ငါးမျိုးအမွှေးဆီ 100ml)、郫县豆瓣 (ပိရှန့်ပဲပိစပ် နုတ်နုတ်စင်း 30ml)、火锅调料 (ဟော့ပေါ့အမှုန့် 50g)、干辣椒 (ငရုတ်သီးခြောက် 80g)、姜片 (ဂျင်းပါးပါး 15g) 大蒜 (ကြက်သွန်ဖြူနုတ်နုတ်စင်း20g)、 葱段 (ကြက်သွန်မိတ်အရင်းပိုင်း 15g)、料酒 (ဟင်းချက်အရက် ထမင်းစား ၁ဇွန်း)、糖 (သကြား လက်ဖက်စားဇွန်း ၂ဇွန်း) 、盐 (ဆားအနည်းငယ်)、鸡精 (ကြက်သားမှုန့်အနည်းငယ်)、白芝麻 (နှမ်းဖြူအနည်းငယ်)、香菜 (နံနံပင်အနည်းငယ်)

ငါးမျိုးအမွှေးဆီက ဘာလဲ သိချင်ကြမယ် ထင်ပါတယ်။ အဲ့တော့ ငါးမျိုးအမွှေးဆီ အကြောင်း အရင်ပြောပြပါမယ်။ ငါးမျိုးအမွှေးဆီ ပြုလုပ်ဖို့ဆိုရင် 八角2块 (နာနတ်ပွင့်၂ပွင့်)、花椒5克 (ဟွားကျောင်း 5g)、草果1个 (ချောင်ကော ၁လုံး)、香果1克 (ရှန်းကော 1g)、 丁香1克 (သင်းရှန်း 1g)、山奈2克 (စန်းနိုက်မှုန့် 2g)、干辣椒10克 (ငရုတ်သီးခြောက် 10g)、茴香5克 (ဟွေရှန်း 5g)、肉寇1个 (ရို့ခို့ ၁လုံး)、 山奈1块 (စန်းနိုက် ၁တုံး)、桂皮1块 (သစ်ကြားပိုးခေါက်၁တုံး)、香叶2片 (ကရဝေးရွက် ၂ရွက်)、油 (ဆီ)
ငါးမျိုးအမွှေးဆီထဲမှာပါတဲ့ တချို့ပစ္စည်းတွေဟာ တရုတ်တိုင်းရင်းဆေးတွေပါ။ တရုတ်တန်းက တရုတ်ဆေးဆိုင်တွေမှာ မေးကြည့်ပေါ့နော်။ အကုန်ရှိမယ်တော့ အာမမခံဘူး။
ပြုလုပ်ပုံကတော့ အိုးထဲမှာ ဆီကိုအပူပေးပြီး အပေါ်ကပြောတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးထည့်ပြီးတော့ မီးမျှင်းမျှင်းနဲ့ အနံ့မွှေးပြီး အရောင်ပြောင်းတဲ့အထိ ဆီသတ်ပါ။ ပြီးရင် အဖတ်တွေ စစ်ပြီး ဆီပဲယူမှာပါ။ အဲ့ဒီဆီကိုလေ တရုတ်ဆိုင်တွေမှာ ခံတွင်းလိုက်တဲ့ အစားအစာဖြစ်တဲ့ သခွားသီးသုတ်တို့ ရေညှိသုပ်တို့ထဲမှာလည်း ထည့်စားလို့ရပါတယ်။ ငါးမျိုးမွှေးဆီဟာ ရနံ့မွှေးရုံတင်မကဘူး တိုင်းရင်းဆေးတွေ ပါဝင်တာကြောင့် အစပ်စားပြီး အစာအိမ်ကို မထိခိုက်စေတဲ့ အာနိသင်လည်း ရှိပါတယ်။ ဒါပြောပြလို့ မာလာရှန်းကောကို အစပ်ပြင်းပြင်းစားမယ်တော့ စိတ်မကူးပါနဲ့ဦးနော်။ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အစာအိမ်ချင်း မတူကြတာမို့ ခံနိုင်ရည်ဆိုတာလဲ ရှိသေးတော့ ကိုယ့်အစာအိမ်နဲ့ ကိုယ် ချင့်ချိန်စားကြပေါ့နော်။

ကဲ အဓိကကျတဲ့ မာလာရှန်းကောလုပ်နည်းကို ပြောပါတော့မယ်။

အရင်ဦးဆုံး သုံးထပ်သား၊ ကျက်ဖို့ အချိန်ပေးရမယ့် အသားတွေရယ် မှို ကြွက်နားရွက်စတဲ့ အလွယ်တကူမကျက်နိုင်တဲ့ အရာတွေကို အစဉ်လိုက် ရေနွေးနဲ့ပြုတ်လိုက်ပါ။ မီးအရှိန်ကို သတိထားပေးပါ။ မီးတအားမပြင်းဖို့နဲ့ ပျော့ဖတ်သွားအောင် ပြုတ်မပစ်ဖို့ လိုပါတယ်။ ပြီးရင် ပြုတ်ထားတာတွေအားလုံးကို ဆယ်ပြီး ရေသေချာစစ်ပါမယ်။ ရေမစင်ရင် ကြော်တဲ့အခါ ရေတွေထွက်လာပြီး ခြောက်ခြောက်လေးဖြစ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ပြီးရင် ငရုတ်သီးအခြောက်တောင့် (အော့ကျင်ထျောင် သို့မဟုတ် မီးပုံးငရုတ်သီးတောင့် ငရုတ်ပွ ခေါ်မှာပေါ့နော်) ကို အစေ့ထုတ်ပြီး ထက်ခြမ်း လှီးထားပါမယ်။ အမြင်လှချင်ရင်တော့ ထက်ခြမ်းမလှီးပဲ အစေ့ပဲ ထုတ်ထားလည်းရပါတယ်။

အိုးထဲကို ငါးမျိုးမွှေးဆီထည့်ပြီး ငရုတ်သီးအခြောက်တောင့်ကို မွှေးလာတဲ့အထိ ကြော်ပါ။ မွှေးလာတာနဲ့ ငရုတ်သီးကို ပြန်ဆယ်ယူထားပါ။

ပြီးရင် သုံးထပ်သား သို့ နှစ်သက်ရာ အသားကို ရေခြောက်ပြီး မွှေးတဲ့အထိ ကြော်လိုက်ပါ။ မီးမလျှော့ပါနဲ့။ ခပ်မြန်မြန် ကြော်ရမှာပါ။
အသားမွှေးပြီး ခြောက်လာတာနဲ့ ပဲပိစပ်အနှစ်ရယ် ဟော့ပေါ့အမှုန့်ရယ် ထည့်ပါမယ်။ အဲ့မှာ ဆီဟာ အနီရောင်ပြောင်းပြီး မွှေးလာပါလိမ့်မယ်။ အဲ့အခါကျမှ ဂျင်းပါးပါးရယ် ကြက်သွန်ဖြူရယ် ထည့်ပြီး ခဏကြော်လိုက်ပါမယ်။ ဆား၊သကြား၊ဟင်းချက်အရက်၊ကြက်သားမှုန့်စတာတွေကို ပဲပိစပ်နုတ်နုတ်စင်းပြီးတာနဲ့အဲ့ထဲတခါထဲရောထည့်ထားလိုက်ပါ။

ပြီးရင်တော့ ကျက်ဖို့ခက်တဲ့ အသားအရွက်တွေ အရင်ထည့် ကျက်ဖို့လွယ်တာ နောက်မှထည့်ပြီး အရသာဝင်အောင် ကြော်ပေးရပါမယ်။
အားလုံးကျက်ပြီဆိုရင်တော့ အပေါ်ကနေ နှမ်းဖြူဖြူးပြီး နံနံပင်လေးအုပ်လိုက်ရင်တော့ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရသာလေးနဲ့ သွားရည်ယိုစရာ မာလာရှန်းကောဟင်းပွဲလေး ရပါပြီ။

အာဇာနည္ေန႔ ဒို႔မေမ့။



၂၀၁၇ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ၊ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ က်ေရာက္ေသာ (၇၀)ႏွစ္ျပည့္ အာဇာနည္ေန႔ကို ဂုဏ္ျပဳေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

ေအာင္ဆန္းဇာနည္
=============
ေဖေဖာ္ဝါရီ ဆယ့္သံုးမွာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ပါ။
တစ္ေထာင္ကိုးရာတစ္ဆယ့္ငါး
ေရွ႕ေနဦးဖာသား။
ဇာတိနတ္ေမာက္ မေကြးခရိုင္
သိၾကမ်ားခုတိုင္။
ႀကံ႕ႀကံ႕ခိုင္တဲ့ ဇာနည္ဘြား
မိခင္ေဒၚစုသား။

昂山将军 Ang shān jiāng jūn
======================

生于1915年2月13日
shēng yú 1915 nián 2 yuè 13 rì

在马圭县那卯市
zài Mǎ guī xiàn Nà mǎo shì

父亲是吴杷律师
fù qīn shì Wū pá lǜ shī

母亲是肚素
mǔ qīn shì Dù sù

---------------------------
တစ္ေထာင္ကိုးရာေလးဆယ့္ခြန္
ေျပာင္းၾကြတမလြန္
မ်က္ရည္သြန္လို႔ ဘဝင္ၫိွဳး
ဇူလိုင္ တစ္ဆယ့္ကိုး။

在1947年7月19日
zài 1947 nián 7 yuè 19 rì

被坏人暗杀了
bèi huài rén àn shā le

全国人民都非常难过
quán guó rén mín dōu fēi cháng nán guò

泪如雨下
lèi rú yǔ xià

-----------------------------
ျပည္ေထာင္စုရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္
ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ဖခင္။
ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ မွာစကား
ငါတို႔မေမ့အား။

昂山将军
Ang shān jiāng jūn

是尊贵的恩人
shì zūn guì de ēn rén

也是我国之父
yě shì wǒ guó zhī fù

现在已有七十年了
xiàn zài yǐ yǒu qī shí nián le

可是他的名言
kě shì tā de míng yán

我们永远记在心里
wǒ men yǒng yuǎn jì zài xīn lǐ




Unicode Version

အာဇာနည်နေ့ ဒို့မမေ့။


၂၀၁၇ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ၊ ၁၉ ရက်နေ့တွင် ကျရောက်သော (၇၀)နှစ်ပြည့် အာဇာနည်နေ့ကို ဂုဏ်ပြုဖော်ပြအပ်ပါသည်။

အောင်ဆန်းဇာနည်
=============
ဖေဖော်ဝါရီ ဆယ့်သုံးမှာ
ဗိုလ်ချုပ်မွေးနေ့ပါ။
တစ်ထောင်ကိုးရာတစ်ဆယ့်ငါး
ရှေ့နေဦးဖာသား။
ဇာတိနတ်မောက် မကွေးခရိုင်
သိကြများခုတိုင်။
ကြံ့ကြံ့ခိုင်တဲ့ ဇာနည်ဘွား
မိခင်ဒေါ်စုသား။

昂山将军 Ang shān jiāng jūn
======================

生于1915年2月13日
shēng yú 1915 nián 2 yuè 13 rì

在马圭县那卯市
zài Mǎ guī xiàn Nà mǎo shì

父亲是吴杷律师
fù qīn shì Wū pá lǜ shī

母亲是肚素
mǔ qīn shì Dù sù

---------------------------
တစ်ထောင်ကိုးရာလေးဆယ့်ခွန်
ပြောင်းကြွတမလွန်
မျက်ရည်သွန်လို့ ဘဝင်ညှိုး
ဇူလိုင် တစ်ဆယ့်ကိုး။

在1947年7月19日
zài 1947 nián 7 yuè 19 rì

被坏人暗杀了
bèi huài rén àn shā le

全国人民都非常难过
quán guó rén mín dōu fēi cháng nán guò

泪如雨下
lèi rú yǔ xià

-----------------------------
ပြည်ထောင်စုရဲ့ ကျေးဇူးရှင်
ဗိုလ်ချုပ်တို့ဖခင်။
ကောင်းစေချင်တဲ့ မှာစကား
ငါတို့မမေ့အား။

昂山将军
Ang shān jiāng jūn

是尊贵的恩人
shì zūn guì de ēn rén

也是我国之父
yě shì wǒ guó zhī fù

现在已有七十年了
xiàn zài yǐ yǒu qī shí nián le

可是他的名言
kě shì tā de míng yán

我们永远记在心里
wǒ men yǒng yuǎn jì zài xīn lǐ

ေမ်ာက္ဘုရင္ စြန္းဝူခုန္း သ႐ုပ္ေဆာင္မင္းသား။



Monkey king ဆိုတာနဲ႔အားလံုးရဲ႕မ်က္လံုးထဲမွာ ေ႐ႊေရာင္တုတ္ကိုေ၀ွ႔ယမ္းၿပီးေခါင္းမွာသံကြင္းေလးစြပ္ထားတဲ့ ဂနာမၿငိမ္ေမ်ာက္ဘုန္းႀကီးျဖစ္တလဲ ေမ်ာက္ဘုရင္ စြန္း၀ူခုန္း ကိုျမင္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္ 
For More Information: 天下第一

ေမ်ာက္ဘုရင္ေခၚစြန္း၀ူခုန္းရဲ႕သူရဲေကာင္းဇာတ္လမ္းေတြဟာ တရုတ္လူမ်ိဳးေတြတင္မဟုတ္ဘဲတစ္ကမာၻလံုးနီးပါးသိၾကပါတယ္ ယခင္ကေတာ့တရုတ္ျပည္မွာေမ်ာက္ဘုရင္ကို0peraျပဇာတ္အေနနဲ႔ကျပေဖ်ာ္ေျဖၾကပါတယ္ရုပ္ရွင္အေနနဲ႔1982မွာစတင္ရုိက္ကူးခဲ့ပါတယ္ ရုပ္ရွင္နာမည္ကေတာ့ (西游记Xi you ji)(အေနာက္သို႔ခရီးသြားမွတ္တမ္း )ပၿဲဖစ္ပါတယ္ အဆိုပါရုပ္ရွင္ဟာ 16ရာစုတုန္းကတရုတ္ျပည္ မင္ေခတ္မွာေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာကဗ်ာဆရာရေသ့ႀကီးShe Yang ရဲ႕၀တၳဳကိုမွီျငမ္းရုိက္ကူးခဲ့တာပါ
ရုပ္ရွင္အတြက္အခက္ခဲဆံုးဇာတ္ရုပ္ဟာစြန္း၀ူခုန္းေခၚေမ်ာက္ဘုရင္ပဲျဖစ္ပါတယ္ ရုပ္ရွင္ထဲမွာေမ်ာက္တစ္ေကာင္ရဲ႕အမူအက်င့္ေတြကိုပီျပင္ေအာင္သရုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့သရုပ္ေဆာင္ကေတာ့Liu xiao ling tong六小龄童ပဲျဖစ္ပါတယ္
သူ႔နာမည္အရင္းက章金莱Zhang jin laiပါ
သူဟာသရုပ္ေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္ရံုသာမက ပါေမာကၡတစ္ဦးလည္းျဖစ္ပါတယ္တရုတ္ျပည္ကZhe Zhangတကၠသိုလ္မွာ အခ်ိန္ပိုင္းပါေမာကၡတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနပါတယ္中国人民大学Ren Min university of Chinaက သူ႔ကိုဂုဏ္ထူးေဆာင္ေဒါက္တာဘြဲ႕ေပးခဲ႔ပါတယ္ တကၠသိုလ္ေပါင္းစံုမွာ သူ႔ရဲ႕ေမ်ာက္ဘုရင္သရုပ္ေဆာင္မႈ အေတြ႔ျကံဳေတြကိုေဟာေျပာခဲ႔ပါေသးတယ္
April 12-1959မွာShanghaiၿမိဳ႕မွာေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္Zhangရဲ႕မိသားစုဟာ operaျပဇာတ္ကျပၿပီးအသက္ေမြးၾကသူမ်ားျဖစ္ပါတယ္Zhangရဲ႕အေဘး ,Zhangရဲ႕အဖိုး ,ဖခင္ liu ling tong, အစ္္ကို Xiao liu ling tongအားလံုးမ်ိဳးရုိးအစဥ္ဆက္ဟာ ေအာ္ပရာဇာတ္ရံုေပၚမွာ ေမ်ာက္ဘုရင္စြန္းဝူခုန္းအျဖစ္ကျပေဖ်ာ္ေျဖခဲ႔ျကပါတယ္
Zhangအသက္၆နွစ္တည္းက ေမ်ာက္ေတြရဲ႕အမူအက်င့္ေတြသြားလာေနထိုင္ပံုေတြကိုသင္ယူခဲ့ပါတယ္ သူ႔အိမ္မွာေမြးထားတဲ့ေမ်ာက္အေရအတြက္ဟာ အိမ္သားေတြထက္ေတာင္မ်ားေသးတယ္တဲ့ ဖခင္ဆီကေနလည္း စြန္ဝူခုန္းဇာတ္ေကာင္ကျပပံုကိုသင္ျကားခဲ႔ပါတယ္
1966မွာzhang ရဲ႕အစ္ကိုဟာ ေသြးကင္ဆာေရာဂါေၾကာင့္ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါတယ္ မိသားစုရဲ႕ပညာေတြကိုZhangဟာလက္ဆင္ကမ္းတဲ့အေနနဲ႔ျပဇာတ္ေတြကခဲ့ပါတယ္
1982မွာ西游记ဇာတ္ကားႀကီးမွာစြန္း၀ူခုန္းအေနနဲ႔သရုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္ Zhangရဲ႕ပီျပင္လွတဲ့သရုပ္ေဆာင္ေတြေၾကာင့္လူႀကိဳက္မ်ားလွပါတယ္ စြန္း၀ူခုန္းဇာတ္ေကာင္နဲ႔Golden Eagle Film Awards Best Actorဆုကိုရရွိခဲ့ပါတယ္
1986မွာ အေနာက္သို႔ခရီးသြားျခင္း ဇာတ္လမ္းတြဲေတြကိုChina CCTVမွစတင္ထုတ္လႊင့္ခဲ့တာပါအခုဆိုရင္သက္တမ္း၃၀ေက်ာ္ပါျပီ
ေမ်ာက္ဘုရင္ စြန္း၀ူခုန္အေၾကာင္းကိုသရုပ္ေဆာင္ေပါင္းမ်ားစြာက ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းတြဲေျမာက္မ်ားစြာမ်ိဳးစံုရုိက္ကူးခဲ့ပါတယ္ ဒါေပမဲ့Zhangလို ၿပီးျပည့္စံုေအာင္ဘယ္သူမွသရုပ္မေဆာင္နိုင္သလိုပါပဲ
နာမည္ႀကီးသရုပ္ေဆာင္Stephen Chow,Jet Li,Jimmy Lin,Huang Xiao Mingတို႔လည္းMonkey Kingေနရာမွာသရုပ္ေဆာင္ခဲ့ဖူးပါတယ္ ဒါေပမဲ့ဘယ္သူကမွLiu Xiao Ling Tongေလာက္မေကာင္းခဲ့ပါဘူး
Liu Xiao Ling Tong ကသာကြၽန္မတို႔ပရိသတ္အားလံုးရဲ႕ရင္ထဲမွာထာ၀ရSun Wu Kong ပါ

Credit - 翠琳 CL










Unicode Version

Monkey king ဆိုတာနဲ့အားလုံးရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ ရွှေရောင်တုတ်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီးခေါင်းမှာသံကွင်းလေးစွပ်ထားတဲ့ ဂနာမငြိမ်မျောက်ဘုန်းကြီးဖြစ်တလဲ မျောက်ဘုရင် စွန်းဝူခုန်း ကိုမြင်ကြမယ် ထင်ပါတယ် မျောက်ဘုရင်ခေါ်စွန်းဝူခုန်းရဲ့သူရဲကောင်းဇာတ်လမ်းတွေဟာ တရုတ်လူမျိုးတွေတင်မဟုတ်ဘဲတစ်ကမ္ဘာလုံးနီးပါးသိကြပါတယ် ယခင်ကတော့တရုတ်ပြည်မှာမျောက်ဘုရင်ကို0peraပြဇာတ်အနေနဲ့ကပြဖျော်ဖြေကြပါတယ်ရုပ်ရှင်အနေနဲ့1982မှာစတင်ရိုက်ကူးခဲ့ပါတယ် ရုပ်ရှင်နာမည်ကတော့ (西游记Xi you ji)(အနောက်သို့ခရီးသွားမှတ်တမ်း )ပြဲဖစ်ပါတယ် အဆိုပါရုပ်ရှင်ဟာ 16ရာစုတုန်းကတရုတ်ပြည် မင်ခေတ်မှာကျော်ကြားခဲ့တဲ့ စာရေးဆရာကဗျာဆရာရသေ့ကြီးShe Yang ရဲ့ဝတ္ထုကိုမှီငြမ်းရိုက်ကူးခဲ့တာပါ
ရုပ်ရှင်အတွက်အခက်ခဲဆုံးဇာတ်ရုပ်ဟာစွန်းဝူခုန်းခေါ်မျောက်ဘုရင်ပဲဖြစ်ပါတယ် ရုပ်ရှင်ထဲမှာမျောက်တစ်ကောင်ရဲ့အမူအကျင့်တွေကိုပီပြင်အောင်သရုပ်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့သရုပ်ဆောင်ကတော့Liu xiao ling tong六小龄童ပဲဖြစ်ပါတယ်
သူ့နာမည်အရင်းက章金莱Zhang jin laiပါ
သူဟာသရုပ်ဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ရုံသာမက ပါမောက္ခတစ်ဦးလည်းဖြစ်ပါတယ်တရုတ်ပြည်ကZhe Zhangတက္ကသိုလ်မှာ အချိန်ပိုင်းပါမောက္ခတာဝန်ထမ်းဆောင်နေပါတယ်中国人民大学Ren Min university of Chinaက သူ့ကိုဂုဏ်ထူးဆောင်ဒေါက်တာဘွဲ့ပေးခဲ့ပါတယ် တက္ကသိုလ်ပေါင်းစုံမှာ သူ့ရဲ့မျောက်ဘုရင်သရုပ်ဆောင်မှု အတွေ့ကြုံတွေကိုဟောပြောခဲ့ပါသေးတယ်
April 12-1959မှာShanghaiမြို့မှာမွေးဖွားခဲ့ပါတယ်Zhangရဲ့မိသားစုဟာ operaပြဇာတ်ကပြပြီးအသက်မွေးကြသူများဖြစ်ပါတယ်Zhangရဲ့အဘေး ,Zhangရဲ့အဖိုး ,ဖခင် liu ling tong, အစ်ကို Xiao liu ling tongအားလုံးမျိုးရိုးအစဉ်ဆက်ဟာ အော်ပရာဇာတ်ရုံပေါ်မှာ မျောက်ဘုရင်စွန်းဝူခုန်းအဖြစ်ကပြဖျော်ဖြေခဲ့ကြပါတယ်
Zhangအသက်၆နှစ်တည်းက မျောက်တွေရဲ့အမူအကျင့်တွေသွားလာနေထိုင်ပုံတွေကိုသင်ယူခဲ့ပါတယ် သူ့အိမ်မှာမွေးထားတဲ့မျောက်အရေအတွက်ဟာ အိမ်သားတွေထက်တောင်များသေးတယ်တဲ့ ဖခင်ဆီကနေလည်း စွန်ဝူခုန်းဇာတ်ကောင်ကပြပုံကိုသင်ကြားခဲ့ပါတယ်
1966မှာzhang ရဲ့အစ်ကိုဟာ သွေးကင်ဆာရောဂါကြောင့်ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါတယ် မိသားစုရဲ့ပညာတွေကိုZhangဟာလက်ဆင်ကမ်းတဲ့အနေနဲ့ပြဇာတ်တွေကခဲ့ပါတယ်
1982မှာ西游记ဇာတ်ကားကြီးမှာစွန်းဝူခုန်းအနေနဲ့သရုပ်ဆောင်ခဲ့ပါတယ် Zhangရဲ့ပီပြင်လှတဲ့သရုပ်ဆောင်တွေကြောင့်လူကြိုက်များလှပါတယ် စွန်းဝူခုန်းဇာတ်ကောင်နဲ့Golden Eagle Film Awards Best Actorဆုကိုရရှိခဲ့ပါတယ်
1986မှာ အနောက်သို့ခရီးသွားခြင်း ဇာတ်လမ်းတွဲတွေကိုChina CCTVမှစတင်ထုတ်လွှင့်ခဲ့တာပါအခုဆိုရင်သက်တမ်း၃၀ကျော်ပါပြီ
မျောက်ဘုရင် စွန်းဝူခုန်အကြောင်းကိုသရုပ်ဆောင်ပေါင်းများစွာက ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းတွဲမြောက်များစွာမျိုးစုံရိုက်ကူးခဲ့ပါတယ် ဒါပေမဲ့Zhangလို ပြီးပြည့်စုံအောင်ဘယ်သူမှသရုပ်မဆောင်နိုင်သလိုပါပဲ
နာမည်ကြီးသရုပ်ဆောင်Stephen Chow,Jet Li,Jimmy Lin,Huang Xiao Mingတို့လည်းMonkey Kingနေရာမှာသရုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးပါတယ် ဒါပေမဲ့ဘယ်သူကမှLiu Xiao Ling Tongလောက်မကောင်းခဲ့ပါဘူး
Liu Xiao Ling Tong ကသာကျွန်မတို့ပရိသတ်အားလုံးရဲ့ရင်ထဲမှာထာဝရSun Wu Kong ပါ

ရွန္ဟိုင္းၿမိဳ႕မွ ဂန္းစတားတစ္ဦး။



ပထမဦးစြာ ေျပာလိုတာကေတာ့ စာလံုးတခ်ဳိ႕ကို ျမန္မာမႈျပဳထားပါတယ္ ဆိုတာပါပဲ။

သူ႔နာမည္က 杜月笙 တုယြဲ႕စန္း နာမည္ေျပာင္က နာရြက္ႀကီးတဲ့။ သူက ရွန္ဟိုင္းၿမိဳ႕မွာ ဂိုဏ္းေခါင္းေဆာင္ ခ်န္ေကရွိတ္ရဲ႕ ကူမင္တန္ကို အဓိက ေထာက္ပံ့ေပးသူ ေထာက္ခံသူ တစ္ေယာက္ေပါ့။ ျမန္မာမွာဆိုရင္ေတာ့ လမ္းမေတာ္ ဖိုးတုတ္လိုေပါ့။
For More Information: 天下第一

တုယြဲ႕စန္းကို ၁၈၈၈ ခုနစ္ ၾသဂုတ္လ ၂၂ ရက္ေန႔မွာ ရွန္ဟိုင္းၿမိဳ႕ အေရွ႕ဘက္ ေကာင္းေခ်ာင္ၿမိဳ႕မွာ ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ သူေမြးဖြားခ်ိန္မွာ ခ်င္းမင္းဆက္ေခတ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးကာလကို ေရာက္ရွိေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ေမြးဖြားၿပီး တစ္ႏွစ္အၾကာ ၁၈၈၉ ခုနစ္မွာေတာ့ သူ႔မိသားစုဟာ ရွန္ဟိုင္းကို ေျပာင္းေရြ႕လာခဲ့ပါတယ္။ တုယြဲ႕စန္းဟာ ငယ္စဥ္ကတည္းက ကံဆိုးလာသူပါ။ သူ႔ညီမကို ေမြးဖြားခ်ိန္မွာ သူ႔အေမဟာ မီးတြင္းထဲမွာ ေသဆံုးခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ေနာက္ သူ႔ဖခင္ဟာ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ သူ႔အသက္ ၉ ႏွစ္ အရြယ္မွာေတာ့ သူ႔ဖခင္ဟာ ေသဆံုးခဲ့ၿပီး မိေထြးျဖစ္သူဟာလဲ သူ႔ညီမကို ကြ်န္အျဖစ္ ေရာင္းစားၿပီး ထြက္ေျပးသြားပါတယ္။ ရွန္ဟိုင္းမွာ တေကာင္ၾကြက္ျဖစ္ေနတဲ့ တုယြဲ႕စန္းဟာ ေမြးရပ္ၿမိဳ႕ ေကာင္းေခ်ာင္ကို ျပန္သြားခဲ့ၿပီး အဘြားျဖစ္သူနဲ႔ ေနထိုင္ခဲ့ပါတယ္။

၁၉၀၂ ခုနစ္မွာေတာ့ ရွန္ဟိုင္းကို ျပန္လာခဲ့ၿပီး ျပင္သစ္ပိုင္ သစ္သီးအေရာင္းဆိုင္တစ္ခုမွာ အလုပ္ဝင္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိပ္မၾကာခင္ ပစၥည္းေတြ ခိုးတာ မိသြားတဲ့အတြက္ အလုပ္မွ ထုတ္ပယ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ငယ္စဥ္ကတည္းက စိတ္ဒဏ္ရာရခဲ့တဲ့ တုယြဲ႕စန္းဟာ ရွန္ဟိုင္းၿမိဳ႕မွာ ႀကံဳရာက်ပန္း အလုပ္မ်ား လုပ္ကိုင္ေနခဲ့ပါတယ္။ တခါတေလ ျပည့္တန္ဆာခန္းေတြမွာ အေစာင့္အျဖစ္ လုပ္ကိုင္ရင္းနဲ႔ Green Gang 青幫 ခ်င္းပန္းလို႔ ေခၚတဲ့ ဂိုဏ္းနဲ႔ ဆက္သြယ္မိခဲ့ၿပီးေနာက္ အသက္ ၁၆ ႏွစ္နဲ႔ ခ်င္းပန္းဂိုဏ္းဝင္ ျဖစ္လာပါတယ္။ အဆိုပါ ဂိုဏ္းဟာ မင္ေခတ္ကတည္းက ရွိလာခဲ့တယ္လို႔ အဆိုရွိပါတယ္။ တရုတ္ျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရးေတြမွာပါ ပါဝင္ပတ္သတ္တဲ့ ထိုဂိုဏ္းဟာ ေျမေအာက္ဒုစရိုက္ေတြပါ ေခတ္အဆက္ဆက္ က်ဴးလြန္ခဲ့ပါတယ္။

တုယြဲ႕စန္းဟာ ဒီလိုနဲ႔ ေျမေအာက္ ဒုစရိုက္ေလာကထဲ ေရာက္ရွိသြားၿပီး လူမိုက္ဘြဲ႕ ခံယူခဲ့ပါတယ္။ အေပါင္းအသင္းေပါလာတာနဲ႔ အဆက္အသြယ္ေကာင္းေတြလဲ ရလာတာေပါ့။ တစ္ေန႔ေတာ့ တုယြဲ႕စန္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းဟာ ျပင္သစ္အငွားေျမ ရဲတပ္ဖြဲ႕ထဲက အဆင့္ျမင့္ ေထာက္လွမ္းေရးအရာရွိ ဟြမ္က်င္းရုန္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဟြမ္က်င္းရုန္ဟာ ရဲအဖြဲ႕က ဆိုေပမယ့္ သူဟာလဲ ရွန္ဟိုင္းၿမိဳ႕မွာ နာမည္ဆိုးနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ လူမိုက္တစ္ဦးပါပဲ။ ဟြမ္က်င္းရုန္ရဲ႕ ဇနီးဟာလဲ ဒုစရိုက္ေလာကမွာ ထင္ရွားတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ဟြမ္က်င္းရုန္ဟာ ခ်င္းပန္းဂိုဏ္းဝင္ မဟုတ္ပါဘူး။

တုယြဲ႕စန္းဟာ သူတို႔နဲ႔ေပါင္းၿပီး ေလာင္းကစားဝိုင္းေတြ ဘိန္းကုန္ကူးတာေတြ ျဖန္႔ျဖဴးတာေတြစတဲ့ မေကာင္းတဲ့ ဒုစရိုက္ေတြကို လုပ္ကိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီက ရရွိလာတဲ့ ေငြေၾကးေတြနဲ႔ သူဟာ တျဖည္းျဖည္း ခ်မ္းသာလာပါတယ္။ တုယြဲ႕စန္းရဲ႕ အႀကိဳက္ဆံုး အရာေတြကေတာ့ အေကာင္းစား အဝတ္အထည္ေတြနဲ႔ မိန္းမပါပဲ။ သူဟာ ပိုးထည္ျဖင့္ ခ်ဳပ္ထားေသာ တရုတ္ရိုးရာဝတ္စံုကို ဝတ္ဆင္ေလ့ရွိၿပီး အျပင္သြားသည့္အခါ ရုရွားလူမ်ဳဳိး သက္ေတာ္ေစာင့္မ်ားျဖင့္ အျပင္ထြက္ေလ့ရွိပါတယ္။ မၾကာခဏ ရွန္ဟိုင္းၿမိဳ႕ရဲ႕ အေကာင္းစား ႏိုက္ကလပ္ေတြ စင္တင္ေတြ တက္ေရာက္ေလ့ရွိပါတယ္။ တုယြဲ႕စန္းမွာ အက်င့္တစ္ခုရွိပါေသးတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ သူဟာ အယူသီးသူ တစ္ေယာက္ပါ။ သူဟာ ေဟာင္ေကာင္ကေန ေမ်ာက္ေခါင္း ၃ ေခါင္းကို အေဆာင္အေနနဲ႔ ဝယ္လာၿပီး သူအိတ္ထဲမွာ ထည့္ထားေလ့ရွိပါတယ္။ ျမန္မာလို သေဘာအရဆို ဓားၿပီး တုတ္ၿပီး အေဆာင္လို ေနမွာေပါ့ေနာ္။ ဒါေတာ့ မေျပာျပထားဘူူး။

ေနာက္ၿပီး သူဟာ ျပင္သစ္ငွားရမ္းနယ္ေျမမွာ အထပ္ ၄ ထပ္ပါတဲ့ အေနာက္တိုင္းပံုစံ စံအိမ္ေတာ္တစ္ခုကို ေဆာက္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ဆီမွာ မယားငယ္ေပါင္း ဒါဇင္ခ်ီ ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ တရားဝင္မယားကေတာ့ ၄ ေယာက္နဲ႔ သား ၆ ေယာက္ ရွိပါတယ္။

တုယြဲ႕စန္းကို နာမည္ေက်ာ္ ဂိုဏ္းေခါင္းေဆာင္ အျဖစ္ ထင္ရွားေစမယ့္ ျဖစ္ရပ္ကေတာ့ ၁၉၂၄ ခုနစ္မွာ ဟြမ္က်င္းရုန္ဟာ ရွန္ဟိုင္း ၿမိဳ႕ေစာင္တပ္က စစ္ရဲတပ္ဖြဲ႕ေတြရဲ႕ ဖမ္းဆီးျခင္းကို ခံခဲ့ရပါတယ္။ အေၾကာင္းက ဟြမ္က်င္းရုန္ဟာ ရွန္ဟိုင္းကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အဲ့ေခတ္က စစ္ဘုရင္ရဲ႕ သားက္ုိ ရိုက္ႏွက္ခဲ့တာေၾကာင့္ပါ။ ထုိအခါ ဟြမ္က်င္းရုန္ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တုယြဲ႕စန္းဟာ ေငြေၾကးအင္အား စိုက္ထုတ္ၿပီး စစ္ဘုရင္နဲ႔ ညိွႏႈိင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဟြမ္က်င္းရုန္ဟာ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဟြမ္က်င္းရုန္ အခ်ဳပ္က လြတ္လာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ဟြမ္က်င္းရုန္ဟာ ေနာင္တေတြရၿပီး မိတ္ေဆြေကာင္းပီသတဲ့ တုယြဲ႕စန္းကို သူရဲ႕ ေျမေအာက္ဒုစရိုက္ေလာကကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး သူ႔လုပ္ငန္းေတြကိုပါ လႊဲေပးခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ တုယြဲ႕စန္းဟာ ရုန္ဟိုင္း ဒုစရိုက္ေလာကရဲ႕ ဂိုဏ္ခ်ဴပ္ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ တုယြဲ႕စန္းဟာ ရွန္ဟိုင္းမွာရွိတဲ့ ေလာင္းကစားဝိုင္းေတြ အေပ်ာ္မယ္ေဂဟာ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ခ လို႔ ထိုေခတ္က လူမိုက္ေလာကမွာ ဆိုၾကတဲ့ ကုမၸဏီမွ အစ လမ္းေဘးေစ်းသည္အဆံုး မိုက္ေၾကးခြဲတာေတြပါ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒါကိုေတာ့ ကိုးရီးယား ဂန္းစတားဇာတ္လမ္းေတြမွာ ေတြ႕ဖူးမွာေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ၿပီး သူဟာ ရွန္ဟိုင္းၿမိဳ႕ရဲ႕ အႀကီးမားဆံုး ေရေၾကာင္းေကာ္ပိုေရးရွင္း တစ္ခုအျပင္ ဘဏ္ ၂ ကိုလဲ ပိုင္ဆိုင္ၿပီး ခ်မ္းသာလာပါေတာ့တယ္။ ေျမေအာက္ေလာကမွာလဲ ျပင္သစ္ငွားရမ္းေျမမွာ ဘိန္းကုန္ကူးျခင္းကို အႀကီးအက်ယ္ လုပ္ကိုင္ခဲ့ၿပီး ရွန္ဟိုင္းၿမိဳ႕ရဲ႕ အဓိကျဖန္႔ျဖဴးေပးသူ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သူကိုယ္တိုင္လဲ ထိုအခ်ိန္မွာ မူးယစ္ေဆးစြဲသူတစ္ဦး ျဖစ္လာခဲ့ပါၿပီ။

ဘာေၾကာင့္ ဒီလို ဂန္းစတားေတြကို တရုတ္အစိုးရက ထိေရာက္ေအာင္ အေရးမယူႏိုင္လဲဆို အေၾကာင္းကေတာ့ အဲ့အခ်ိန္က ကူမင္တန္အစိုးရ ကိုယ္တိုင္ဟာလဲ အင္အားမလံုေလာက္လို႔ စစ္ဘုရင္တခ်ဳိ႕နဲ႔ေကာ တုယြဲ႕စန္းတို႔လို လူခ်မ္းသာ လူမိုက္ေတြဆီက အလွဴေငြ ေထာက္ပံ့ေငြေတြကို လက္ခံေနရပါတယ္။ ခ်န္ေကရွိတ္နဲ႔ တုယြဲ႕စန္းတို႔ ၂ ဦးဟာ ၁၉၂၀ ခုနစ္ကတည္းက သိကြ်မ္းခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၂၇ ခုနစ္ ကူမင္တန္ပါတီထဲမွ ကြန္ျမဴနစ္မ်ားကို ရွင္းလင္းေရးလုပ္တဲ့အခါ ရွန္ဟိုင္းကေန စတင္ခဲ့ေၾကာင္းကို တရုတ္ျပည္တြင္းစစ္ပြဲမ်ားမွာ ထည့္သြင္းေရးသားခဲ့ဖူးပါတယ္။ ၁၉၂၇ ခုနစ္ ပါတီရွင္းလင္းေရး လုပ္တဲ့အခါမွာ တုယြဲ႕စန္းဟာ အားတက္သေရာ ကူညီခဲ့ပါတယ္။ အဲ့အတြက္ ခ်န္ေကရွိတ္က တုယြဲ႕စန္းကို ေနရာတစ္ေနရာ ေပးခဲ့ပါတယ္။ ၾကားရရင္ေတာ့ ရီခ်င္စရာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ သူခိုးကို တိုက္စိုးခန္႔ ဆိုသလိုပဲ တုယြဲ႕စန္းကို အမ်ဴိးသားမူးယစ္အႏၲရာယ္ ထိန္းခ်ဳပ္ေရးဌာနမွာ ဥကၠ႒အျဖစ္ ခန္႔အပ္ခဲ့တာပါပဲ။ ရလာဒ္ကေတာ့ သိတဲ့အတိုင္း တုယြဲ႕စန္းဟာ ဘိန္းကုန္ကူးျခင္းကို တရားဝင္ေဆာင္ရြက္ခြင့္ လတ္မွတ္ ရသြားသလိုပါပဲ။

တုယြဲ႕စန္းရဲ႕ ခ်င္းပန္းဂိုဏ္းဟာ ကူမင္တန္အစိုးရကို လံုးဝေထာက္ခံၿပီး အလွဴေငြေတြအျပင္ စစ္လက္နက္ေတြပါ ေထာက္ပံ့ခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္စစ္တပ္ပံုစံကိုလဲ လူမိုက္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားခဲ့ပါတယ္။ စစ္လက္နက္ေတြကို ဂ်ာမဏီက မွာယူေပးၿပီး ေသနတ္ အေျမာက္တင္မက ေလယာဥ္ေတြပါ ဝယ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ သူဝယ္ေပးထားတဲ့ ေလယာဥ္မွာ မူးယစ္ႏွိမ္နင္းေရးဌာနရဲ႕ Logo ေတြကိုေတာင္ ထည့္သြင္းထားပါေသးတယ္။ တဖက္မွာလဲ သူဟာ ရွန္ဟိုင္းၿမိဳ႕မွာ ထင္တိုင္းႀကဲလို႔ ရေနခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၃၁ ခုနစ္မွာ သူ႔ရဲ႕ ဘိုးေဘးေတြကို ရည္စူးၿပီး ဘံုေက်ာင္းတစ္ခု ေဆာက္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘံုေက်ာင္းဖြင့္ပြဲကို ၃ ရက္တိုင္တိုင္ ခမ္းနားႀကီးက်ယ္စြာ က်င္းပခဲ့ၿပီး ထိုပြဲေတာ္ဟာ ရွန္ဟိုင္းၿမိဳ႕မွာ က်င္းပခဲ့ဖူးသမွ်ထဲကမွ အႀကီးမားဆံုး ပြဲေတာ္တစ္ခုလဲ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ထိုေခတ္က ႏုိင္ငံေက်ာ္ Cele ေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားစြာ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီလိုလုပ္လို႔ သာဓုေခၚတာ မေစာပါနဲ႔အံုး။ တလအၾကာမွာ သူေဆာက္ခဲ့တဲ့ ဘံုေက်ာင္းဟာလဲ ဟီရိုးအင္းထုတ္လုပ္တဲ့ စက္ရံုအသြင္ကို ေျပာင္းသြားခဲ့ပါတယ္။ အဆိုပါစက္ရံုဟာ ရွန္ဟိုင္းၿမိဳ႕ရဲ႕ အႀကီးမားဆံုး မူးယစ္ေဆးဝါး ထုတ္လုပ္တဲ့ စက္ရံုျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ၁၉၃၇ ခုနစ္မွာေတာ့ ဂ်ပန္စစ္တပ္ဟာ တရုတ္ျပည္ကို ဒုတိယအႀကိမ္ အင္အား အလံုးအရင္းျဖင့္ က်ဴးေက်ာ္လာခဲ့ပါတယ္။ ထိုအခါ တုယြဲ႕စန္းက သူ႔ကိုယ္ပိုင္ ေရတပ္က စစ္သေဘၤာငယ္ေတြနဲ႔ ဂ်ပန္တို႔ကို ခုခံခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရံႈးနိမ့္ခဲ့ၿပီးေနာက္ တုယြဲ႕စန္းဟာ ေဟာင္ေကာင္ကို ထြက္ေျပးခဲ့ပါတယ္။ သူထြက္ေျပးသြားေပမယ့္ သူ႔ဂိုဏ္းသားေတြကေတာ့ ကူမင္တန္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ထိုက္လီနဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီး ဂ်ပန္တို႔ကို ခုခံခဲ့ေနဆဲပါ။ အဆိုပါ စစ္ပြဲအတြင္း ခ်န္ေကရွိတ္ရဲ႕ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ဟာ ကူမင္တန္တပ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ တပ္ရင္းမွဴးေတြ လက္နက္ခဲယမ္းမ်ားကို ခိုးထုတ္ေရာင္းခဲ့တာ ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါဟာလဲ ကူမင္တန္တို႔ စစ္ႀကီးအၿပီး တရုတ္ျပည္မကေန ေမာင္းထုတ္ခံရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္းေတြထဲက တရပ္ပါ။ စစ္အတြင္း တုယြဲ႕စန္းဟာလဲ ထိုျပသာနာေတြထဲ ပါဝင္ေနလိမ့္မယ္လို႔ သံသယရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ သူဟာ အဲ့အခ်ိန္က သူကိုယ္သူ တရုတ္ၾကက္ေျခနီအဖြဲ႕ဝင္ဟု ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။

စစ္ႀကီးၿပီးေတာ့ တုယြဲ႕စန္းဟာ ေဟာင္ေကာင္ကေန ရွန္ဟုိင္းကို ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ သူထင္ထားတာကေတာ့ ရွန္ဟိုင္းၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြဟာ သူ႔ကို သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္လို ေႏြးေထြးစြာ ႀကိဳဆိုလိမ့္မယ္လို႔ သူထင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူထင္သလို မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ရွန္ဟိုင္းၿမိဳ႕ခံ ျပည္သူေတြဟာ သူတို႔ကို တုယြဲ႕စန္း ျဖစ္ထားခဲ့ၿပီး ဂ်ပန္ေတြရဲ႕ ႏွိပ္စက္မႈကို ခံခဲ့ရတာကို ေဒါသထြက္လ်က္ ရွိေနပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ ခ်န္ေကရွိတ္နဲ႔ တုယြဲ႕စန္းတို႔ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးဟာလဲ စစ္ႀကီးၿပီးကတည္းက ပိုၿပီး ေဝးကြာသြားခဲ့ပါတယ္။ စစ္ႀကီးအၿပီး တရုတ္ျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးမွာ အဓိကျပသာနာ ၂ ရပ္ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ကူမင္တန္အတြင္း အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈနဲ႔ ဒုစရိုက္ထူေျပာမႈေတြပါ။ ဒီဒုစရိုက္ ထူေျပာမႈေတြဟာ ဂန္းစတားေတြေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္ဟုဆိုတာ လူမိုက္ဂိုဏ္းမ်ားကို ႏွိမ္နင္းရန္ ခ်န္ေကရွိတ္ရဲ႕ သားျဖစ္သူ ခ်န္ခ်င္းေကာ္က ဦးေဆာင္ကာ ႏွိမ္နင္းေရးအဖြဲ႕ကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ၁၉၄၀ ခုနစ္မွာ တုယြဲ႕စန္းဟာ လူမိုက္ဘဝမွာ ပထမဆံုး အႀကိမ္အျဖစ္ အဖမ္းဆီးခံခဲ့ရၿပီး တခါတည္း ေထာင္ထဲပါ ပို႔ေဆာင္ျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲ့အခ်ိန္ကစလို႔ ခ်န္ေကရွိတ္နဲ႔ တုယြဲ႕စန္းတို႔ ဆက္ဆံေရးဟာ အၿပီးတိုင္ခဲ့ပါတယ္။

၁၉၄၉ ခုနစ္ ကူမင္တန္တပ္ေတြ ျပည္မမွာ စစ္ရံႈးနိမ့္ေနခ်ိန္မွာ သူဟာ ေဟာင္ေကာင္ကို ထြက္ေျပးလႊတ္ေျမာက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့အခ်ိန္ သူဟာ မ်က္စိကြယ္ေနၿပီး သူငယ္ျပန္ေရာဂါလဲ ျဖစ္စျပဳေနပါၿပီ။ သူဟာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ဘိန္းသံုးစြဲခဲ့သူ တစ္ဦးျဖစ္တာေၾကာင့္ ဒီလိုျဖစ္သြားတာပါ။ ၁၉၅၁ ခုနစ္မွာေတာ့ သူဟာ ျပည္မကို ျပန္ဖို႔ စီစဥ္ေနခ်ိန္ အျပင္းဖ်ားၿပီး ေသဆံုးသြားပါေတာ့တယ္။ သူေသဆံုးခ်ိန္မွာ အသက္ ၆၁ ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ သူ႔အရိုးျပာကိုေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ဇနီးေတြထဲက တစ္ေယာက္ ထိုင္ဝမ္ကို ျပန္သယ္သြားၿပီး ထုိင္ဝမ္ႏိုင္ငံ New တိုင္ေပမွာပဲ ဂူသြင္းႁမႈပ္ႏွံခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

တုယြဲ႕စန္းအေၾကာင္း ရိုက္ကူးထားတဲ့ ဇာတ္ကားေတြလဲ ရွိပါတယ္။ ဂန္းစတား ဇာတ္လမ္းေတြ ၾကည့္ရႈဖို႔ စိတ္ဝင္စားသူေတြ အတြက္ေတာ့ စိတ္ဝင္စားစရာပဲေပါ့။ ဇာတ္ကား နာမည္ေတြကေတာ့ The Last Tycoon (2012) Lord of Shanghai (2015) တို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

Credit - SwamHtet(天下第一)

The Last Tycoon (2012) ကို Channel Myanmar Page & Website မွာ တင္ေပးဖူးတာ ေတြ႕ဖူးလို႔ မၾကည့္ရေသးတဲ့လူေတြ ၾကည့္လိုရေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ ဗီဒီယို Link ကို ယူလာခဲ့တယ္ဗ်။ hehe အားတဲ့ရက္ဆို အဲ့မွာ သြားေမႊေနက်ေလ။ Lord of Shanghai ကေတာ့ အပိုင္းဆက္နဲ႔ တူတယ္။

http://www.channelmyanmar.org/the-last-tycoon-2012/




Unicode Version

ရွန်ဟိုင်းမြို့မွ ဂန်းစတားတစ်ဦး

ပထမဦးစြာ ေျပာလိုတာကေတာ့ စာလုံးတခို့ကို ျမန္မာမှုျပုထားပါတယ် ဆိုတာပါပဲ။

သူ့နာမည္က 杜月笙 တုယြဲ့စန်း နာမည်ေျပာင္က နာရြက်ကြီးတဲ့။ သူက ရွန်ဟိုင်းမြို့မွာ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ခ်န်ကေရွိတ်ရဲ့ ကူမင္တန္ကို အဓိက ထောက္ပံ့ပေးသူ ထောက္ခံသူ တစ်ယောက်ပေါ့။ ျမန္မာမွာဆိုရင်တော့ လမ်းမေတာ် ဖိုးတုတ္လိုပေါ့။

တုယြဲ့စန်းကို ၁၈၈၈ ခုနစ် သြဂုတ္လ ၂၂ ရက်နေ့မွာ ရွန်ဟိုင်းမြို့ အေရွ့ဘက် ကောင်းခေ်ာင်မြို့မွာ မြေးဖြားခဲ့ပါတယ်။ သူမြေးဖြားခိန္မွာ ခ်င်းမင်းဆက်ခေတ်ရဲ့ နောက္ဆုံးကာလကို ရောက်ရွိနေပြီ ျဖစ္ပါတယ်။ သူ့မြေးဖြားပြီး တစ်နွစ်အကြာ ၁၈၈၉ ခုနစ္မွာတော့ သူ့မိသားစုဟာ ရွန်ဟိုင်းကို ေျပာင်းရြေ့လာခဲ့ပါတယ်။ တုယြဲ့စန်းဟာ ငယ္စဉ္ကတည်းက ကံဆိုးလာသူပါ။ သူ့ညီမကို မြေးဖြားခိန္မွာ သူ့အေမဟာ မီးတြင်းထဲမွာ သေဆုံးခဲ့ပါတယ်။ အဲ့နောက် သူ့ဖခင်ဟာ နောက်အိမ်ထောင်ျပုခဲ့ပါတယ်။ သူ့အသက် ၉ နွစ် အရြယ္မွာတော့ သူ့ဖခင်ဟာ သေဆုံးခဲ့ပြီး မိထြေးျဖစ်သူဟာလဲ သူ့ညီမကို ြက်န်အျဖစ် ရောင်းစားပြီး ထြက်ေျပးသြားပါတယ်။ ရွန်ဟိုင်းမွာ တေကာင်ြကြက်ျဖစ်နေတဲ့ တုယြဲ့စန်းဟာ မြေးရပ်မြို့ ကောင်းခေ်ာင္ကို ျပန်သြားခဲ့ပြီး အဘြားျဖစ်သူနဲ့ နေထိုင္ခဲ့ပါတယ်။

၁၉၀၂ ခုနစ္မွာတော့ ရွန်ဟိုင်းကို ျပန္လာခဲ့ပြီး ျပင်သစ္ပိုင် သစ်သီးအေရာင်းဆိုင္တစ္ခုမွာ အလုပ်ဝင္လုပ္ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သိပ္မကြာခင် ပစ္စည်းတြေ ခိုးတာ မိသြားတဲ့အတြက် အလုပ္မွ ထုတ္ပယ္ခံခဲ့ရပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ငယ္စဉ္ကတည်းက စိတ္ဒဏ်ရာရခဲ့တဲ့ တုယြဲ့စန်းဟာ ရွန်ဟိုင်းမြို့မွာ ကြုံရာက်ပန်း အလုပ္မ်ား လုပ္ကိုင်နေခဲ့ပါတယ်။ တခါတေလ ျပည့်တန္ဆာခန်းတြေမွာ အေစာင့်အျဖစ် လုပ္ကိုင်ရင်းနဲ့ Green Gang 青幫 ခ်င်းပန်းလို့ ခေါ်တဲ့ ဂိုဏ်းနဲ့ ဆက်သြယ္မိခဲ့ပြီးနောက် အသက် ၁၆ နွစ္နဲ့ ခ်င်းပန်းဂိုဏ်းဝင် ျဖစ္လာပါတယ်။ အဆိုပါ ဂိုဏ်းဟာ မင်ခေတ္ကတည်းက ရွိလာခဲ့တယ္လို့ အဆိုရွိပါတယ်။ တရုတ်ျပည်ရဲ့ နိုင်ငံရေး စီးပြားရေးတြေမွာပါ ပါဝင္ပတ်သတ္တဲ့ ထိုဂိုဏ်းဟာ ေျမေအာက္ဒုစရိုက်တြေပါ ခေတ်အဆက္ဆက် က်ူးလြန္ခဲ့ပါတယ်။

တုယြဲ့စန်းဟာ ဒီလိုနဲ့ ေျမေအာက် ဒုစရိုက်လောကထဲ ရောက်ရွိသြားပြီး လူမိုက္ဘြဲ့ ခံယူခဲ့ပါတယ်။ အေပါင်းအသင်းပေါလာတာနဲ့ အဆက်အသြယ်ကောင်းတြေလဲ ရလာတာပေါ့။ တစ်နေ့တော့ တုယြဲ့စန်းရဲ့ သူငယ္ခ်င်းဟာ ျပင်သစ်အငွားေျမ ရဲတပ္ဖြဲ့ထဲက အဆင့်ျမင့် ထောက္လွမ်းရေးအရာရွိ ဟြမ္က်င်းရုန္နဲ့ မိတ္ဆက်ပေးခဲ့ပါတယ်။ ဟြမ္က်င်းရုန်ဟာ ရဲအဖြဲ့က ဆိုပေမယ့် သူဟာလဲ ရွန်ဟိုင်းမြို့မွာ နာမည္ဆိုးနဲ့ ကေ်ာ်ကြားတဲ့ လူမိုက္တစ်ဦးပါပဲ။ ဟြမ္က်င်းရုန်ရဲ့ ဇနီးဟာလဲ ဒုစရိုက်လောကမွာ ထင်ရွားတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ျဖစ္ပါတယ်။ နောက္တစ္ခုက ဟြမ္က်င်းရုန်ဟာ ခ်င်းပန်းဂိုဏ်းဝင် မဟုတ္ပါဘူး။

တုယြဲ့စန်းဟာ သူတို့နဲ့ပေါင်းပြီး လောင်းကစားဝိုင်းတြေ ဘိန်းကုန္ကူးတာတြေ ျဖန့်ျဖူးတာတြေစတဲ့ မေကာင်းတဲ့ ဒုစရိုက်တြေကို လုပ္ကိုင္ခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီက ရရွိလာတဲ့ ေငြေကြးတြေနဲ့ သူဟာ တျဖည်းျဖည်း ခ်မ်းသာလာပါတယ်။ တုယြဲ့စန်းရဲ့ အကြိုက္ဆုံး အရာတြေကေတာ့ အေကာင်းစား အဝတ်အထည်တြေနဲ့ မိန်းမပါပဲ။ သူဟာ ပိုးထည်ျဖင့် ခ်ုပ္ထားသော တရုတ်ရိုးရာဝတ္စုံကို ဝတ္ဆင်လေ့ရွိပြီး အျပင်သြားသည့်အခါ ရုရွားလူမ်ိုုး သက်တော်စောင့်မ်ားျဖင့် အျပင္ထြက်လေ့ရွိပါတယ်။ မကြာခဏ ရွန်ဟိုင်းမြို့ရဲ့ အေကာင်းစား နိုက္ကလပ်တြေ စင္တင်တြေ တက်ရောက်လေ့ရွိပါတယ်။ တုယြဲ့စန်းမွာ အက်င့်တစ္ခုရွိပါသေးတယ်။ အဲ့ဒါကေတာ့ သူဟာ အယူသီးသူ တစ်ယောက္ပါ။ သူဟာ ဟောင်ကောင္ကေန မေ်ာက်ခေါင်း ၃ ခေါင်းကို အေဆာင်အေနနဲ့ ဝယ္လာပြီး သူအိတ္ထဲမွာ ထည့်ထားလေ့ရွိပါတယ်။ ျမန္မာလို သေဘာအရဆို ဓားပြီး တုတ်ပြီး အေဆာင္လို နေမွာပေါ့နော်။ ဒါတော့ မျေပာျပထားဘူူး။

နောက်ပြီး သူဟာ ျပင်သစ်ငွားရမ်းနယ်ေျမမွာ အထပ် ၄ ထပ္ပါတဲ့ အေနာက္တိုင်းပုံစံ စံအိမ်တ္တောစ္ခုကို ဆောက္လုပ္ခဲ့ပါတယ်။ သူ့ဆီမွာ မယားငယ်ပေါင်း ဒါဇင္ခ်ီ ရွိတယ္လို့ ဆိုပါတယ်။ တရားဝင္မယားကေတာ့ ၄ ယောက္နဲ့ သား ၆ ယောက် ရွိပါတယ်။

တုယြဲ့စန်းကို နာမည်ကေ်ာ် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် အျဖစ် ထင်ရွားစေမယ့် ျဖစ်ရပ္ကေတာ့ ၁၉၂၄ ခုနစ္မွာ ဟြမ္က်င်းရုန်ဟာ ရွန်ဟိုင်း မြို့စောင္တပ္က စစ်ရဲတပ္ဖြဲ့တြေရဲ့ ဖမ်းဆီးျခင်းကို ခံခဲ့ရပါတယ်။ အေကြာင်းက ဟြမ္က်င်းရုန်ဟာ ရွန်ဟိုင်းကို အုပ္ခ်ုပ်နေတဲ့ အဲ့ခေတ္က စစ္ဘုရင်ရဲ့ သားကို ရိုက်နွက္ခဲ့တာကြောင့်ပါ။ ထိုအခါ ဟြမ္က်င်းရုန် လြတ်ေျမာက်ရေးအတြက် တုယြဲ့စန်းဟာ ေငြေကြးအင်အား စိုက္ထုတ်ပြီး စစ္ဘုရင္နဲ့ ညွိနှိုင်းခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဟြမ္က်င်းရုန်ဟာ ျပန္လည္လြတ်ေျမာက္ခဲ့ပါတယ်။ ဟြမ္က်င်းရုန် အခ်ုပ္က လြတ္လာပြီးတဲ့နောက္မွာတော့ ဟြမ္က်င်းရုန်ဟာ နောင္တေတြရပြီး မိတ်ေဆြေကာင်းပီသတဲ့ တုယြဲ့စန်းကို သူရဲ့ ေျမေအာက္ဒုစရိုက်လောကကို စြန့်လွှတ်ပြီး သူ့လုပ်ငန်းတြေကိုပါ လွှဲပေးခဲ့ပါတော့တယ်။ ဒါ့ကြောင့် တုယြဲ့စန်းဟာ ရုန်ဟိုင်း ဒုစရိုက်လောကရဲ့ ဂိုဏ္ခ်ူပ်ျဖစ္လာပါတော့တယ်။ တုယြဲ့စန်းဟာ ရွန်ဟိုင်းမွာရွိတဲ့ လောင်းကစားဝိုင်းတြေ အေပ်္မာယ်ဂေဟာ ကာကြယ်စောင့်ရွောက္ခ လို့ ထိုခေတ္က လူမိုက်လောကမွာ ဆိုကြတဲ့ ကုမ္ပဏီမွ အစ လမ်းဘေးစေ်းသည်အဆုံး မိုက်ကြေးခြဲတာတြေပါ လုပ်ဆောင္ခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒါကိုတော့ ကိုးရီးယား ဂန်းစတားဇာတ္လမ်းတြေမွာ တြေ့ဖူးမွာပေါ့နော်။ နောက်ပြီး သူဟာ ရွန်ဟိုင်းမြို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ေရေကြာင်းက္ပောိုရေးရွင်း တစ္ခုအျပင် ဘဏ် ၂ ကိုလဲ ပိုင္ဆိုင်ပြီး ခ်မ်းသာလာပါတော့တယ်။ ေျမေအာက်လောကမွာလဲ ျပင်သစ်ငွားရမ်းေျမမွာ ဘိန်းကုန္ကူးျခင်းကို အကြီးအက်ယ် လုပ္ကိုင္ခဲ့ပြီး ရွန်ဟိုင်းမြို့ရဲ့ အဓိကျဖန့်ျဖူးပေးသူ ျဖစ္လာပါတယ်။ ဒါ့အျပင် သူကိုယ္တိုင္လဲ ထိုအခိန္မွာ မူးယစ်ဆေးစြဲသူတစ်ဦး ျဖစ္လာခဲ့ပါပြီ။

ဘာကြောင့် ဒီလို ဂန်းစတားတြေကို တရုတ်အစိုးရက ထိရောက်အောင် အေရးမယူနိုင္လဲဆို အေကြာင်းကေတာ့ အဲ့အခိန္က ကူမင္တန်အစိုးရ ကိုယ္တိုင်ဟာလဲ အင်အားမလုံလောက္လို့ စစ္ဘုရင္တခို့နဲ့ကော တုယြဲ့စန်းတို့လို လူခ်မ်းသာ လူမိုက်တြေဆီက အလွူငြေ ထောက္ပံ့ေငြေတြကို လက္ခံနေရပါတယ်။ ခ်န်ကေရွိတ္နဲ့ တုယြဲ့စန်းတို့ ၂ ဦးဟာ ၁၉၂၀ ခုနစ္ကတည်းက သိြက်မ်းခဲ့ပါတယ်။ ၁၉၂၇ ခုနစ် ကူမင္တန္ပါတီထဲမွ ကြန်ျမူနစ္မ်ားကို ရွင်းလင်းရေးလုပ္တဲ့အခါ ရွန်ဟိုင်းကေန စတင္ခဲ့ကြောင်းကို တရုတ်ျပည္တြင်းစစ္ပြဲမ်ားမွာ ထည့်သြင်းရေးသားခဲ့ဖူးပါတယ်။ ၁၉၂၇ ခုနစ် ပါတီရွင်းလင်းရေး လုပ္တဲ့အခါမွာ တုယြဲ့စန်းဟာ အားတက်သေရာ ကူညီခဲ့ပါတယ်။ အဲ့အတြက် ခ်န်ကေရွိတ္က တုယြဲ့စန်းကို နေရာတစ်နေရာ ပေးခဲ့ပါတယ်။ ကြားရရင်တော့ ရီခ်င္စရာ တော်တော်ကောင်းပါတယ်။ သူခိုးကို တိုက္စိုးခန့် ဆိုသလိုပဲ တုယြဲ့စန်းကို အမိူးသားမူးယစ်အန္တရာယ် ထိန်းခ်ုပ်ရေးဌာနမွာ ဥက္ကဋ္ဌအျဖစ် ခန့်အပ္ခဲ့တာပါပဲ။ ရလာဒ္ကေတာ့ သိတဲ့အတိုင်း တုယြဲ့စန်းဟာ ဘိန်းကုန္ကူးျခင်းကို တရားဝင်ဆောင်ရြက္ခြင့် လတ္မွတ် ရသြားသလိုပါပဲ။

တုယြဲ့စန်းရဲ့ ခ်င်းပန်းဂိုဏ်းဟာ ကူမင္တန်အစိုးရကို လုံးဝေထာက္ခံပြီး အလွူေငြေတြအျပင် စစ္လက္နက်တြေပါ ထောက္ပံ့ခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ္ပိုင္စစ္တပ္ပုံစံကိုလဲ လူမိုက်တြေနဲ့ ဖြဲ့စည်းထားခဲ့ပါတယ်။ စစ္လက္နက်တြေကို ဂ်ာမဏီက မွာယူပေးပြီး သေနတ် အျေမာက္တင္မက လေယာဉ်တြေပါ ဝယ်ပေးခဲ့ပါတယ်။ သူဝယ်ပေးထားတဲ့ လေယာဉ္မွာ မူးယစ်နွိမ္နင်းရေးဌာနရဲ့ Logo တြေကိုတောင် ထည့်သြင်းထားပါသေးတယ်။ တဖက္မွာလဲ သူဟာ ရွန်ဟိုင်းမြို့မွာ ထင္တိုင်းကြဲလို့ ရေနခဲ့ပါတယ်။ ၁၉၃၁ ခုနစ္မွာ သူ့ရဲ့ ဘိုးဘေးတြေကို ရည္စူးပြီး ဘုံကေ်ာင်းတစ္ခု ဆောက္လုပ္ခဲ့ပါတယ်။ ဘုံကေ်ာင်းဖြင့်ပြဲကို ၃ ရက္တိုင္တိုင် ခမ်းနားကြီးက်ယ္စြာ က်င်းပခဲ့ပြီး ထိုပြဲတော်ဟာ ရွန်ဟိုင်းမြို့မွာ က်င်းပခဲ့ဖူးသမွ်ထဲကမွ အကြီးမားဆုံး ပြဲတ္တောစ္ခုလဲ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ်။ ထိုခေတ္က နိုင်ငံကေ်ာ် Cele တြေနဲ့ နိုင်ငံရေးသမားမ်ားစြာ တက်ရောက္ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒီလိုလုပ္လို့ သာဓုခေါ်တာ မေစာပါနဲ့အုံး။ တလအကြာမွာ သူဆောက္ခဲ့တဲ့ ဘုံကေ်ာင်းဟာလဲ ဟီရိုးအင်းထုတ္လုပ္တဲ့ စက်ရုံအသြင္ကို ေျပာင်းသြားခဲ့ပါတယ်။ အဆိုပါစက်ရုံဟာ ရွန်ဟိုင်းမြို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး မူးယစ်ဆေးဝါး ထုတ္လုပ္တဲ့ စက်ရုံျဖစ္လာခဲ့ပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ ၁၉၃၇ ခုနစ္မွာတော့ ဂ်ပန္စစ္တပ်ဟာ တရုတ်ျပည္ကို ဒုတိယအကြိမ် အင်အား အလုံးအရင်းျဖင့် က်ူးကေ်္လာာခဲ့ပါတယ်။ ထိုအခါ တုယြဲ့စန်းက သူ့ကိုယ္ပိုင် ရေတပ္က စစ်သေင်္ဘာငယ်တြေနဲ့ ဂ်ပန္တို့ကို ခုခံခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက် တုယြဲ့စန်းဟာ ဟောင်ကောင္ကို ထြက်ေျပးခဲ့ပါတယ်။ သူထြက်ေျပးသြားပေမယ့် သူ့ဂိုဏ်းသားတြေကေတာ့ ကူမင္တန္ဗိုလ္ခ်ုပ်ကြီး ထိုက္လီနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဂ်ပန္တို့ကို ခုခံခဲ့နေဆဲပါ။ အဆိုပါ စစ္ပြဲအတြင်း ခ်န်ကေရွိတ်ရဲ့ ထောက္လွမ်းရေးအဖြဲ့ဟာ ကူမင္တန္တပ္က ဗိုလ္ခ်ုပ်တြေ တပ်ရင်းမွူးတြေ လက္နက္ခဲယမ်းမ်ားကို ခိုးထုတ်ရောင်းခဲ့တာ တြေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ဒါဟာလဲ ကူမင္တန္တို့ စစ်ကြီးအပြီး တရုတ်ျပည္မကေန မောင်းထုတ္ခံရတဲ့ အေကြာင်းအရင်းတြေထဲက တရပ္ပါ။ စစ်အတြင်း တုယြဲ့စန်းဟာလဲ ထိုျပသာနာတြေထဲ ပါဝင်နေလိမ့်မယ္လို့ သံသယရွိခဲ့ကြပါတယ်။ သူဟာ အဲ့အခိန္က သူကိုယ်သူ တရုတ်ကြက်ေျခနီအဖြဲ့ဝင်ဟု ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ်။

စစ်ကြီးပြီးတော့ တုယြဲ့စန်းဟာ ဟောင်ကောင္ကေန ရွန်ဟိုင်းကို ျပန္လာခဲ့ပါတယ်။ သူထင္ထားတာကေတာ့ ရွန်ဟိုင်းမြို့သူမြို့သားတြေဟာ သူ့ကို သူရဲကောင်းတစ်ယောက္လို နြေးထြေးစြာ ကြိုဆိုလိမ့်မယ္လို့ သူထင္ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူထင်သလို မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ရွန်ဟိုင်းမြို့ခံ ျပည်သူတြေဟာ သူတို့ကို တုယြဲ့စန်း ျဖစ္ထားခဲ့ပြီး ဂ်ပန်တြေရဲ့ နွိပ္စက္မှုကို ခံခဲ့ရတာကို ဒေါသထြက္လ်က် ရွိနေပါတယ်။

ဒါ့အျပင် ခ်န်ကေရွိတ္နဲ့ တုယြဲ့စန်းတို့ရဲ့ ဆက္ဆံရေးဟာလဲ စစ်ကြီးပြီးကတည်းက ပိုပြီး ဝေးကြာသြားခဲ့ပါတယ်။ စစ်ကြီးအပြီး တရုတ်ျပည်ရဲ့ နိုင်ငံရေးမွာ အဓိကျပသာနာ ၂ ရပ် ရွိခဲ့ပါတယ်။ ကူမင္တန်အတြင်း အက်င့်ပ်က် ျခစားမှုနဲ့ ဒုစရိုက္ထူေျပာမှုတြေပါ။ ဒီဒုစရိုက် ထူေျပာမှုတြေဟာ ဂန်းစတားေတြေကြာင့် ျဖစ္တယ်ဟုဆိုတာ လူမိုက္ဂိုဏ်းမ်ားကို နွိမ္နင်းရန် ခ်န်ကေရွိတ်ရဲ့ သားျဖစ်သူ ခ်န္ခ်င်းက္ကော ဦးဆောင္ကာ နွိမ္နင်းရေးအဖြဲ့ကို ဖြဲ့စည်းခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ၁၉၄၀ ခုနစ္မွာ တုယြဲ့စန်းဟာ လူမိုက္ဘဝမွာ ပထမဆုံး အကြိမ်အျဖစ် အဖမ်းဆီးခံခဲ့ရပြီး တခါတည်း ထောင္ထဲပါ ပို့ဆောင်ျခင်း ခံခဲ့ရပါတယ်။ အဲ့အခိန္ကစလို့ ခ်န်ကေရွိတ္နဲ့ တုယြဲ့စန်းတို့ ဆက္ဆံရေးဟာ အပြီးတိုင္ခဲ့ပါတယ်။

၁၉၄၉ ခုနစ် ကူမင္တန္တပ်တြေ ျပည္မမွာ စစ်ရှုံးနိမ့်နေခိန္မွာ သူဟာ ဟောင်ကောင္ကို ထြက်ေျပးလွှတ်ေျမာက္ခဲ့ပါတယ်။ အဲ့အခိန် သူဟာ မ်က္စိကြယ်နေပြီး သူငယ်ျပန်ရောဂါလဲ ျဖစ္ဈပုနေပါပြီ။ သူဟာ နွစ်ရွည္လမ်ား ဘိန်းသုံးစြဲခဲ့သူ တစ်ဦးျဖစ္တာကြောင့် ဒီလိုျဖစ်သြားတာပါ။ ၁၉၅၁ ခုနစ္မွာတော့ သူဟာ ျပည္မကို ျပန္ဖို့ စီစဉ်နေခိန် အျပင်းဖ်ားပြီး သေဆုံးသြားပါတော့တယ်။ သူသေဆုံးခိန္မွာ အသက် ၆၁ နွစ်ရွိပါပြီ။ သူ့အရိုးျပာကိုတော့ သူ့ရဲ့ ဇနီးတြေထဲက တစ်ယောက် ထိုင်ဝမ္ကို ျပန်သယ်သြားပြီး ထိုင်ဝမ်နိုင်ငံ New တိုင်ပေမွာပဲ ဂူသြင်းမြှုပ်နွံခဲ့တယ္လို့ ဆိုပါတယ်။

တုယြဲ့စန်းအေကြာင်း ရိုက္ကူးထားတဲ့ ဇာတ္ကားတြေလဲ ရွိပါတယ်။ ဂန်းစတား ဇာတ္လမ်းတြေ ကြည့်ရှုဖို့ စိတ်ဝင္စားသူတြေ အတြက်တော့ စိတ်ဝင္စားစရာပဲပေါ့။ ဇာတ္ကား နာမည်တြေကေတာ့ The Last Tycoon (2012) Lord of Shanghai (2015) တို့ပဲ ျဖစ္ပါတယ်။

Credit - SwamHtet(天下第一)

The Last Tycoon (2012) ကို Channel Myanmar Page & Website မွာ တင်ပေးဖူးတာ တြေ့ဖူးလို့ မကြည့်ရေသးတဲ့လူတြေ ကြည့်လိုရေအာင် ြက်န်တော် ဗီဒီယို Link ကို ယူလာခဲ့တယ္ဗ်။ hehe အားတဲ့ရက္ဆို အဲ့မွာ သြားေမွှေနက်လေ။ Lord of Shanghai ကေတာ့ အပိုင်းဆက္နဲ့ တူတယ်။

http://www.channelmyanmar.org/the-last-tycoon-2012/

ေလာကႀကီးရဲ႕ အလွစစ္ပ်ဳိကညာ။



Qian Shou Guan Yin《千手观音》 လက္တစ္ေထာင္ကြမ္ရင္အကရဲ႕ ေ႐ွ႕ဆုံးမွာ ကျပေနသူေလးကေတာ့ 邰丽华 Tai Li Hua ထိုင္လိဟြာ လို႔ေခၚတဲ့ မိန္းမလွေလး တစ္ေယာက္ပါပဲ။ သူမဟာ အသက္ ၂ ႏွစ္အရြယ္မွာ ဆြံ႔အနားမၾကား ျဖစ္ခဲ့ရသူေလးပါ။ သို႔ေပမယ့္ သူမရဲ႕ ဘဝကို အ႐ႈံးမေပးတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကေတာ့ သိပ္ကို အတုယူဖြယ္ေကာင္းတာမို႔ သူမအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္းကို ကြ်န္မတို႔ 天下第一 Page မွ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ အဲ့လို အၾကားအာ႐ုံ ဆုံး႐ႈံးလိုက္ရတဲ့ သူမဟာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သူမတူတာကို ငယ္ငယ္ထဲက သတိထားမိပါတယ္တဲ့။
For More Information: 天下第一

ထိုင္လိဟြာ (Tai Li Hua) သူမကို ၁၉၇၆ ခုႏွစ္ ၁၁ လပိုင္း ၉ ရက္ေန႔မွာ ဟူေပျပည္နယ္ ယိခ်န္းၿမိဳ႕ေလးမွာ ေမြးဖြားခဲ့တာပါ။ ဆြံ႔အနားမၾကား အကပညာ႐ွင္တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ မသန္စြမ္းအဖြဲ႕အစည္းႀကီးရဲ႕ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ အထူးအႏုပညာအသင္းရဲ႕ ဒုတိယဥကၠဌ ျဖစ္ၿပီး All-China Youth Federation ရဲ႕ ဒုဥကၠဌလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၉၈ ခုႏွစ္မွာ ဝူဟန္႔ပထမဆုံးမသန္စြမ္းေက်ာင္းရဲ႕ ဆြံ႔အနားမၾကားဆရာမ တစ္ေယာက္အျဖစ္ စတင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။

သူမဟာ မိခင္ဝမ္းက ထြက္လာတုန္းက အရမ္းခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ သာမန္ကေလးငယ္ေလး ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ အသက္ ၂ ႏွစ္အရြယ္မွာေတာ့ အျပင္းဖ်ားရာကေနၿပီး ဆြံ႔အနားမၾကား ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ အဲ့လို အၾကားအာ႐ုံဆုံး႐ႈံးလိုက္ရတဲ့ သူမဟာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သူမတူတာကို ငယ္ငယ္ထဲက သတိထားမိပါတယ္တဲ့။ သို႔ေပမယ့္ အ႐ွဳံးမေပးလိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ မေလ်ာ့တဲ့ ဇြဲသတၱိကေတာ့ စိတ္ထဲမွာ သန္စြမ္းခဲ့သူမို႔ ဟူေပ အႏုပညာတကၠသိုလ္ကေန Article Design Major နဲ႔ ေက်ာင္းၿပီးခဲ့ပါတယ္။
့သူမဟာ ဆြံ႔အနားမျကားေက်ာင္းမွာ သူမကို အဆြဲေဆာင္ဆုံးျဖစ္ေနတဲ့ Rhythmic course ကို သြားေရာက္သင္ယူေလ့လာခဲ့ပါတယ္။ အဲ့အတန္းမွာ ဆရာမက ၾကမ္းျပင္ကို ေျခေဆာင့္လိုက္တဲ့ တုန္ခါမႈကို ေျခေထာက္ကေနတဆင့္ ခံစားၿပီး စည္းခ်က္ကို လိုက္မွတ္ေစခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီတုန္ခါမႈကို ခံစားသိိရိွၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ သူမဟာ ေဆာင္းေဘာက္ (စပီကာ) ကို ပါးနဲ႔ အပ္ကာ သီခ်င္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ သံစဥ္စည္းခ်က္ မတူညီမႈကို ေသခ်ာေလ့လာမွတ္သားခဲ့ပါတယ္။ သူမကို လူအမ်ားသိေစခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးအကကေတာ့ 《雀之灵》 ေဒါင္းရဲ႕ ဝိဥာဥ္လို႔ေခၚတဲ့ ေဒါင္းအကပါပဲ။ အဲ့အကရဲ႕ ေတးသြားမွာ စည္းခ်က္ ၇၀၀ ေက်ာ္ရိွပါတယ္။ ဒါကို ေသခ်ာမွတ္မိၿပီး စည္းခ်က္အတိုင္း ကကြက္ကို လိုက္ႏိုင္ဖို႔ရာ အၾကားအာ႐ုံမရိွတဲ့ သူမအတြက္ကေတာ့ ႀကီးမားတဲ့ စိန္ေခၚမႈတစ္ရပ္ပါပဲ။ အဲ့အကအတြက္သူမဟာ အိပ္ခ်ိန္စားခ်ိန္ကလြဲလို႔ ေန႔မအားညမနား ႀကိဳးစားခဲ့ရပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ သူမႀကိဳးစားမႈဟာ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ အကၿပိဳင္ပြဲေတြမွာ ၾကည့္႐ႈသူ ပရိတ္သတ္အပါအဝင္ အကဲျဖတ္ဒိုင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သူမကို ဆြံ႔အနားမၾကားသူလို႔ လုံးဝမသိၾက မထင္ၾကပါဘူး။ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ေလာက္မွာ အႏုပညာေလာကမွာ နာမည္ထြက္လာခဲ့တဲ့ မသန္စြမ္းအႏုပညာအဖြဲ႔မွာ လိဟြာဟာ အကအဖြဲ႔ရဲ႕ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

သူမရဲ႕ အႏုပညာျဖတ္သန္းမႈ

၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ၅ လပိုင္းမွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ မသန္စြမ္းအႏုပညာအသင္းကို ဝင္ေရာက္ခဲ့ၿပီး အသင္းသားေတြကို အကေလ့က်င့္ေပးရတဲ့ အသင္းသားေတြကို အုပ္ခ်ဳပ္ရတဲ့ ကကြက္ဆန္းေတြ တီထြင္ေပးရတဲ့ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာပါတယ္။ ၂ ႏွစ္ ၆ လအတြင္း ႏိုင္ငံေပါင္း ၁၆ ႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းေဒသ ၂၂ ေနရာ သြားေရာက္ခဲ့ရၿပီး ပြဲေပါင္း ၂၇၅ ပြဲ ေဖ်ာ္ေျဖကျပခဲ့ၾကပါတယ္။

၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ၈ လပိုင္းမွာ အီတလီ Teatro alla Scala ျပဇာတ္႐ုံမွာ က်င္းပျပဳလုပ္တဲ့ စည္းမျခားတဲ့ႏိုင္ငံမ်ားရဲ႕ စာေပယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာေဖ်ာ္ေျဖပြဲေတာ္ႀကီးမွာလည္း ကမၻာအႏွံ႔က နာမည္ႀကီး အႏုပညာ အကပညာ႐ွင္ေတြရဲ႕ ေဖ်ာ္ေျဖမႈနဲ႔ ရင္ေပါင္တန္းကာ Dun Huang Cai Su ဆိုတဲ့ အေ႐ွ႕တိုင္းယဥ္ေက်းမႈကို ေဖာ္က်ဴးတဲ့ ကကြက္မ်ားနဲ႔ တင္ဆက္ကျပခဲ့ရာ ၾကည့္႐ႈသူအားလုံးကို အံအားသင့္ေစခဲ့ၿပီး ပရိတ္သတ္လက္ခုပ္သံမ်ားကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၀ ခုႏွစ္ ၉ လပိုင္း ၁၈ ရက္ေန႔ အေမရိကန္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ရဲ႕ Carnegie Hall မွာ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ကမာၻ႕ထိပ္တန္းအႏုပညာေဖ်ာ္ေျဖပြဲမွာ သူမရဲ႕ 《雀之灵》 ဥေဒါင္းရဲ႕ဝိဥာဥ္ အကဟာ တက္ေရာက္လာတဲ့ ကုလသမဂၢေခါင္းေဆာင္နဲ႔တကြ ကမာၻ႕ထိပ္သီး ၄၃ ႏိုင္ငံက သံအမတ္ေတြကိုပါ ၾကည့္ရႈလာတဲ့ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲတေလွ်ာက္မွာ အံအားအသင့္ေစဆုံး ရင္သပ္႐ႈ့ေမာဖြယ္ ထိပ္တန္းေဖ်ာ္ေျဖမႈတစ္ရပ္ကို ေပးစြမ္းႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔ ခ်ီးက်ဴးေထာပနာ ျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။

၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ၁၀ လပိုင္း ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ ျပဳလုပ္တဲ့ ကမာၻ႕မသန္စြမ္းသူမ်ား အစည္းအေဝးပြဲမွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ မသန္စြမ္းအႏုပညာအဖြဲ႔ကို လူသားအားလုံးရဲ႕ တမူထူးတဲ့အႏုပညာ မီးတိုင္ရယ္လို႔ သတ္မွတ္ခဲ့ပါတယ္။ တကမာၻလုံးမသန္စြမ္းသူသန္း ၆၀ ကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ သံတမန္ေတာ္အျဖစ္ ထိုင္လိဟြာ ကို ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ၃ လပိုင္း ပိုလန္ႏိုင္ငံမွာ သြားေရာက္ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ၿပီး ပိုလန္သမၼတ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွင့္တကြ ျပည္သူအားလုံးရဲ႕ စိတ္ကို ဖမ္းစားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ၆ လပိုင္းမွာေတာ့ ကမာၻတဝန္း SARS ေရာဂါကပ္ဆိုးက်ေရာက္ေနခ်ိန္မွာလည္း မရပ္မနား ေဟာင္ေကာင္ၿမိဳ႕မွာ သြားေရာက္ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ပါေသးတယ္။

၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ၂ လပိုင္းမွာ Negara ၿမိဳ႕ကို ေနမေကာင္းတဲ့ၾကားက အဖြဲ႔နဲ႔အတူ သြားေရာက္ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ရာ ၾကည့္႐ွဴ႕သူအားလုံး ရင္သပ္႐ႈေမာခဲ့ရၿပီး ေအာင္ျမင္မႈေတြ သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ၃ လပိုင္းလဆန္းေလာက္မွာ ထိုင္လိဟြာဟာ က်န္းမာေရးအေျခေနေၾကာင့္ bed rest ယူရမယ့္ အေျခေနထိျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ကိုရီးယားႏိုင္ငံကို အဖြဲ႔နဲ႔ အတူ လိုက္ပါေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ပါတယ္။ သူမရဲ႕ တာဝန္ယူစိတ္ ႀကီးမားပုံကေတာ့ ဒီခရီးစဥ္မွာ အားလုံးကို သိျမင္ေစခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ၆ လ ၁၈ ရက္ေန႔မွာ အေမရိကန္ ေလာ့အိန္ဂ်ယ္ၿမိဳ႕မွာ က်င္းပျပဳလုပ္တဲ့ ေဟာလိဝုဒ္ေအာ္စကာဆုေပးပြဲမွာ ထိုင္လိဟြာ အဓိကပါဝင္သ႐ုပ္ေဆာင္ထားတဲ့ 《我的梦》 ကိုယ့္ရဲ႕ အိပ္မက္ဟာ အေကာင္းဆုံး ႐ုပ္သံဇာတ္ကားဆုရရိွခဲ့ၿပီး သူမရဲ႕ ဘဝဇာတ္ေၾကာင္းကို ႐ိုက္ကူးတင္ဆင္ထားတဲ့ 《与梦同行》အိပ္မက္ႏွင့္အတူခရီးဆက္မယ္ ဆိုတဲ့ မွတ္တမ္း႐ုပ္႐ွင္ကားဟာ အေကာင္းဆုံးဆု ရရိွခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ၉ လ ၂၈ ရက္ေန႔မွာေတာ့ ေအသင္မသန္စြမ္းအိုလံပစ္ၿပိဳင္ပြဲရဲ႕ ပိတ္ပြဲအခမ္းအနားမွာ ထိုင္လိဟြာနဲ႔အဖြဲ႔ဟာ ကမာၻေက်ာ္မယ့္《千手观音》 ကြမ္ရင္လက္တစ္ေထာင္အကကို စတင္ ကျပေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ၂ လပိုင္း တ႐ုတ္ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ ညစာစားပြဲမွာလည္း ကြမ္ရင္လက္တစ္ေထာင္အကကို ထပ္မံေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ရာ သမၼတႀကီး ဟူက်င္ေထာင္း ကိုယ္တိုင္ ထိုင္လိဟြာကို ဆုံေတြ႔ၿပီး အားေပးခ်ီးက်ဴးစကား ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။

၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ၇ လပိုင္းမွာေတာ့ All-China Youth Federation အသင္းႀကီးရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္အစည္းေဝးမွာ သူမကို အသင္းႀကီးရဲ႕ ဒုတိယဥကၠဌ အျဖစ္ေရြးခ်ယ္ တင္ေျမာက္ခဲ့ပါတယ္။

၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ၁၁ လပိုင္း ၁၁ ရက္ေန႔မွာ ထိုင္လိဟြာဟာ သူမဘဝအတြက္ အေရးပါလာမယ့္ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ အမွတ္မထင္ ဆုံစည္းခဲ့ပါတယ္။ သူကေတာ့ ဟြာက်ဴံးသိပၸံနည္းပညာတကၠသိုလ္က ဘြဲ႔ရေက်ာင္းသား လီခြၽင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ျမင္ျမင္ခ်င္းခ်စ္မိသြားၾကတာပါတဲ့။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ၃ လပိုင္းမွာေတာ့ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး တသက္တာလက္တြဲၾကဖို႔ ဆုံးျဖတ္ၿပီး ဝူဟန္႔မွာပဲ မဂၤလာပြဲက်င္းပခဲ့ၾကပါတယ္။ ယခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ သားေလးတစ္ေယာက္ကိုလည္း ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ထိုင္လိဟြာဟာ ပရဟိတအလုပ္ေတြလည္း လုပ္ပါေသးတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕အိပ္မက္ ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ ပရဟိတအသင္းဖြဲ႔ထားၿပီး ရရိွလာတဲ့အႏုပညာေၾကးနဲ႔ အလႉေကာက္ခံေငြမ်ားကို စီခြၽမ္ငလ်င္ေဘးမွာလည္း တ႐ုတ္ယြမ္ ၂၉ သိန္း ၆ ေသာင္းလႉဒါန္းခဲ့ကာ CHINA INTERNATIONAL CHARITY FOUNDATION ကိုလည္း ေဒၚလာ ၄ သိန္းလႉဒါန္းခဲ့ပါတယ္။ ဆက္လက္ၿပီး လိုအပ္တဲ့ေနရာမ်ားသို႔လည္း အလႉေငြမ်ား ေထာက္ပံ့ေပးလ်က္ရိွတာမို႔ တ႐ုတ္လူငယ္ေတြအေနနဲ႔ ေလးစားအတုယူဖြယ္ စံျပပုဂိၢဳလ္တစ္ဦး ျဖစ္လို႔ေနပါေတာ့တယ္။

Credit - ZinSnow(天下第一)












Unicode Version

လောကကြီးရဲ့ အလွစစ္ပိုကညာ

Qian Shou Guan Yin《千手观音》 လက္တစ်ထောင္ကြမ်ရင်အကရဲ့ ရွေ့ဆုံးမွာ ကျပေနသူလေးကေတာ့ 邰丽华 Tai Li Hua ထိုင္လိဟြာ လို့ခေါ်တဲ့ မိန်းမလွေလး တစ်ယောက္ပါပဲ။ သူမဟာ အသက် ၂ နွစ်အရြယ္မွာ ဆြံ့အနားမကြား ျဖစ္ခဲ့ရသူလေးပါ။ သို့ပေမယ့် သူမရဲ့ ဘဝကို အရှုံးမေပးတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကေတာ့ သိပ္ကို အတုယူဖြယ်ကောင်းတာမို့ သူမအေကြာင်း တေစ့တေစာင်းကို ြက်န္မတို့ 天下第一 Page မွ ေျပာျပခ်င္ပါတယ်။ အဲ့လို အကြားအာရုံ ဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့ သူမဟာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သူမတူတာကို ငယ်ငယ္ထဲက သတိထားမိပါတယ္တဲ့။

ထိုင္လိဟြာ (Tai Li Hua) သူမကို ၁၉၇၆ ခုနွစ် ၁၁ လပိုင်း ၉ ရက်နေ့မွာ ဟူပျေပည္နယ် ယိခ်န်းမြို့လေးမွာ မြေးဖြားခဲ့တာပါ။ ဆြံ့အနားမကြား အကပညာရွင္တစ်ဦးျဖစ်ပြီး တရုတ်နိုင်ငံ မသန္စြမ်းအဖြဲ့အစည်းကြီးရဲ့ အဖြဲ့ခေါင်းဆောင္တစ်ဦးလည်း ျဖစ္ပါတယ်။ တရုတ်နိုင်ငံ အထူးအနုပညာအသင်းရဲ့ ဒုတိယဥက္ကဌ ျဖစ်ပြီး All-China Youth Federation ရဲ့ ဒုဥက္ကဌလည်း ျဖစ္ပါတယ်။ ၁၉၉၈ ခုနွစ္မွာ ဝူဟန့်ပထမဆုံးမသန္စြမ်းကေ်ာင်းရဲ့ ဆြံ့အနားမကြားဆရာမ တစ်ယောက်အျဖစ် စတင် တာဝန္ထမ်းဆောင္ခဲ့ပါတယ်။

သူမဟာ မိခင်ဝမ်းက ထြက္လာတုန်းက အရမ်းခ်စ္ဖို့ကောင်းတဲ့ သာမန္ကေလးငယ်လေး ျဖစ္ခဲ့ပေမယ့် အသက် ၂ နွစ်အရြယ္မွာတော့ အျပင်းဖ်ားရာကေနပြီး ဆြံ့အနားမကြား ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ်။ အဲ့လို အကြားအာရုံဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့ သူမဟာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သူမတူတာကို ငယ်ငယ္ထဲက သတိထားမိပါတယ္တဲ့။ သို့ပေမယ့် အရွုံးမေပးလိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ့ မေလ်ာ့တဲ့ ဇြဲသတ္တိကေတာ့ စိတ္ထဲမွာ သန္စြမ်းခဲ့သူမို့ ဟူပေ အနုပညာတက္ကသိုလ္ကေန Article Design Major နဲ့ ကေ်ာင်းပြီးခဲ့ပါတယ်။
့သူမဟာ ဆြံ့အနားမျကားကေ်ာင်းမွာ သူမကို အဆြဲဆောင္ဆုံးျဖစ်နေတဲ့ Rhythmic course ကို သြားရောက်သင်ယူလေ့လာခဲ့ပါတယ်။ အဲ့အတန်းမွာ ဆရာမက ကြမ်းျပင္ကို ေျခေဆာင့်လိုက္တဲ့ တုန္ခါမှုကို ေျခေထာက္ကေနတဆင့် ခံစားပြီး စည်းခ်က္ကို လိုက္မွတ်စေခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီတုန္ခါမှုကို ခံစားသိရွိပြီးတဲ့နောက္မွာတော့ သူမဟာ ဆောင်းဘောက် (စပီကာ) ကို ပါးနဲ့ အပ္ကာ သီခ်င်းအမိုးမိုးနဲ့ သံစဉ္စည်းခ်က် မတူညီမှုကို သေခ်ာလေ့လာမွတ်သားခဲ့ပါတယ်။ သူမကို လူအမ်ားသိစေခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးအကကေတာ့ 《雀之灵》 ဒေါင်းရဲ့ ဝိဉာဉ္လို့ခေါ်တဲ့ ဒေါင်းအကပါပဲ။ အဲ့အကရဲ့ တေးသြားမွာ စည်းခ်က် ၇၀၀ ကေ်ာ်ရွိပါတယ်။ ဒါကို သေခ်ာမွတ္မိပြီး စည်းခ်က်အတိုင်း ကကြက္ကို လိုက်နိုင္ဖို့ရာ အကြားအာရုံမရွိတဲ့ သူမအတြက္ကေတာ့ ကြီးမားတဲ့ စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ္ပါပဲ။ အဲ့အကအတြက်သူမဟာ အိပ္ခိန္စားခိန္ကလြဲလို့ နေ့မအားညမနား ကြိုးစားခဲ့ရပါတယ်။ သို့ပေမယ့် သူမကြိုးစားမှုဟာ အောင်ျမင္ခဲ့ပါတယ်။ အကပြိုင္ပြဲတြေမွာ ကြည့်ရှုသူ ပရိတ်သတ်အပါအဝင် အကဲျဖတ္ဒိုင် တော်တ္မော်ားမ်ား သူမကို ဆြံ့အနားမကြားသူလို့ လုံးဝမသိကြ မထင်ကြပါဘူး။ ၂၀၀၂ ခုနွစ်လောက္မွာ အနုပညာလောကမွာ နာမည္ထက္လြာခဲ့တဲ့ မသန္စြမ်းအနုပညာအဖြဲ့မွာ လိဟြာဟာ အကအဖြဲ့ရဲ့ အဖြဲ့ခေါင်းဆောင် ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ်။

သူမရဲ့ အနုပညာျဖတ်သန်းမှု

၂၀၀၂ ခုနွစ် ၅ လပိုင်းမွာ တရုတ်နိုင်ငံ မသန္စြမ်းအနုပညာအသင်းကို ဝင်ရောက္ခဲ့ပြီး အသင်းသားတြေကို အကေလ့က်င့်ပေးရတဲ့ အသင်းသားတြေကို အုပ္ခ်ုပ်ရတဲ့ ကကြက္ဆန်းတြေ တီထြင်ပေးရတဲ့ အဖြဲ့ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ယောက် ျဖစ္လာပါတယ်။ ၂ နွစ် ၆ လအတြင်း နိုင်ငံပေါင်း ၁၆ နိုင်ငံ ျပည္တြင်းဒေသ ၂၂ နေရာ သြားရောက္ခဲ့ရပြီး ပြဲပေါင်း ၂၇၅ ပြဲ ဖေ်ာ်ေျဖကျပခဲ့ကြပါတယ်။

၁၉၉၂ ခုနွစ် ၈ လပိုင်းမွာ အီတလီ Teatro alla Scala ျပဇာတ်ရုံမွာ က်င်းပျပုလုပ္တဲ့ စည်းမျခားတဲ့နိုင်ငံမ်ားရဲ့ စာပေယဉ်ကေ်းမှု အနုပညာဖေ်ာ်ေျဖပြဲတော်ကြီးမွာလည်း ကမ္ဘာအနွံ့က နာမည်ကြီး အနုပညာ အကပညာရွင်တြေရဲ့ ဖေ်ာ်ေျဖမှုနဲ့ ရင်ပေါင္တန်းကာ Dun Huang Cai Su ဆိုတဲ့ အေရွ့တိုင်းယဉ်ကေ်းမှုကို ဖ္ကော်ူးတဲ့ ကကြက္မ်ားနဲ့ တင္ဆက္ကျပခဲ့ရာ ကြည့်ရှုသူအားလုံးကို အံအားသင့်စေခဲ့ပြီး ပရိတ်သတ္လက္ခုပ်သံမ်ားကို သိမ်းပိုက်နိုင္ခဲ့ပါတယ်။

၂၀၀၀ ခုနွစ် ၉ လပိုင်း ၁၈ ရက်နေ့ အေမရိကန် နယူးယောက်မြို့ရဲ့ Carnegie Hall မွာ က်င်းပျပုလုပ္ခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာ့ထိပ္တန်းအနုပညာဖေ်ာ်ေျဖပြဲမွာ သူမရဲ့ 《雀之灵》 ဥဒေါင်းရဲ့ဝိဉာဉ် အကဟာ တက်ရောက္လာတဲ့ ကုလသမဂ္ဂေခါင်းဆောင္နဲ့တကြ ကမ္ဘာ့ထိပ်သီး ၄၃ နိုင်ငံက သံအမတ်တြေကိုပါ ကြည့်ရှုလာတဲ့ ဖေ်ာ်ေျဖပြဲတေလွ်ာက္မွာ အံအားအသင့်စေဆုံး ရင်သပ်ရှု့မောဖြယ် ထိပ္တန်းဖေ်ာ်ေျဖမှုတစ်ရပ္ကို ပေးစြမ်းနိုင္ခဲ့တယ္လို့ ခ်ီးက်ူးထောပနာ ျပုခဲ့ကြပါတယ်။

၂၀၀၂ ခုနွစ် ၁၀ လပိုင်း ဂ်ပန်နိုင်ငံမွာ ျပုလုပ္တဲ့ ကမ္ဘာ့မသန္စြမ်းသူမ်ား အစည်းအေဝးပြဲမွာ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ မသန္စြမ်းအနုပညာအဖြဲ့ကို လူသားအားလုံးရဲ့ တမူထူးတဲ့အနုပညာ မီးတိုင်ရယ္လို့ သတ္မွတ္ခဲ့ပါတယ်။ တကမ္ဘာလုံးမသန္စြမ်းသူသန်း ၆၀ ကို ကိုယ္စားျပုတဲ့ သံတမန်တော်အျဖစ် ထိုင္လိဟြာ ကို ရြေးခ်ယ္တင်ေျမှာက္ခဲ့ကြပါတယ်။

၂၀၀၃ ခုနွစ် ၃ လပိုင်း ပိုလန်နိုင်ငံမွာ သြားရောက်ဖေ်ာ်ေျဖခဲ့ပြီး ပိုလန်သမ္မတ ဇနီးမောင်နွံနွင့်တကြ ျပည်သူအားလုံးရဲ့ စိတ္ကို ဖမ်းစားနိုင္ခဲ့ပါတယ်။

၂၀၀၃ ခုနွစ် ၆ လပိုင်းမွာတော့ ကမ္ဘာတဝန်း SARS ရောဂါကပ္ဆိုးက်ရောက်နေခိန္မွာလည်း မရပ္မနား ဟောင်ကောင်မြို့မွာ သြားရောက်ဖေ်ာ်ေျဖခဲ့ပါသေးတယ်။

၂၀၀၄ ခုနွစ် ၂ လပိုင်းမွာ Negara မြို့ကို နေမေကာင်းတဲ့ကြားက အဖြဲ့နဲ့အတူ သြားရောက်ဖေ်ာ်ေျဖခဲ့ရာ ကြည့်ရွူ့သူအားလုံး ရင်သပ်ရှုမောခဲ့ရပြီး အောင်ျမင္မှုတြေ သိမ်းပိုက်နိုင္ခဲ့ပါတယ်။

၂၀၀၄ ခုနွစ် ၃ လပိုင်းလဆန်းလောက္မွာ ထိုင္လိဟြာဟာ က်န်းမာရေးအျေခေနေကြာင့် bed rest ယူရမယ့် အျေခေနထျိဖစ္ခဲ့ပေမယ့် ကိုရီးယားနိုင်ငံကို အဖြဲ့နဲ့ အတူ လိုက္ပါဖေ်ာ်ေျဖခဲ့ပါတယ်။ သူမရဲ့ တာဝန်ယူစိတ် ကြီးမားပုံကေတာ့ ဒီခရီးစဉ္မွာ အားလုံးကို သျိမင်စေခဲ့ပါတယ်။

၂၀၀၄ ခုနွစ် ၆ လ ၁၈ ရက်နေ့မွာ အေမရိကန် လော့အိန္ဂ်ယ်မြို့မွာ က်င်းပျပုလုပ္တဲ့ ဟောလိဝုဒ်အ္စောကာဆုပေးပြဲမွာ ထိုင္လိဟြာ အဓိကပါဝင်သရုပ်ဆောင္ထားတဲ့ 《我的梦》 ကိုယ့်ရဲ့ အိပ္မက်ဟာ အေကာင်းဆုံး ရုပ်သံဇာတ္ကားဆုရရွိခဲ့ပြီး သူမရဲ့ ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို ရိုက္ကူးတင္ဆင္ထားတဲ့ 《与梦同行》အိပ္မက်နွင့်အတူခရီးဆက္မယ် ဆိုတဲ့ မွတ္တမ်းရုပ်ရွင္ကားဟာ အေကာင်းဆုံးဆု ရရွိခဲ့ပါတယ်။

၂၀၀၄ ခုနွစ် ၉ လ ၂၈ ရက်နေ့မွာတော့ အေသင္မသန္စြမ်းအိုလံပစ်ပြိုင္ပြဲရဲ့ ပိတ္ပြဲအခမ်းအနားမွာ ထိုင္လိဟြာနဲ့အဖြဲ့ဟာ ကမ္ဘာကေ်္မာယ့်《千手观音》 ကြမ်ရင္လက္တစ်ထောင်အကကို စတင် ကျပေဖ်ာ်ေျဖခဲ့ပါတယ်။

၂၀၀၅ ခုနွစ် ၂ လပိုင်း တရုတ်နွစ်သစ္ကူးပြဲတော် ညစာစားပြဲမွာလည်း ကြမ်ရင္လက္တစ်ထောင်အကကို ထပ္မံဖေ်ာ်ေျဖခဲ့ရာ သမ္မတကြီး ဟူက်င်ထောင်း ကိုယ္တိုင် ထိုင္လိဟြာကို ဆုံတြေ့ပြီး အားပေးခ်ီးက်ူးစကား ေျပာကြားခဲ့ပါတယ်။

၂၀၁၅ ခုနွစ် ၇ လပိုင်းမွာတော့ All-China Youth Federation အသင်းကြီးရဲ့ နွစ္ပတ္လည်အစည်းဝေးမွာ သူမကို အသင်းကြီးရဲ့ ဒုတိယဥက္ကဌ အျဖစ်ရြေးခ်ယ် တင်ေျမာက္ခဲ့ပါတယ်။

၁၉၉၅ ခုနွစ် ၁၁ လပိုင်း ၁၁ ရက်နေ့မွာ ထိုင္လိဟြာဟာ သူမဘဝအတြက် အေရးပါလာမယ့် လူတစ်ယောက္နဲ့ အမွတ္မထင် ဆုံစည်းခဲ့ပါတယ်။ သူကေတာ့ ဟြာက်ူံးသိပ္ပံနည်းပညာတက္ကသိုလ္က ဘြဲ့ရေက်ာင်းသား လီခြျင်း ျဖစ္ပါတယ်။ သူတို့နွစ်ယောက္က ျမင်ျမင္ခ်င်းခ်စ္မိသြားကြတာပါတဲ့။ ၂၀၀၃ ခုနွစ် ၃ လပိုင်းမွာတော့ ခ်စ်သူနွစ်ဦး တသက္တာလက္တြဲကြဖို့ ဆုံးျဖတ်ပြီး ဝူဟန့်မွာပဲ မဂင်္လာပြဲက်င်းပခဲ့ကြပါတယ်။ ယခုအခိန္မွာတော့ ခ်စ္စရာကောင်းတဲ့ သားလေးတစ်ယောက္ကိုလည်း ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္လို့ သိရပါတယ်။

ထိုင္လိဟြာဟာ ပရဟိတအလုပ်တြေလည်း လုပ္ပါသေးတယ်။ ကိုယ့်ရဲ့အိပ္မက် ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ့ ပရဟိတအသင်းဖြဲ့ထားပြီး ရရွိလာတဲ့အနုပညာကြေးနဲ့ အလှူကောက္ခံငြေမ်ားကို စီခြျမ်ငလ်င်ဘေးမွာလည်း တရုတ်ယြမ် ၂၉ သိန်း ၆ သောင်းလှူဒါန်းခဲ့ကာ CHINA INTERNATIONAL CHARITY FOUNDATION ကိုလည်း ဒေါ်လာ ၄ သိန်းလှူဒါန်းခဲ့ပါတယ်။ ဆက္လက်ပြီး လိုအပ္တဲ့နေရာမ်ားသို့လည်း အလှူငြေမ်ား ထောက္ပံ့ပေးလ်က်ရွိတာမို့ တရုတ္လူငယ်တြေအေနနဲ့ လေးစားအတုယူဖြယ် စံျပပုဂ္ဂိုလ္တစ်ဦး ျဖစ္လို့နေပါတော့တယ်။

တိဗက္လူမ်ိုး 藏族 (Tibetan) ေတြအေျကာင္း သိမွတ္ဖြယ္ရာမ်ား။



ဒီတစ္ခါမွာေတာ့တိဗက္လူမ်ိုး 藏族 【Tibetan】 ေတြအေျကာင္း သိခ်င္ေသာစာဖတ္သူတို့အတြက္ တိဗက္အေျကာင္း လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ေလ့လာေရးသားထားပါတယ္ေနာ္္
For More Information: 天下第一

藏族 【Tibetan】
တိဗက္လူမ်ိုးေတြဟာေရွးက်တဲ႕မ်ိုးနြယ္စုတစ္ခုပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဟိုးယခင္ကတိဗက္လူမ်ိုးမ်ားကိုထူေပါ tubo လို့ေခါ္တြင္ခဲ့ျကပါတယ္။ AD 641မွာထူေပါဘုရင္ဟာထန္နိုင္ငံျမို့ေတာ္ခ်န္အန္းသို့သံတမာန္ေစလႊတ္ျပီးနွစ္နိုင္ငံခ်စ္ျကည္ေရးအတြက၄င္းနွင့္လက္ထပ္ရန္သတို့သမီးေစလႊတ္ေပးဖို့ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ ထန္ဧကရာဇ္ဟာသမီးေတာ္ ဝန္ခ်န္မင္းသမီးကိုတိဗက္သို့ေစလႊတ္ခဲ့ပါတယ္ဝန္ခ်န္မင္းသမီးဟာ၂နိုင္ငံခ်စ္ျကည္ေရးအတြက္ထူေပါဘုရင္ကိုလက္ထပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့အခ်ိန္ကစလို့တိဗက္နဲ့ဟန္လူမ်ိုးေတြျကားမွာစီးပြားေရး နိုင္ငံေရး ယဥ္ေက်းမွုဖလွယ္မွုေတြဟာတိုးတက္လာခဲ့ျကပါတယ္။

ေျမမ်က္နာသြင္ျပင္
တိဗက္လူမ်ိုးေတြဟာတိဗက္ကုန္းျမင့္ေဒသမျပန့္နွံ႕ေနထိုင္ျကပါတယ္။ ခ်င္းဟိုင္ ကန္စု စိခ်ြမ္း ယြင္နန္ ေဒသေတြမွာေနထိုင္ျကပါတယ္။ ခ်င္းဟိုင္-တိဗက္ကုန္းျမင့္ေဒသဟာဆိုရင္ ပင္လယ္ေရမ်က္နွာျပင္အထက္ေပေပါင္း၄၀၀၀အထက္မွာတည္ရွိျပီး ကမၻာ့အျမင့္ဆုံးက်ူးမုလန္မာဖုန္း【珠穆朗玛峰】ေတာင္ထြတ္ျကီးႏွင့္အျခားေတာင္ထိပ္ေတြလဲရွိပါတယ္။ တိဗက္လူမ်ိုးေတြေနထိုင္ရာေဒသမွာက်ယ္ျပန့္တဲ႕ျမက္ခင္းလြင္ျပင္ျကီးေတြရွိျပီး ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ားဟာလြင္ျပင္ျကီးကိုျဖတ္၍စီးဆင္းေနပါတယ္။
Yasks လို့ေခါ္တဲ႕ဝဝတုတ္တုတ္ကိုယ္နဲ့ရွည္လ်ားေသာအေမႊးရွိျပီးအေအးေတာ ္ထဲေနထိုင္နိုင္တဲ့ပစၥည္းမ်ားစြာသယ္ပို့နိုင္ေသာသတၱဝါျကီးကိုတိဗက္ေဒသရဲ႕ေလွလို့တင္စားေခါ္ေဝါ္ျကပါတယ္။


အဝတ္အစား
တိဗက္လူမ်ိုးေတြရဲ႕ အဝတ္အစားမ်ားဟာထူးျခားလွပါတယ္။ ခ်ည္သို့မဟုတ္ပိုးနဲ့ျပုလုပ္ထားတဲ့အဝတ္ရွည္ကိုဝတ္ဆင္ျကျပီးအထက္မွဂ်ာကင္အတိုကိုထပ္၍ဝတ္ဆင္ေလ့ရွိပါတယ္။ သားေရနဲ့ျပုလုပ္ထားတဲ့ဖိနပ္အရွည္ကိုဝတ္ဆင္ျကပါတယ္။
တိဗက္အမ်ိုးသား အမ်ိုးသမီးေတြဟာဆံပင္ကိုက်စ္ဆံျမီးက်စ္ခါထိပ္၌ေခြထား ရစ္ပတ္ထားေလ့ရွိျကပါတယ္။ အမ်ိုးသမီးေတြဟာတခါတရံမွာက်စ္ဆံျမီးကို၂ဖက္က်စ္တတ္ျကျပီးတခါတရံမွာက်စ္ဆံျမီးေသးေသးေလးေတြအမ်ားျကီးက်စ္ခါပခုံထက္မွာခ်ထားေလ့ရွိျကပါတယ္ ။ ဆံပင္အဆုံးမွာခ်ည္လုံးေလးေတြတပ္ဆင္ျပီးအလွဆင္ရတာကိုလည္းနွစ္သက္ျကပါတယ္။


ဓေလ့ထုံးစံ
တိဗက္လူမ်ိုးေတြမွာထူးျခားတဲ့ဓေလ့တစ္ခုရွိပါတယ္။ မိမိတို့ေဒသကိုဧည္သည္ေရာက္လာတဲ့အခါမွာ ha da 【 献哈达 】လို့ေခါ္တဲ့ပြဲတစ္ခုကိုက်င္းပျပီး သီခ်င္းနွင့္အကမ်ားျဖင့္သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖခါဧည့္သည္ကို hada လို့ေခါ္တဲ့ပိတ္စအျဖူအရွည္ျကီးကလည္တိုုင္၌ဆင္ျမန္းေပးျပီးရုိေသသမွုျပုျကပါတယ္။

ရုိးရာယဥ္ေက်းမွု
တ္ဗက္လူမ်ိုးေတြဟာတိဗက္ဘာသာစကားကို ထူေပါဘုရင္လက္ထက္ ၇ရာစုမွာစတင္အသုံးျပုခဲ့ျကပါတယ္။တိဗက္ရုိးရာေဆးပညာ ေဆးဝါးမ်ား အျပင္ ပန္ခ်ီ ျပဇာတ္ တိဗက္ရုိးရာ သီခ်င္း အဆို အကပညာေတြဟာဆိုရင္လည္းတမူထူးျခားတဲ့အသြင္အျပင္ေလးေတြရွိေနပါတယ္။ လားဆ Lasa မွာရွိတဲ့ Potala 【布达拉宫】နန္းေတာ္ျကီးဟာဆိုရင္ လက္ရာေျမာက္လွတဲ့ေရွးေဟာင္းအနုပညာလက္ရာတစ္ခုျဖစ္ျပီး ကမၻာအေမြအနွစ္စာရင္းထဲမွာလဲတစ္ခုအပါဝင္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ကိုးကြယ္ယုံျကည္မွု
ဗုဒၶဘာသာကိုယုံျကည္ကိုးကြယ္ျကျပီး လာမာ Lamaism ဘုန္းေတာ္ျကီးေတြလည္းရွိျကပါတယ္။ ႏွစ္စဥ္ဧျပီလ၁၅မွာ ဘာသာေရးပြဲေတာ္ေတြကိုက်င္းပေလ့ရွိပါတယ္။စျကာမုနိဘုရားျဖစ္ေသာေန့ ဝန္ခ်န္မင္းသမီးတိဗက္စေရာက္ေသာေန့တို့ကိုလည္းေန့ထူးေန့ျမတ္အျဖစ္သတ္မွတ္ခါအထိမ္းအမွတ္ပြဲေတြျပုလုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။

ရုိးရာအစားအစာ
တိဗက္လူမ်ိုးေတြဟာbutter teaနဲ့ tsampa လို့ေခါ္တဲ့မုန့္တစ္မ်ိုးကိုစားရတာနွစ္သက္ျကပါတယ္။ အမဲသားနဲ့ဆိတ္သားတို့ကိုလည္းစားရတာအလြန္နွစ္သက္ျကပါတယ္။

Credit - 张书芳【天下第一】



Unicode Version

ဒီတစ်ခါမှာတော့တိဗက်လူမျိုး
藏族 【Tibetan】 တွေအကြောင်းသိချင်သောစာဖတ်သူတို့အတွက်တိဗက်အကြောင်းလက်လှမ်းမှီသလောက်လေ့လာရေးသားထားပါတယ်နော်

藏族 【Tibetan】
တိဗက်လူမျိုးတွေဟာရှေးကျတဲ့မျိုးနွယ်စုတစ်ခုပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဟိုးယခင်ကတိဗက်လူမျိုးများကိုထူပေါ tubo လို့ခေါ်တွင်ခဲ့ကြပါတယ်။ AD 641မှာထူပေါဘုရင်ဟာထန်နိုင်ငံမြို့တော်ချန်အန်းသို့သံတမာန်စေလွှတ်ပြီးနှစ်နိုင်ငံချစ်ကြည်ရေးအတွက၎င်းနှင့်လက်ထပ်ရန်သတို့သမီးစေလွှတ်ပေးဖို့တောင်းဆိုခဲ့ပါတယ်။ ထန်ဧကရာဇ်ဟာသမီးတော် ဝန်ချန်မင်းသမီးကိုတိဗက်သို့စေလွှတ်ခဲ့ပါတယ်ဝန်ချန်မင်းသမီးဟာ၂နိုင်ငံချစ်ကြည်ရေးအတွက်ထူပေါဘုရင်ကိုလက်ထပ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲ့အချိန်ကစလို့တိဗက်နဲ့ဟန်လူမျိုးတွေကြားမှာစီးပွားရေး နိုင်ငံရေး ယဉ်ကျေးမှုဖလှယ်မှုတွေဟာတိုးတက်လာခဲ့ကြပါတယ်။

မြေမျက်နာသွင်ပြင်
တိဗက်လူမျိုးတွေဟာတိဗက်ကုန်းမြင့်ဒေသမပြန့်နှံ့နေထိုင်ကြပါတယ်။ ချင်းဟိုင် ကန်စု စိချွမ်း ယွင်နန် ဒေသတွေမှာနေထိုင်ကြပါတယ်။ ချင်းဟိုင်-တိဗက်ကုန်းမြင့်ဒေသဟာဆိုရင် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက်ပေပေါင်း၄၀၀၀အထက်မှာတည်ရှိပြီး ကမ္ဘာ့အမြင့်ဆုံးကျူးမုလန်မာဖုန်း【珠穆朗玛峰】တောင်ထွတ်ကြီးနှင့်အခြားတောင်ထိပ်တွေလဲရှိပါတယ်။ တိဗက်လူမျိုးတွေနေထိုင်ရာဒေသမှာကျယ်ပြန့်တဲ့မြက်ခင်းလွင်ပြင်ကြီးတွေရှိပြီး မြစ်ချောင်းများဟာလွင်ပြင်ကြီးကိုဖြတ်၍စီးဆင်းနေပါတယ်။
Yasks လို့ခေါ်တဲ့ဝဝတုတ်တုတ်ကိုယ်နဲ့ရှည်လျားသောအမွှေးရှိပြီးအအေးတော ်ထဲနေထိုင်နိုင်တဲ့ပစ္စည်းများစွာသယ်ပို့နိုင်သောသတ္တဝါကြီးကိုတိဗက်ဒေသရဲ့လှေလို့တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြပါတယ်။

အဝတ်အစား
တိဗက်လူမျိုးတွေရဲ့ အဝတ်အစားများဟာထူးခြားလှပါတယ်။ ချည်သို့မဟုတ်ပိုးနဲ့ပြုလုပ်ထားတဲ့အဝတ်ရှည်ကိုဝတ်ဆင်ကြပြီးအထက်မှဂျာကင်အတိုကိုထပ်၍ဝတ်ဆင်လေ့ရှိပါတယ်။ သားရေနဲ့ပြုလုပ်ထားတဲ့ဖိနပ်အရှည်ကိုဝတ်ဆင်ကြပါတယ်။
တိဗက်အမျိုးသား အမျိုးသမီးတွေဟာဆံပင်ကိုကျစ်ဆံမြီးကျစ်ခါထိပ်၌ခွေထား ရစ်ပတ်ထားလေ့ရှိကြပါတယ်။ အမျိုးသမီးတွေဟာတခါတရံမှာကျစ်ဆံမြီးကို၂ဖက်ကျစ်တတ်ကြပြီးတခါတရံမှာကျစ်ဆံမြီးသေးသေးလေးတွေအများကြီးကျစ်ခါပခုံထက်မှာချထားလေ့ရှိကြပါတယ် ။ ဆံပင်အဆုံးမှာချည်လုံးလေးတွေတပ်ဆင်ပြီးအလှဆင်ရတာကိုလည်းနှစ်သက်ကြပါတယ်။

ဓလေ့ထုံးစံ
တိဗက်လူမျိုးတွေမှာထူးခြားတဲ့ဓလေ့တစ်ခုရှိပါတယ်။ မိမိတို့ဒေသကိုဧည်သည်ရောက်လာတဲ့အခါမှာ ha da 【 献哈达 】လို့ခေါ်တဲ့ပွဲတစ်ခုကိုကျင်းပပြီး သီချင်းနှင့်အကများဖြင့်သီဆိုဖျော်ဖြေခါဧည့်သည်ကို hada လို့ခေါ်တဲ့ပိတ်စအဖြူအရှည်ကြီးကလည်တိုုင်၌ဆင်မြန်းပေးပြီးရိုသေသမှုပြုကြပါတယ်။

ရိုးရာယဉ်ကျေးမှု
တ်ဗက်လူမျိုးတွေဟာတိဗက်ဘာသာစကားကို ထူပေါဘုရင်လက်ထက် ၇ရာစုမှာစတင်အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။တိဗက်ရိုးရာဆေးပညာ ဆေးဝါးများ အပြင် ပန်ချီ ပြဇာတ် တိဗက်ရိုးရာ သီချင်း အဆို အကပညာတွေဟာဆိုရင်လည်းတမူထူးခြားတဲ့အသွင်အပြင်လေးတွေရှိနေပါတယ်။ လားဆ Lasa မှာရှိတဲ့ Potala 【布达拉宫】နန်းတော်ကြီးဟာဆိုရင် လက်ရာမြောက်လှတဲ့ရှေးဟောင်းအနုပညာလက်ရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာအမွေအနှစ်စာရင်းထဲမှာလဲတစ်ခုအပါဝင်ပဲဖြစ်ပါတယ်။

ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှု
ဗုဒ္ဓဘာသာကိုယုံကြည်ကိုးကွယ်ကြပြီး လာမာ Lamaism ဘုန်းတော်ကြီးတွေလည်းရှိကြပါတယ်။ နှစ်စဉ်ဧပြီလ၁၅မှာ ဘာသာရေးပွဲတော်တွေကိုကျင်းပလေ့ရှိပါတယ်။စကြာမုနိဘုရားဖြစ်သောနေ့ ဝန်ချန်မင်းသမီးတိဗက်စရောက်သောနေ့တို့ကိုလည်းနေ့ထူးနေ့မြတ်အဖြစ်သတ်မှတ်ခါအထိမ်းအမှတ်ပွဲတွေပြုလုပ်လေ့ရှိပါတယ်။

ရိုးရာအစားအစာ
တိဗက်လူမျိုးတွေဟာbutter teaနဲ့ tsampa လို့ခေါ်တဲ့မုန့်တစ်မျိုးကိုစားရတာနှစ်သက်ကြပါတယ်။ အမဲသားနဲ့ဆိတ်သားတို့ကိုလည်းစားရတာအလွန်နှစ်သက်ကြပါတယ်။
 
Copyright © 2013. Language Century - All Rights Reserved
Template Created by Language Century